”ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം വേണം,” അച്ചായൻ യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
ആ സ്ത്രീ പലതരം ഫ്ലേവറുകൾ ഉള്ള പാക്കറ്റുകൾ നിരത്തി വെച്ചു. സ്ട്രോബെറി, ചോക്ലേറ്റ് തുടങ്ങി പല വർണ്ണങ്ങളിലുള്ള പാക്കറ്റുകൾ. അച്ചായൻ ഗൗരിയെ നോക്കി,
“നിനക്ക് ഏതാ ഇഷ്ടം കൊച്ചേ? ഇതിൽ ഒന്ന് സെലക്ട് ചെയ്തോ.”
ഗൗരി ആ പാക്കറ്റുകൾ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് അവ തിരികെ കൗണ്ടറിലേക്ക് തള്ളി.
“ഇതൊന്നും വേണ്ട അച്ചായാ… എനിക്ക് ആ സാധനം ഇടയിലുള്ളത് ഇഷ്ടമല്ല. പകരം ഗർഭം വരാതിരിക്കാനുള്ള ഗുളികയുടെ ഒരു ഫുൾ സ്ലിപ്പ് എടുത്തോളൂ,” അവൾ ഷോപ്പിലെ സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ ഗൗരി ചിരിച്ചു. “അച്ചായൻ പച്ചയ്ക്ക് പണിതാ മതി… എനിക്ക് അതാ ഇഷ്ടം. സേഫ്റ്റിക്ക് ഈ ഗുളിക മതിയല്ലോ.”
അവളുടെ ആ തുറന്ന സംസാരം കേട്ട് അച്ചായന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ആവേശം കൂടി. പണം കൊടുത്ത് ഗുളിക വാങ്ങി ഗൗരി അത് തന്റെ ബാഗിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചു. അവർ തിരികെ കാറിൽ കയറി റിസോർട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. കാർ റിസോർട്ടിന്റെ പോർച്ചിൽ എത്തിയപ്പോൾ സമയം 12 മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു.
”അച്ചായൻ കേക്കുമായി മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ. ഞാൻ പോയി നിവിയെ ഉണർത്തി ഫ്രഷ് ആക്കി അങ്ങോട്ട് വരാം,” ഗൗരി കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ കേക്ക് ബോക്സ് കയ്യിലെടുത്തു, പക്ഷേ പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവളെ വലിച്ച് അടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ആവോളം അമർത്തി ചപ്പി. ലഹരി മാറാത്ത ആ ചുംബനത്തിനൊടുവിൽ ഗൗരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാളെ പതുക്കെ തള്ളി മാറ്റി.
”പോടാ കൊതിയാ… മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാതെ. ബാക്കി നമുക്ക് സമയമുണ്ടല്ലോ,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വാതിൽ അടച്ചു.
അച്ചായൻ കേക്കുമായി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ മണി എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്തു കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. മേഘാലയയിലെ മഞ്ഞും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ ആ രാത്രിയിൽ, നിവേദ്യയുടെ പതിനെട്ടാം പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കാൻ അച്ചായൻ തയ്യാറെടുത്തു. പക്ഷേ അയാളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഗൗരിയുടെ ബാഗിലെ ആ ഗുളികകളിലും, അവൾ പറഞ്ഞ ‘പച്ചയ്ക്കുള്ള പണിയിലു’മായിരുന്നു.
നിവേദ്യ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ഗൗരി പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.
“നിവീ… എഴുന്നേറ്റേ… വേഗം എഴുന്നേറ്റേ!”
നിവേദ്യ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു. “എന്താ ചേച്ചി? നേരം വെളുത്തോ?”
”അതല്ലടി, റിസോർട്ടിൽ എന്തോ ചെറിയ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അച്ചായനും മണിയും അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ എന്തോ ബഹളം വെക്കുന്നത് കേട്ടു. നീ വേഗം വന്ന് നോക്കിയേ,” ഗൗരി മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവം വരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പേടിച്ചുപോയ നിവേദ്യ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഗൗരിയുടെ കൂടെ അച്ചായന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ ഗൗരി പതുക്കെ നിന്നു. “നീ തന്നെ ആ ഡോർ ഒന്ന് തുറന്നേ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
നിവേദ്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ തള്ളിത്തുറന്നു.
”ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ നിവീ!!!”
ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു. മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച മുറി കണ്ട് നിവേദ്യ അത്ഭുതത്തോടെ വാ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി. ചുവരുകളിൽ ‘ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ’
ബാനറുകളും വർണ്ണ ബലൂണുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നടുവിലെ ടേബിളിൽ അവർ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്ന ആ വലിയ ചോക്ലേറ്റ് കേക്ക് മെഴുകുതിരികൾ തെളിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.