മൂന്നാം പിരീഡിൽ ഫ്രീ ആയപ്പോൾ, അവൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വന്ന് ഇരുന്നു. അവിടെ അപ്പോൾ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.
മേശപ്പുറത്ത് തുറന്ന് കിടന്നിരുന്ന പുസ്തകത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും,
മനു ശരിക്കും വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് പുസ്തകമല്ലായിരുന്നു രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് വാതിലിനരികിൽ ചുവടുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്.
മനു പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കി.
എയ്ഞ്ചൽ… ലക്ഷ്മി… ആർദ്ര…
മൂന്നുപേരും അകത്തേക്ക് വന്നു.
“സർ, റെക്കോർഡ്സ് എടുത്തോട്ടെ…?” എയ്ഞ്ചൽ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഹാ… എടുത്തോളൂ,”മനു ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
എയ്ഞ്ചൽ റെക്കോർഡ്സ് വച്ചിരുന്ന മേശയിലേക്ക് നടന്നു.
ബുക്കുകളുടെ ഇടയിൽ സ്വന്തം റെക്കോർഡ് തിരയുന്നതിനിടെ, മനു അവളോട് കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചു.
“എയ്ഞ്ചൽ… അടുത്ത ടെസ്റ്റ് പേപ്പർ വരുന്നുണ്ട്. ഇത്തവണയും ഫുൾ മാർക്ക് അല്ലേ?”
അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി.
മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണച്ചിരി.
“നോക്കാം, സർ…”
“നോക്കിയാൽ പോരാ,” മനു ചിരിച്ചു.
“കഴിഞ്ഞ തവണ പോലെ ഫുൾ മാർക്ക് തന്നെ വേണം.”
“അത് കഴിഞ്ഞ തവണ ഈസി ആയിരുന്നു സർ…”
“അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടണ്ട. നീ പഠിച്ചാൽ കിട്ടും.”
എയ്ഞ്ചൽ ബുക്ക് കൈയിൽ എടുത്ത് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“ട്രൈ ചെയ്യാം, സർ.”
“ട്രൈ അല്ല… ഉറപ്പ് വേണം.”
“ശരി സർ… ഉറപ്പ് പറയാൻ പറ്റില്ല, പക്ഷേ എഫർട്ട് ഇടാം.”
“അതെ മതി,” മനു പറഞ്ഞു.
“എഫർട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ റിസൾട്ട് വരും.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.
അവൾ ഒന്നും പറയാതെ തലകുനിച്ചു.
ആ സമയത്താണ് മനുവിന്റെ കണ്ണ് ആർദ്രയിലേക്ക് പോയത്.
അവൾ പതിവ് വേഷത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു,.
ബോബ് കട്ട് മുടി അല്പം അലസമായി മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നു, വലിയ റൗണ്ട് സ്പെക്സ്, ഷർട്ട് അല്പം ലൂസ് ആയി, എന്തിനോടും അധികം കാര്യമില്ലാത്ത പോലെ ഒരു കെയർലെസ് ഭാവം.
യൂണിഫോം പോലും വേറൊരു സ്റ്റൈൽ ആയി മാറുന്നതുപോലെ.
“ആർദ്ര…”
മനു വിളിച്ചു.
ബുക്ക് എടുക്കുന്നതിനിടെ അവൾ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടി സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
“എന്താ സർ?”
“നിന്റെ യൂണിഫോം പോലും നിന്റെ സ്റ്റൈൽ പോലെ തന്നെയാണല്ലോ.”
ആർദ്ര മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവും മാറ്റാതെ അവനെ നോക്കി.
“അതെന്താ സർ… കംപ്ലൈന്റ്റ് ആണോ കോംപ്ലിമെൻറ് ആണോ?”
മനു ചിരിച്ചു.
“കോംപ്ലിമെൻറ് ആണെന്ന് കരുതിക്കോ.”
“അപ്പോൾ ഓക്കേ.”
അവൾ കൂൾ ആയി പറഞ്ഞു.
എയ്ഞ്ചൽ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
ലക്ഷ്മിയും ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“പക്ഷേ ക്ലാസ്സിൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ,” മനു പറഞ്ഞു.
“നോക്കാം സർ…”
“നോക്കിയാൽ പോരാ. ശ്രദ്ധിക്കണം.”
ആർദ്ര ബുക്ക് കൈയിൽ പിടിച്ച് ചുമൽ കുലുക്കി.
“ഞാൻ ഒക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചാലും ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങാനൊന്നും പറ്റില്ല സർ.”
“അത് എനിക്ക് അറിയാം,” മനു ചിരിച്ചു.
“അയ്യോ… അത്ര കോൺഫിഡന്റ് ആണോ എന്നെപ്പറ്റി?”
മനു ഒരു നിമിഷം ലക്ഷ്മിയുടെ വശത്തേക്ക് നോക്കി, പിന്നെ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ… ചിലരൊക്കെ ഇവിടെ വരുന്നത് പഠിക്കാൻ മാത്രം അല്ലല്ലോ…”
ആ വാക്ക് കേട്ടതോടെ ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതി തെളിഞ്ഞു.
സർ ലക്ഷ്മിയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
ലക്ഷ്മി മുഖം താഴ്ത്തി, പക്ഷേ ചിരി മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“സാർ ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന് ചിലർക്കൊക്കെ കംപ്ലൈന്റ്റ് ഉണ്ട്,” ആർദ്ര ഉടനെ പറഞ്ഞു.
മനു അവളെ നോക്കി.
“ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധ കിട്ടാത്തവർക്ക് കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ ടീച്ചേഴ്സിന്റെ കയ്യിൽ മരുന്നുണ്ട്.”