“സത്യം പറടീ…” ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “ഹാളിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഫാസിലിന്റെ ആ നോട്ടവും, ശ്രീരാഗിന്റെ വർത്തമാനവുമൊക്കെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ചലനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലേ?
അവർ നിന്നെ ഒരു പെണ്ണായി കാണുന്നുണ്ടെന്ന ആ തിരിച്ചറിവ് നിനക്കുള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി തരുന്നില്ലേ?”
ഹൻസിബ ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതുപോലെ എന്റെ ഷർട്ടിൽ വിരലുകൾ മുറുക്കി. എന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും അത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ തട്ടിവിളിക്കുകയായിരുന്നു.
“ഇക്കാ… പ്ലീസ്, എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെയൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്ലേ,” അവൾ
താണ ശബ്ദത്തിൽ, കെഞ്ചുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു. “നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ… എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം വികാരങ്ങളെപ്പോലും പേടിയാകുന്നു. എനിക്ക് എന്താ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല…”
“അതാടീ ഇതിന്റെ സുഖം!” ഞാൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലും കഴുത്തിലും ഉമ്മകൾ കൊണ്ടു മൂടി. “നീ അതൊന്നും പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.
നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന
ആ ഒരു വിറയലും ലഹരിയുമൊക്കെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണ്. ആ വികാരം നീ എന്നോടാണ് പങ്കുവെക്കുന്നത്… ആ ലഹരിയിലാണ് നീ എന്റെ മാറിലേക്ക് പടരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിൽ തെറ്റായി ഒന്നുമില്ല പെണ്ണേ.”
എന്റെ ഓരോ വാക്കും അവളുടെ മനസ്സിലെ കുറ്റബോധത്തെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു. അതിനുപകരം, ഒരു പ്രത്യേകതരം
സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രണയാവേശവും അവളിൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ കഴുത്തിനു ചുറ്റും കൈകൾ മുറുക്കി, തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർത്തി.
“ഇക്കാ… നിങ്ങളിത് നിർത്തുനുണ്ടൊ,” ഹൻസിബ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് എന്റെ മാറിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഒതുങ്ങിക്കൂടി. “നാളെ രാവിലെ അവന്മാരുടെ മുന്നിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ എനിക്ക് തല ഉയർത്താൻ പോലും പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
നിങ്ങൾ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെയായിരിക്കും എന്റെ മനസ്സിൽ ഓടിവരുന്നത്. അവർ എന്നെ വെറുതെ ഒന്നു നോക്കിയാൽ പോലും ഞാൻ എന്താ വിചാരിക്കണ്ടേ?”
“നീ ഒന്നും വിചാരിക്കണ്ടടീ,” ഞാൻ അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. “അവർ നിന്നെ നോക്കുമ്പോൾ നീ ഉള്ളിൽ സന്തോഷിച്ചാൽ മതി—എന്റെ ഇക്ക പറഞ്ഞതുപോലെ
എനിക്ക് അത്രയ്ക്കും ഭംഗിയുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ ഇവർ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത് എന്ന് വിചാരിച്ച് ആ പ്രൗഡിയോടെ അങ്ങ് നിന്നാൽ മതി.”
“അയ്യേ… അങ്ങനെ വിചാരിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല ഇക്കാ!” അവൾ നാണം കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി ഒന്നു തട്ടി. “പക്ഷേ… നിങ്ങൾ ഇത്രയും തുറന്ന് പറയുമ്പോൾ എനിക്കെന്തോ…
ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു പേടിയും ഒപ്പം അറിയാത്തൊരു ലഹരിയും തോന്നുന്നുണ്ട്. അതെന്താ ഇക്കാ അങ്ങനെ?”
“അതാണ് പെണ്ണേ പെണ്ണിന്റെ വികാരം!” ഞാൻ അവളുടെ മുഖം വീണ്ടും കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത്, അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “മറ്റൊരാൾ നമ്മളെ കൊതിയോടെ നോക്കുന്നു എന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഏതൊരു പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു ചലനം…
അതിനെ നീ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. അത് നിനക്ക് തരുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക
സുഖമാണ്.
ആ സുഖവും പേടിയുമൊക്കെ നീ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് തീർത്താൽ മതി.”
“ഇക്കാ…” അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ മുറുക്കി. അവളുടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി ചിതറി.
“പറയടി… ഇനി നാളെ രാവിലെ നീ ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും മുന്നിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ പേടിച്ച് മാറിനിൽക്കുമോ?” ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് പതുക്കെ ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.
അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, ചുണ്ടിലൊരു ചെറിയ നാണച്ചോപ്പ് വരുത്തി പതുക്കെ തലയാട്ടി: “ഇല്ല… ഞാൻ പേടിക്കില്ല.
ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ആ രാത്രിയുടെ ലഹരിയിലേക്ക് അവളെ കൂടുതൽ ആഴ്ത്തിയിറക്കി…