അതേ സമയം, വരാന്തയിൽ മനുവിനെയും മെഹറിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചുവടുകൾ അല്പം മന്ദമായി. അവൾ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി.
ലക്ഷ്മിയും അതേ നിമിഷം അവളെ നോക്കി.
“കണ്ടോ?” എയ്ഞ്ചൽ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…” ലക്ഷ്മി ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി അമർത്തി.
“രാവിലെ തന്നെ… രണ്ടുപേരും കൂടെ…”
“അതെ,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.
അവർ അടുത്തെത്തി.
ഗുഡ് മോർണിങ് മിസ്, ഗുഡ് മോർണിങ് സാർ…..
എയ്ഞ്ചൽ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഗുഡ് മോർണിങ്” മെഹർ സൗമ്യമായി മറുപടി നൽകി.
മനുവും “ഗുഡ് മോർണിങ്” എന്നു പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ആ മറുപടിയുടെ ഇടയിൽ അവൻ രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു….
ആദ്യം അവൻ എയ്ഞ്ചലിനെ ആണ് നോക്കിയത്…. അവളുടെ ആ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ, നീണ്ട മുടി, അവളുടെ ആ ചിരി, ആ സൗന്ദര്യം.
അവളൊന്ന് മനുവിനെ നോക്കിയതും മനു നോട്ടം ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് ആക്കി
പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുമായി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി…
മനുവിന് ആ നോട്ടം ഉടൻ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇന്നലെ കണ്ട സ്റ്റാറ്റസ് അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
ഫോട്ടോയിൽ അവളെ ഡ്രെസ്സിന് ഇടയിലൂടെ കണ്ട അവളുടെ ആ മുല ചാലുകൾ,
അവൻ യൂണിഫോമിൽ ഉന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് നോക്കി,
ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട അവളുടെ ആ ലിപ്സ്റ്റിക്ക് തേച്ച ചുണ്ടുകൾ,
അത് ഇപ്പോളും അതുപോലെ തന്നെ തിളങ്ങുന്നു…..
ആ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്, അതിന് മുകളിലായി കണ്ട പൊക്കിൾ കുഴി,
യൂണിഫോമിന് ഉള്ളിലൂടെ അത് കാണുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി….
ആ ഫോട്ടോയിലെ ആത്മവിശ്വാസം, ആ നോട്ടം…
ഇപ്പോൾ അവൾ യൂണിഫോമിൽ തന്റെ മുൻപിൽ സാധാരണയായി നിൽക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ ചിത്രം പോലെ തോന്നിച്ചു.
ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലും അതേ ചിന്ത.
സാർ അത് കണ്ടിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ അവൻ തന്നെ നോക്കുകയാണോ?
അതോ തനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണോ?
ആ നിശ്ശബ്ദത തകർത്തത് എയ്ഞ്ചലാണ്.
“സാർ, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും റെക്കോർഡ്സ് എടുത്തോട്ടെ?”
മനു പെട്ടെന്ന് ചിന്തയിൽ നിന്ന് മടങ്ങി.
“സ്റ്റാഫ് റൂം ഇനിയും തുറന്നിട്ടില്ല, എയ്ഞ്ചൽ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് എടുത്തോളൂ.”
“ഓകെ സർ.”
മെഹർ അവർ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.
പിന്നെ അല്പം കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചു.
“മൂന്നുപേരെയും ഒന്നിച്ചല്ലേ എപ്പോഴും കാണാറ്… ഒരാൾ ഇല്ലേ ഇന്ന്?”
“ആർദ്ര ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു,” ലക്ഷ്മി മറുപടി നൽകി.
“ഹ്മ്മ്…”
മെഹറിന്റെ നോട്ടം എയ്ഞ്ചലിലേക്ക് പോയി.
“എയ്ഞ്ചൽ, ഫിസിക്സ്ന് മാത്രം ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങിയാൽ പോരാ കേട്ടോ… കെമിസ്ട്രിക്കും വാങ്ങണം.”
എയ്ഞ്ചൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“ട്രൈ ചെയ്യാം, മിസ്സ്.”
“ട്രൈ അല്ല. വേണം,” മെഹർ ടീച്ചറുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
എയ്ഞ്ചൽ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
അവളുടെ ആ ശാന്തമായ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന്റെ മുഖത്തും ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വന്നുപോയി. അത് മെഹർ ശ്രദ്ധിച്ചു, പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അടുത്ത നിമിഷം മെഹർ ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
“ലക്ഷ്മീ…”
ആ വിളിയിൽ എന്തോ പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി മെഹറിനെ നോക്കി.
“സ്റ്റാറ്റസ് അടിപൊളി ആയിരുന്നുട്ടോ……
പക്ഷേ……………….
ആ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടൊന്നും സ്കൂളിലേക്ക് വന്നേക്കരുത് കേട്ടോ…”
ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
മെഹർ ചെറുചിരിയോടെ തുടർന്നു.
“ഗേൾസ് സ്കൂൾ ആണെങ്കിലും… ഇവിടെ മാഷുമ്മാരൊക്കെ ഉണ്ട്.”
ആ വാക്ക് പറയുമ്പോൾ മെഹറിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം മനുവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
അവിടെ നിൽക്കുന്ന എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.
ലക്ഷ്മി ആദ്യം എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ എയ്ഞ്ചലിനെ നോക്കി.
എയ്ഞ്ചലും അല്പം അമ്പരന്ന് നിന്നു.
മനു മെഹറിനെ നോക്കി “ഇത് വേണ്ടായിരുന്നു” എന്ന പോലെ.