“എന്താടീ… എന്താ ഒരു ഭാരവും ചുമന്ന്
പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ബെഡിൽ വന്നിരിക്കുന്നത്?” ഞാൻ അവളുടെ തോൾകഴത്തിൽ പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി ചോദിച്ചു.
അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് പതുക്കെ
തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണത്തേക്കാളേറെ വലിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ… ഞാൻ ഇനി നിങ്ങളോട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല ഇക്കാ,” അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ചെറിയൊരു സങ്കോചത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കണ്ട കാര്യം പറയുമ്പോഴേക്കും നിങ്ങൾ എന്നെ കളിയാക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്.
അതിനുശേഷം എന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.”
“ആഹാ… ഞാനിപ്പോൾ എന്താടീ പറഞ്ഞത്? നീ കാര്യം പറ,” ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തഴുകി.
“അതല്ല ഇക്കാ…” അവൾ എന്റെ മാറിലേക്ക്
അല്പം ചേർന്നുനിന്ന്, കണ്ണ് ചിമ്മാതെ എന്നെ നോക്കി. “ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഹാളിൽ വെച്ച് ഫാസിൽ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആ കപ്പ് വാങ്ങിയപ്പോഴും, അത് കഴിഞ്ഞ് അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ…
എനിക്കെന്തോ ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ. അവൻ കപ്പ് മേടിച്ചപ്പോൾ വിരലുകളിൽ തൊട്ടത് അറിയാതെയാണോ, അതോ അവൻ വേണമെന്ന് വെച്ച് ചെയ്തതാണോ? എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ഇക്കാ…
എന്റെ തല പുകയുവാ. അവൻ എന്നെ ഒന്നു നോക്കുമ്പോൾ പോലും എനിക്ക് എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥയാകുന്നു.”
അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ തത്രപ്പാടും അമ്പരപ്പും കണ്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം എന്റെ നേരെ ഉയർത്തി.
“നിനക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ വരേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ലടീ,” ഞാൻ അവളുടെ വിടർന്ന
കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, സ്വകാര്യം പോലെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “ആൺപിള്ളേരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ അറിയാതെ സംഭവിക്കുന്നതും, വേണമെന്ന് വെച്ച് ചെയ്യുന്നതും തിരിച്ചറിയാൻ വലിയ പാടൊന്നുമില്ല.
അവൻ കപ്പ് വാങ്ങിയ രീതിയും, നിന്റെ നേരെ നോക്കുന്ന ആ നോട്ടവുമൊക്കെ നിനക്ക് തന്നെ വ്യത്യാസം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ… അതൊരിക്കലും വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികതയല്ല.”
“അപ്പോ… അപ്പോൾ ഇക്ക ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്…” ഹൻസിബയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് നിലച്ചു. അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ എന്നെ നോക്കി.
“മ്മ്…” ഞാൻ അവളുടെ നാണം ചുവന്ന കവിളിലേക്ക് മെല്ലെ കൈവിരലുകൾ ഓടിച്ചു. “നാട്ടിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി
ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ നടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഭംഗിയും ആ വടിവുമൊക്കെ കണ്ട് അവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന ചെറിയൊരു
ആകർഷണമാണത്. നീ ഒന്നു മാറി നിൽക്കുമ്പോഴോ നടക്കുമ്പോഴോ ഒക്കെ അവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ നിന്നെത്തന്നെ തിരയുന്നത് ആ ഒരു വികാരം കൊണ്ടാണ്.”
“റബ്ബേ…” ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇരട്ടിയായി. അവൾ അറിയാതെ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“നീ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല പെണ്ണേ,” ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ പിടി മുറുക്കി, ശരീരത്തോട് ചേർത്തുനിർത്തി. “അവന്മാർക്ക് നിന്റെ അടുത്ത് വരാനോ ഒന്നും പറയാനോ ഉള്ള ധൈര്യമൊന്നുമില്ല.
പക്ഷേ നിന്നെക്കാണുമ്പോൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു ആഗ്രഹം… നീ അത് കാണുമ്പോള് നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വിറയലില്ലേ…
ആ നെഞ്ചിടിപ്പില്ലേ… അതാണ് പെണ്ണേ നിന്റെ സന്ദിഗ്ദ്ധത.”
എന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ
പേടിയെ പതുക്കെ മാറ്റി, അതിനുപകരം നാണവും അറിയാത്ത ഒരു ലഹരിയും നിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. എസിയുടെ തണുപ്പിലും അവളുടെ ശരീരം ആകെ ചൂടുപിടിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
“ഇക്കാ… പ്ലീസ്,” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. “നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് ആകെ തളരുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു…”
അവളുടെ ആ വിറയലും നാണവും കണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ അടിവയറ്റിലൂടെ പതുക്കെ കൈകൾ തഴുകി, ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് അമർത്തി…
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നാണവും ആകാംക്ഷയും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ ഒന്നു ഓർത്തു നോക്കിക്കേ…” ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “കല്യാണത്തിന് മുൻപ്