“പക്ഷേ ഷാജൂ, ചില ആളുകളുടെ കണ്ണ് കണ്ടാൽ അറിയാം ഇന്നലെ രാത്രി എസിയുടെ തണുപ്പില് ഉറക്കമൊക്കെ കളഞ്ഞ് നല്ല രസത്തിലായിരുന്നു എന്ന്…
അതുകൊണ്ടാവും രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഇത്ര മടി!”
അത് കേട്ട് ഫാസിൽ വളരെ സാധാരണ മട്ടിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു:
ചൂടുള്ള സമയത്ത് എസിയുടെ തണുപ്പും ആസ്വദിച്ച് സുഖിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ രാവിലത്തെ തണുപ്പിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു വരാൻ പൊതുവെ എല്ലാവർക്കും നല്ല മടിയായിരിക്കും.
ആ സമയത്ത് കിടന്നുറങ്ങാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമല്ലേ!”
ഫാസിൽ വളരെ കാഷ്വൽ ആയി എസിയുടെ തണുപ്പിൽ കിടക്കുന്ന സുഖത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, ഹാളിലെ ആ അന്തരീക്ഷവും ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങളും കാരണം അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു!
അവൾ നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി ദോശ പിച്ചിപ്പറിച്ച് തിന്നാൻ തുടങ്ങി. അവൾ മറുപടി പറയാൻ നിൽക്കാതെ വായ പൊത്തി പതുക്കെ ചിരി ഒതുക്കുകയായിരുന്നു.
“ഡാ അവന്മാരെ… രാവിലെ തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മേടിക്കരുത് കേട്ടോ,” ഞാൻ അവന്മാരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “മര്യാദക്ക് ഫുഡ് കഴിച്ച് ഓഫീസിൽ പോകാൻ നോക്ക്.”
“അയ്യടാ! ഇതിപ്പോ ഞാൻ എസിയുടെ തണുപ്പിൽ ഉറങ്ങുന്ന കാര്യവുമല്ലേ പൊതുവായി പറഞ്ഞുള്ളൂ?” ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. “ഇതിപ്പോ നിനക്ക് മാത്രം എന്തിനാ ഇത്ര പൊള്ളുന്നത്?
റൂമിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും നടന്നു എന്ന് ഞങ്ങളാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ!”
ഫാസിൽ അത് കുസൃതിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചതും ഹൻസിബ വായ പൊത്തി പതുക്കെ ചിരി ഒതുക്കി.
“അതു ശരിയാ ഷാജൂ,” രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയിൽ കയറി. “ഇവന്മാരുടെ വർത്തമാനത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞ് വലിച്ച് നീട്ടാതെ നീ കഴിക്കാൻ നോക്ക്.
സമയം എട്ടാകാറായി.
ഇനി ഓഫീസിൽ എത്തുമ്പോഴേക്ക് നേരം വൈകിയാൽ മാനേജരുടെ അടുത്ത് നിന്ന് പണി കിട്ടും! പഞ്ചിംഗ് ടൈം തെറ്റിയാൽ അത് അക്കൗണ്ടന്റായ നിനക്ക് തന്നെയാണ് ബുദ്ധിമുട്ട്.”
അയ്യോ… അത് ശരിയാ ഇക്കാ,” ഹൻസിബ പെട്ടെന്ന് ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “അവന്മാരുടെ വർത്തമാനം കേട്ട് വെറുതെ നേരം കളയാതെ വേഗം കഴിക്ക്. വൈകിപ്പോയി മാനേജരെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കണ്ട.”
“കേട്ടല്ലോടാ… എന്റെ പെണ്ണ് പറയുന്നത് എങ്കിലും കേട്ട് നിങ്ങൾ മര്യാദക്ക് കഴിച്ച് ഇറങ്ങാൻ നോക്ക്,” ഞാൻ അവന്മാരെ നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അയ്യടാ! ഞാൻ അത് അവന്മാരോടല്ല പറഞ്ഞത്, നിങ്ങളോടാ പറഞ്ഞത്!” ഹൻസിബ പെട്ടെന്ന് എന്നെ നോക്കി
ചിരിയോടെ തിരുത്തി. “അവരൊക്കെ അത് എപ്പോഴേ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നിങ്ങളാണ് ഈ വർത്തമാനവും പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത്! വൈകിപ്പോയിട്ട് മാനേജരുടെ അടുത്ത് നിന്ന് വല്ലതും കേൾക്കണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ പോയി കേട്ടോളൂ…
ഹൻസിബ അങ്ങനെ തിരിച്ചടിച്ചതും ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആഹാ… അത് കൊള്ളാം!” ശ്രീരാഗ് ചിരിയടക്കാനാവാതെ പറഞ്ഞു. “ഷാജൂ, സ്വന്തം ഭാര്യ തന്നെ നിനക്കിട്ട് തന്നു!”
“അതെയതേ… ഞങ്ങളെപ്പോലെ പാവം ബാച്ചിലേഴ്സിനെ ഇനി കൂടുതൽ കളിയാക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട,” ഫാസിൽ കുസൃതിയോടെ ഏറ്റുപിടിച്ചു.
ഹൻസിബയുടെ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ മറുപടി കേട്ട് ഞാനും ചിരിച്ചുപോയി. അവൾ നാണത്തോടെ കപ്പുകളുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി.
അങ്ങനെ ആ കുവൈറ്റ് ഫ്ലാറ്റിലെ ഞങ്ങളുടെ
ദിവസങ്ങൾ അതിവേഗം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. രാവിലെ പ്രാതൽ മേശയിലെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ കളിയാക്കലുകളും തമാശകളും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങും. വൈകുന്നേരം തിരികെ എത്തുമ്പോൾ ഹൻസിബ ഞങ്ങളെ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെയും നല്ല ചൂടുചായയോടെയും വരവേൽക്കും.
പകലിന്റെ തിരക്കുകളും ചൂടും മാറി രാത്രിയാകുന്നതോടെ, ആ കൊച്ചു മുറിക്കുള്ളിൽ എസിയുടെ തണുപ്പിൽ ഞാനും ഹൻസിബയും ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ലോകത്തേക്ക് ചുരുങ്ങും.
ഓരോ രാത്രിയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും പുതിയ അനുഭൂതികളിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.