റസീന ഇത്ത 6 മാസം ഗർഭിണിയായിരുന്നപ്പോ കാലുകള്ക്ക് ഭയങ്കര വേദന വന്നായിരുന്നു. നടക്കാൻ പോലും കഴിയാതെയായി. ചില ഗർഭിണികൾക്ക് അങ്ങനെ വരാറുണ്ട്, താനേ മാറിക്കോളുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഡോക്ടർ ഡോസ് കുറഞ്ഞ മരുന്ന് കൊടുത്തു, പക്ഷേ അധികം ഫലമുണ്ടായില്ല. അപ്പൊ ഞാനാണ് കാലുകൾക്ക് തെറാപ്പി ചെയ്ത് വീണ്ടും നടക്കാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. പക്ഷേ ആ വേദന അന്നേരം മാറിയാലും ഇടക്കിടക്ക് പിന്നെയും വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് രണ്ടാഴ്ചയ്ക്ക് ഒരിക്കൽ ചെന്ന് ഞാൻ ഇത്തയുടെ കാലുകൾ ഉഴിഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നു. ഇത്ത പ്രസവിക്കുന്നതിന് ഒരാഴ്ച മുന്പ് വരെ ആ തെറാപ്പി തുടർന്നു. പിന്നെ പ്രസവ ശേഷം പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
ഇപ്പൊ ആന്റിയുടെ വെപ്രാളം കണ്ടിട്ട് ഇത്തക്ക് എന്തോ പറ്റിയെന്ന് തോനുന്നു.
“ആന്റി, റസീന ഇത്തക്ക് എന്താ പറ്റിയത്?” ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ഓൾക്ക് രണ്ട് മാറിലും പാല് വരീണില്ല, കുഞ്ഞിന് പാല് കൊടുക്കാൻ ഓൾക്ക് കയീണില്ല! മാറിൽ ഭയങ്കര വേദന.” ആന്റി വെപ്രാളപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു.
“ഓ അതാണോ? പക്ഷേ അതത്ര പ്രശ്നമല്ലല്ലോ, ആന്റി. പാൽ നാളം തടസ്സപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവും. ഇങ്ങനത്തെ ബ്ലോക്ക് ഒക്കെ സാധാരണമാണെന്ന് ആന്റിക്കും അറിയാമായിരിക്കുമല്ലോ. കുഞ്ഞിന് വായിൽ വച്ച് കൊടുത്തിട്ട് മെല്ലെ മാറ് ഞെക്കി ഞെക്കി കൊടുത്താൽ കുറച്ച് കുറച്ചായിട്ടെങ്കിലും പാല് വന്നോളും, അങ്ങനെ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടത്ര പാല് കൊടുക്കാൻ കഴിയും, പിന്നെ ഇടക്കിടക്ക് സ്വയം ചെറുതായി തടവി മസാജ് ചെയ്താൽ മതി. അതുപോലെ രണ്ട് ദിവസം ചെയ്യുമ്പോ ആ ബ്ലോക്ക് അങ്ങ് മാറിക്കോളും, ആന്റി.” ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
“ആദ്യം ഞമ്മള് അങ്ങനൊക്ക ചേത് നോക്കീതാണ്, അന്നേരം ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളി പാല് മാത്രം ബന്നിട്ട് നിന്നു. അതുകയിഞ്ഞ് ഓൾക്ക് നോവ് തുടങ്ങി. ഇനി ഞമ്മള കൊണ്ട് ഒക്കൂലാ, മോനെ. പടച്ചോനെ ഓര്ത്ത് ഇജ്ജ് ബേകം ബാ എന്റകൂട.” ആന്റി വെപ്രാളത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
പക്ഷേ നല്ല പരിചയമുള്ള ഇത്തയുടെ മുലകളെ നഗ്നമാക്കാനും, തൊടാനും, ഞെക്കുകയുമൊക്കെ വേണ്ടിവരുമെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോ എനിക്കെന്തോ മടി തോന്നി.
“അയ്യോ ആന്റി, ഇക്കാര്യത്തിന് ഞാൻ എങ്ങനെയാ… ഞാൻ ശെരിയാവില്ല. എന്റെ ഏതെങ്കിലും പെൺ സ്റ്റാഫിനെ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ.” അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എന്റെ മൊബൈൽ പോക്കറ്റിൽ നിന്നെടുത്തു.
“എന്റ മോനെ, ബേറെ ആരും ഞമ്മക്ക് വാണ്ട, ഇജ്ജന്നെ വന്നാ മതി. ഓൾക്ക് അബിട ആ അസൂകം സെരിയാക്കി കൊടുക്കണതിന് ഇജ്ജ് ഇങ്ങനെ ബേജാറാവണ്ട. ഓള് അന്നേ തെറ്റൊന്നും പറയൂല, സമയം കളയാണ്ട് ബേകം ബാ മോനെ.”
“ശെരി,, ഞാൻ വരാം ആന്റി.” അവരുടെ വെപ്രാളം കണ്ടിട്ട് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
ഉടനെ ആശ്വാസത്തിൽ അവർ എന്റെ കൈ വിട്ടിട്ട് അതിലെ പോയ ഓട്ടോയ്ക്ക് കൈ കാണിച്ച് നിര്ത്തി.
“ഹാ ഇതാര്, ജിനുവോ!” എന്നെ കണ്ട് ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ, രാജേന്ദ്രന് ചേട്ടൻ, വലുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാനും പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഷൈനബ ഇത്ത എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വെപ്രാളത്തിൽ നിക്കുന്നെ?” ആന്റിയുടെ വെപ്രാളത്തിലുള്ള നില്പ്പ് കണ്ടിട്ട് അയാള് ആന്റിയോട് ചോദിച്ചു.
“റസീന മോൾക്ക് വയ്യാ.” ആന്റി അയാളോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു, “ബാ കേറ് മോനെ.”
അദ്യം ആന്റി തന്നെ ഓട്ടോയിൽ കേറിയിരുന്നു. പിന്നാലെ ഞാനും കേറി.
ഓട്ടോക്കാരൻ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ ആന്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.
ഇവിടെ നിന്ന് ആറേഴ് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഓട്ടോ അവിടെ എത്തും.
“റസീന ഇത്തക്ക് ഈ പ്രശ്നം എപ്പോഴാ തുടങ്ങിയത്?” ആന്റിയോട് ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
“രണ്ടീസമായി മോനെ.”
“എന്നാ പിന്നെ ആശുപത്രിയിൽ എന്താ കാണിക്കാത്തത്?”
“പ്രസവം കയിഞ്ഞ പിന്നെ ഓൾക്ക് ആസ്പത്രി അലർജി പോലയാ, അബിടത്ത ആ മണമൊന്നും പിടിക്കണില്ല. അതോണ്ട് കുഞ്ഞിന്റെ ചെക്കപ്പിനും അസുകം ബന്നാലും മാത്രമേ ഓൾ ആസ്പത്രീല് കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് കാണിക്കത്തൊള്ളു, പഷേ ഓള്ക്ക് ബരുന്ന അസൂകത്തിനൊന്നും ആസ്പത്രീല് കാണിക്കാൻ ബരത്തില്ല.”