“ആഹാ, എന്നാ വാടാ!” ഫാസിൽ പർചേഴ്സിംങ് മനോഭാവത്തോടെ അങ്ങോട്ട്
നടന്നു. “നമുക്ക് ഒന്ന് വിലയൊക്കെ ചോദിച്ച് നോക്കാം, അടുത്ത മാസം നാട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ വാങ്ങാൻ പറ്റിയ സാധനമാണോ എന്ന് അറിയാമല്ലോ.”
അവന്മാര് രണ്ടും ആ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയതും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചിരിയോടെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു: “ഇവന്മാരുടെ ഒരു കാര്യം! വഴിയിൽ കാണുന്ന ഓഫറൊക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ അതിന് പിറകെ പോകും.
എന്തായാലും അവന്മാര് അവിടെ നടന്ന് നോക്കട്ടെ, നമുക്ക് മെല്ലെ ലുലുവിന്റെ മുൻപിലേക്ക് നടക്കാം.”
അവന്മാര് കടയിൽ കേറി സാധനങ്ങൾ നോക്കുന്ന ആ ഗ്യാപ്പിൽ, ആളുകളുടെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും കളിയാക്കലുകളിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ഹൻസിബ എന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ലുലുവിന്റെ എൻട്രൻസിലേക്ക് നടന്നു.
ലുലുവിന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും എസിയുടെ നല്ല തണുപ്പ് ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞു.
ശ്രീരാഗും ഫാസിലിനും ഇലക്ട്രോണിക്സ് കടയിലെ ഓഫറുകളൊക്കെ നോക്കി പിന്നാലെ ഓടിയെത്തിയിരുന്നു. ലുലുവിന്റെ വിശാലമായ ഹൈപ്പർമാർക്കറ്റിനുള്ളിൽ വസ്ത്രങ്ങളും, ഗൃഹോപകരണങ്ങളും, നാട്ടിലേക്ക് അയക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളുമൊക്കെ വാങ്ങാൻ വന്ന പ്രവാസികളുടെ വലിയൊരു തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.
പെർഫ്യൂമുകളുടെയും കോസ്മെറ്റിക്സിന്റെയും സെക്ഷനിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഹൻസിബയുടെ കണ്ണുകൾ ഓരോ റാക്കുകളിലേക്കും നീണ്ടു. അവൾ ഓരോ ചെറിയ ബോട്ടിളും എടുത്ത് മണത്തു നോക്കുകയും അതിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ എന്നോട് പതുക്കെ പറയുകയും
ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇക്കാ… ഈ
പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം നോക്കിക്കേ, നല്ല മണം… ബിരിയാണിയിലൊക്കെ ഇടുന്ന അത്തറിന്റെ ഒരു സുഗന്ധം പോലെയുണ്ട്,” അവൾ ഒരു ബോട്ടിൾ എന്റെ അരികിലേക്ക് നീട്ടി.
“ഉം, കൊള്ളാം… നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ എടുത്തോടീ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഏയ് വേണ്ട ഇക്കാ, വീട്ടിൽ ഒരെണ്ണം ഉള്ളതല്ലേ. വെറുതെ നാട്ടിലേക്ക് കാശയക്കേണ്ട സമയത്ത് പൈസ കളയണ്ട,” അവൾ അത് തിരികെ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഇത് കേട്ടുകൊണ്ട് പുറകിൽ നടന്നുവന്ന ഫാസിൽ ഇടയിൽ കയറി: “ആഹാ ഇത്താ… ഷാജുക്ക വാങ്ങിത്തരാം എന്ന് പറയുമ്പോൾ വേണ്ട എന്ന് പറയല്ലേ!
ഇത്രയും ഭംഗിയായിട്ട് ഡ്രസ്സൊക്കെ ചെയ്ത് കൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നല്ല ഒന്നാന്തരം പെർഫ്യൂമൊക്കെ അടിക്കണ്ടേ?”
“പോടാ ഫാസിലേ… അനാവശ്യമായി പൈസ ചെലവാക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല,” അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“സത്യം, ഞങ്ങളുടെ ഇത്ത ഭയങ്കര ഗൃഹലക്ഷ്മിയാ!” ശ്രീരാഗ് സപ്പോർട്ടുമായി എത്തി. “ഷാജുവിന് എന്തായാലും നല്ലൊരു പെണ്ണിനെത്തന്നെയാ കിട്ടിയത്.”
അവിടെനിന്ന് ചെറിയ ചില സാധനങ്ങളും വാങ്ങി ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി. നേരെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ആ നാടൻ മലബാറി റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കയറി. ചില്ലുകൂട്ടിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന നല്ല ചൂടുള്ള ഉള്ളിവടയും, പഴംപൊരിയും, ഉന്നക്കായയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഫാസിലിന്റെ കണ്ണുതള്ളി.
“അബ്ബാ! ആവി പറക്കുന്ന സമാവർ ചായയും കൂടെ ഈ ചൂട് കടിയും… സംഗതി പൊളിക്കും ചേട്ടാ!” ഫാസിൽ ഓർഡർ കൊടുക്കാൻ തിടുക്കം കൂട്ടി.
റൗണ്ട് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഞങ്ങൾ അഞ്ചുപേരും ഇരുന്നു. ആവി പറക്കുന്ന
ചായയിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ച്, ചൂടുള്ള കടികളും കഴിച്ച് വർത്തമാനം പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ വൈകുന്നേരത്തെ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറി. ഹൻസിബ തന്റെ പ്ലേറ്റിലിരുന്ന കടിയുടെ പകുതി മുറിച്ച് എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു തന്നതും, അത് കണ്ട ഫാസിൽ വീണ്ടും കണ്ണ് ഉരുട്ടിയതുമൊക്കെയായി ആ സമയം സന്തോഷത്തോടെ കടന്നുപോയി.
ഷോപ്പിംഗും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ രാത്രി ഒമ്പതു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്തുപോയി വന്ന ക്ഷീണത്തിൽ എല്ലാവരും വേഗം റൂമുകളിലേക്ക് നടന്നു.
ഞാനും ഹൻസിബയും മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. അവൾ ഹാൻഡ് ബാഗ് മേശപ്പുറത്തു വെച്ച്, നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാനായി അലമാര തുറന്നു.