“മോളെ…. ആൻസി.. ആൻസി മോളെ..” ജോപ്പൻ വിളിച്ചു.
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല.
ജോപ്പൻ കഞ്ഞി അവിടെ വെച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
“മോളെ ആൻസി . മോള് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ . ഈ കഞ്ഞി എങ്കിലും എടുത്തു കുടിക്ക് അന്നമോൾക്ക് എന്തേലും കൊടുത്തു കുറച്ചു സമയം ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.. പോകേണ്ടവർ പോയി നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻപറ്റും മോളെ.….. അന്നമോളെ കുറച്ചു ഓർത്തെങ്കിലും മോള് ഈ കഞ്ഞി കുടിക്ക്.” ജോപ്പൻ അങ്ങനെ പറയുമ്പോഴും ആ ദുഃഖം മുഴുവൻ ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആൻസി ജോപ്പനെ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചുകളഞ്ഞു…
“അപ്പനറിയാം മോൾക്ക് അപ്പനോട് വെറുപ്പാണെന്ന്.. അപ്പനെന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ മോള് ഇങ്ങനെ അപ്പനോട് പെരുമാറുന്നത് എന്ന് അപ്പനറിയില്ല. അപ്പനറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മോളോട് എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടേൽ അപ്പൻ മോളോട് ക്ഷമ ചോദിക്കാം.. മോളുടെ അമ്മച്ചിയെ വിവാഹം കഴിച്ചതാണോ അപ്പൻ ചെയ്ത തെറ്റ്.
മോൾക്ക് അറിയോ അപ്പന്റെ കാര്യം? അപ്പന്റെ ജീവിതം.
അപ്പൻ വളർന്നത് ഒരു അനാഥാലയത്തിൽ ആണ്. ജനിച്ചത് എവിടെ ആണെന്നോ അപ്പനും അമ്മയും ആരാണെന്നോ ഒന്നും അപ്പന് അറിയില്ല. ഒന്ന് വിളിച്ചു കരയാൻ കർത്താവല്ലാതെ ആരും അപ്പന് കൂട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അനാഥാലയത്തിലെ അടുക്കളയിൽ പണിയെടുത്തു തുടങ്ങിയ ജീവിതം ആണ്. അന്ന് മുതൽ കഷ്ടപ്പാട് മാത്രമേ അപ്പൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുളൂ..
പള്ളിവകയുള്ള പള്ളിക്കൂടത്തിൽ ആണ് അപ്പൻ പഠിച്ചത്… പള്ളികൂടം വിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ പള്ളിയിലെയും അനാഥാലയത്തിലേയും എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യാൻ അപ്പൻ കൂടും.
അങ്ങനെ അവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചതാ പാചകം. പിന്നെ അപ്പന് പത്തൊമ്പതോ ഇരുപതോ വയസുള്ളപ്പോൾ. അപ്പൻ ഒരു ജോലി തേടി ഇറങ്ങിയതാ.
പക്ഷെ എവിടെയും അപ്പന് ഒരു ജോലിയും കിട്ടിയില്ല പൈപ്പ് വെള്ളം കുടിച്ചും പട്ടിണി കിടന്നും തളർന്ന അപ്പൻ അന്ന് ആ ഹോട്ടലിൽ എത്തിയത് കൊണ്ട് അപ്പൻ ഇന്നും ജീവനോടെ ഉള്ളത് അല്ലെങ്കിൽ അപ്പൻ അന്നേ….. ”
ജോപ്പന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു .
ജോപ്പന്റെ കഥ.
“സാർ വിശന്നിട്ട് വയ്യ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് കുറേ ദിവസം ആയി …. സാർ പറയുന്ന പണി എന്തായാലും ചെയ്തോളാം.. ” ഹോട്ടലിൽ എത്തിയ ജോപ്പൻ പറഞ്ഞു..
മേശക്ക് അരികിൽ ഇരുന്ന മുതലാളി അലക്സ് നോക്കി.. കണ്ടാൽ അറിയാം.. നല്ല വെള്ളം ആണ്. അയാൾ ചോദിച്ചു.
“എന്താ നിന്റെ പേര് ”
“ജോസഫ്. ജോപ്പൻ എന്ന് വിളിക്കും. ”
“നിനക്ക് എന്ത് പണി അറിയാം ”
“സാറ് പറയുന്ന എന്ത് പണിയും ചെയ്യാം ”
“എന്നാ നീ ആ ഷാപ്പിൽ പോയി ഒരു കുപ്പി വാങ്ങിച്ചിട്ട് വരുമോ? ഇവിടെ ഉള്ള ഒരുത്തനും പറഞ്ഞിട്ട് കേൾക്കുന്നില്ല. ”
“വരാം. സാർ. ഞാൻ വാങ്ങി വരാം. ”
അതും പറഞ്ഞു ജോപ്പൻ പുറത്തേക്ക്
പോകാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
“എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി..”
“ഡാ ആരാ അകത്തുള്ളെ ഈ ചെക്കന് ചോറ് കൊടുത്തേ” പിന്നെ അകത്തേക്ക് നോക്കി മുതലാളി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അന്ന് അവിടെ നിന്നും വിശപ്പ് മാറ്റിയ ജോപ്പൻ പിന്നെ അവിടത്തെ ആളായി..
ആദ്യം എച്ചിൽ പാത്രം എടുക്കാനും കഴുകാനും. പിന്നെ വെള്ളം കൊടുക്കാൻ. ഭക്ഷണം വിളമ്പാൻ അങ്ങനെ ആ ഹോട്ടലിലെ എല്ലാ പണികളും ചെയ്തു. ആ ഹോട്ടലിൽ തന്നെ ആണ് ജോപ്പന്റെ താമസവും ഉറക്കവും.
അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു ദിവസം
“അച്ചായാ (അലക്സ് ) പണ്ടാരി വന്നിട്ടില്ല.. അറിയാലോ സേവ്യർ സാർ അമ്പത് പേരുടെ ഫുഡ് ആണ് ഓർഡർ തന്നത്.. അതും പോർക്കു ഫ്രൈ നിർബന്ധം ആണ്.” അവിടെയുള്ള ഒരു പണിക്കാരൻ പറഞ്ഞു.