“പോടാ അവന്മാരെ…” ഞാൻ ചിരിയടക്കി അവന്മാരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “നീ കുളത്തിലെ കാര്യവും തണുപ്പുമൊന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട! വെറുതെ ഓരോ
കമന്റും അടിച്ച് സമയം കളയാതെ പോയി വേറെ വല്ല പണിയും നോക്ക്.”
“അതു ശരിയാ ഷാജൂ,” രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ഇവന്മാരുടെ വർത്തമാനം കേട്ടാൽ തോന്നും ഇവിടുത്തെ ചൂടും തണുപ്പുമൊക്കെ ഇവന്മാര് മാത്രമാ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന്!”
രാത്രി ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് എല്ലാവരും ഉറങ്ങാനായി അവരവരുടെ റൂമുകളിലേക്ക് പോയി.
ഞാനും ഹൻസിബയും മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. അവൾ ഡ്രസ്സ് മാറ്റി വാഷ് റൂമിൽ നിന്ന് മുഖവും കഴുകി വന്നപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് ഹാളിൽ വെച്ചുണ്ടായ തമാശകളുടെ ആ ചെറിയ ചിരി മാഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൾ കട്ടിലിൽ വന്ന് എന്റെ അടുത്തിരുന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അവന്മാര് എസിയുടെയും തണുപ്പിന്റെയും കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ
പെട്ടെന്ന് ചുമച്ച് ശ്വാസം കേറി പണിപ്പെട്ടത് കണ്ടോ ഇക്കാ? ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആ വർത്തമാനം കേട്ട് പുള്ളി ആകെ അന്തംവിട്ടുപോയി! അത് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.”
“ഉം… അവന്മാർ വെറുതെ ഓരോ വർത്തമാനം കിട്ടിയാൽ അതിൽ പിടിച്ച് ചുമ്മാ കളിയാക്കാൻ നോക്കുവല്ലേ,” ഞാൻ അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“പക്ഷേ നീ അത് കാര്യമറിയാതെ വലിയ സംഭവമാക്കാതെ വെറുതെ ഒരു തമാശയായി കണ്ട് ചിരിച്ചു തള്ളിയത് നന്നായി.”
“അതിലിപ്പോൾ വലിച്ച് നീട്ടാൻ എന്താ ഉള്ളത് ഇക്കാ?” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാനല്ലേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഓരോന്ന് പറയുന്നത്.
ആരും അതിൽ മോശം ഉദ്ദേശത്തോടെ ഒന്നും പറയുന്നില്ലല്ലോ.”
ഹൻസിബയുടെ ആ പക്വതയുള്ള ചിന്താഗതി എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഉം… അവന്മാർ വെറുതെ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ മാത്രം കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണെന്നാണോ നീ വിചാരിച്ചത്?” ഞാൻ അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“അല്ലാതെ പിന്നെ? അവര് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ പുഴയില് കിടന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ പിടിച്ച് പുള്ളിയെ അല്ലേ കളിയാക്കിയത്?” അവൾ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
“എന്റെ പാവം പെണ്ണേ… അവന്മാർ ആ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കുളത്തിന്റെ കഥയുടെ ഇടയിൽ കൂടെ നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയുമാണ് ഇട്ട് താങ്ങിയത്! അതിനാണ് പുള്ളിക്ക് പെട്ടെന്ന് ശ്വാസം കേറിയതും ചുമ വന്നതും!”
അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
“അയ്യോ… അപ്പോ അവന്മാര് നമ്മളെയും
കൂടെ ഉദ്ദേശിച്ചാണോ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത്?!” അവൾ കണ്ണ് വലുതാക്കി
ചോദിച്ചു. “പടച്ചോനേ… ഞാൻ വിചാരിച്ചത് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ മാത്രം കളിയാക്കിയതാ എന്നാണ്! ഇപ്പോഴല്ലേ എനിക്ക് കാര്യം കത്തുന്നത്!”
തങ്ങൾ രണ്ടുപേരുമാണ് ആ തമാശയിലെ യഥാർത്ഥ ‘ഇരകൾ’ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു നാണം വന്നു നിറഞ്ഞു. അവൾ നാണത്തോടെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.
“എടി പൊട്ടി… നീ അത്രയും നേരം വായ പൊത്തി ചിരിച്ചതൊക്കെ അവന്മാർ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇനി നാളെ അവന്മാരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഇതിലും വലുത് വരും,” ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇക്കാ… പോ ഇവിടുന്ന്! ആളുകളെ വെറുതെ നാണം കെടുത്താൻ…” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തട്ടി ചിരിച്ചു.
അവളുടെ ആ നാണവും ഞങ്ങളിരുവരും തമ്മിലുള്ള ആ സുന്ദര നിമിഷവും എസിയുടെ തണുപ്പുള്ള റൂമിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് കൂട്ടി. അവന്മാരുടെ വികൃതി നിറഞ്ഞ വർത്തമാനങ്ങൾ തന്ന ആ നാണത്തോടെ അവൾ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു കിടന്നു…
എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പടർന്ന് നൈറ്റിയുടെ മടക്കുകളിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഓരോ ചെറു സ്പർശനത്തിലും അവളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.
“ഇക്കാ…” അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ മുറുക്കി പതുക്കെ മൂളി.