അന്നേരം കാര്ത്തിക ഒരു ട്രേയിൽ വലിയൊരു ജാർ നിറയെ വീട്ടില് തയ്യാറാക്കിയ പേരക്ക ജ്യൂസും നാല് കുപ്പി ഗ്ളാസുമായി വന്നു. സ്വർണ്ണ പെട്ടന്ന് നിരാശയോടെ എന്റെ മേല് പതിപ്പിച്ചിരുന്ന നോട്ടം മാറ്റി.
“ഓഹ്, തുടങ്ങിയല്ലേ! അപ്പൊ ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് ജ്യൂസ് കുടിക്കാം.” അതും പറഞ്ഞ് കാര്ത്തിക ആ ട്രേ റൂമിന്റെ മൂലയില് കൊണ്ട് നിലത്ത് വച്ചു.
എന്നിട്ട് അവളും സ്വർണ്ണയ്ക്കടുത്തേക്ക് പോയി ഞാൻ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ വിടര്ന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കിനിന്നു.
ഞാൻ പരിസരം മറന്ന് എന്റെ ജോലിയില് മുഴുകി. അവർണയ്ക്ക് ഓരോ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുത്തു കൊണ്ട് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഞാൻ തെറാപ്പി തുടർന്നു. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂര് കഴിയാറായപ്പോഴാണ് അവർണയുടെ ബോഡി പതിയെ റിലാക്സാവാൻ തുടങ്ങിയത്.
ഞാൻ എന്റെ ജോലി ശ്രദ്ധാപൂര്വം തുടർന്നു. സ്വർണ്ണയും കാര്ത്തികയും നിരന്തരമായി എന്തൊക്കെയോ രഹസ്യമായി തമ്മില് പറയുകയും, ഇടയ്ക്കിടെ വിടര്ന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ സ്വർണ്ണയുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്ത് മാത്രമല്ല, എന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും രഹസ്യമായി ഇഴഞ്ഞ് നടന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.
അതുകൂടാതെ ഇടക്കിടക്ക് സ്വർണ്ണ മൊബൈലില് വീഡിയോ എടുക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. എനിക്കത് ഇഷ്ടമായിലെങ്കിലും ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പിന്നേ ആ അമ്മച്ചി ഇടവിട്ട് നാലഞ്ച് പ്രാവശ്യം വന്നിട്ട് കുറച്ചുനേരം നിന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പോകുമായിരുന്നു. അംബിക മേഡവും ഒരിക്കൽ വന്നു നോക്കീട്ട് പോയി. പിന്നെ സുബാഷ് സറും അപ്പച്ചനും വന്ന് കുറേനേരം നോക്കി നിന്നിട്ട് തിരികെ പോയി.
ഒടുവില് അവർണ ആശ്വാസത്തോടെ നല്ല ഫ്രീയായി ശ്വാസം വലിച്ച് വിട്ടിട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ റിലാക്സായി കിടന്നു.
“ഞാൻ ഈ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൊക്കെ മസാജ് തെറാപ്പി കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ജിനു മാഷ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ കണ്ടിട്ടില്ല, മാഷ് ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോ തന്നെ എന്റെ ബോഡി റിലാക്സാവുന്നത് പോലെ ഫീലാകുന്നു.” കാര്ത്തിക ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
“എന്തൊരു പ്രൊഫഷണലിസം, എന്തൊരു കൈ വഴക്കം, എന്ത് കോൺസെൻട്രേഷനാ… ഈ മസാജ് കാണുന്നവർക്ക് പോലും ഒരു പോസിറ്റിവ് ഫീലാണ് ഉണ്ടാവുന്നത്. ഇവിടെ വന്ന് നോക്കിയ അച്ഛമ്മ പോലും ഹാപ്പിയായിട്ടാണ് തിരിച്ചുപോയത്.” സ്വര്ണ്ണ അല്ഭുതം കൂറി.
ഒടുവില് ബോഡിയെല്ലാം തെറാപ്പി കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ തുടങ്ങി. മുഖത്ത് ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഓയിൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് തെറാപ്പി ചെയ്തത്. അവസാനം, മൊത്തം രണ്ടര മണിക്കൂറോളം നീണ്ടുനിന്ന തെറാപ്പി അവസാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പുറകോട്ട് മാറി നിന്നു.
“മേഡം എണീറ്റ് ഒന്ന് നടന്ന് നോക്കാമോ..” ഞാൻ അവർണയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അപ്പോ അവർണ മെല്ലെ എഴുനേറ്റ് ടെബിളിൽ ഇരുന്ന്. എന്നിട്ട് അവൾ എന്റെ നേര്ക്ക് കൈ നീട്ടിയതും ഞാൻ പിടിച്ച് സഹായിച്ച് എണീപ്പിച്ചു. അവൾ എഴുനേറ്റ് നിന്നതും ഞാൻ മെല്ലെ കൈ വിട്ടിട്ട് മാറി നിന്നു.
അവർണ മെല്ലെ ഒരു സ്റ്റെപ്പ് വച്ചു. എന്നിട്ട് വലിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവള് ആ റൂമാകെ കറങ്ങി നടന്നു. നടത്തത്തിൽ ഇപ്പൊ ആ മുടന്ത് ഇല്ലായിരുന്നു. അവള് ഈസിയായി നടന്നു.
“ഈശ്വരാ, നമ്മളൊക്കെ അവള്ക്ക് കാലൊക്കെ എത്രമാത്രം തടവി കൊടുത്തിട്ടുള്ളത, അപ്പോഴൊന്നും ഇത്ര ഈസിയായി അവള് നടന്നിട്ടില്ല.. പക്ഷേ ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ, ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെയാ നടക്കുന്നത്.” എന്റെ പുറകില് നിന്ന് അംബിക മേഡം ആശ്ചര്യപ്പെട്ട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഈ കൊച്ചൻ അത്ര നിസ്സാരക്കാരനല്ല.” അപ്പച്ചന് ചിരിക്കുന്നത് കേട്ടു.
“ഊം…” അമ്മച്ചി മൂളുന്നത് കേട്ടു, പക്ഷേ വിരുദ്ധമായിട്ടല്ല, എന്നോട് മതിപ്പ് തോന്നിയത് പോലെയാണ് മൂളിയത്.
ഒടുവില് അവർണ നടന്ന് എന്റെ മുന്നില് വന്ന് നിന്നു.
“എന്റെ ചേട്ടാ.., എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, ചേട്ടൻ തെറാപ്പി ചെയ്താല് എന്റെ വേദനയൊക്കെ മാറുമെന്ന്. താങ്ക്സ് ചേട്ടാ, എന്ത് ആശ്വാസമാ ഇപ്പൊ.” അവർണയുടെ മുഖം വിടര്ന്നു തിളങ്ങി പുഞ്ചിരിയൂം സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു നിന്നു.