ശ്രീരാഗിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ അതിന് മറുപടി കൊടുത്തു, മതിയാക്കട,കുറച്ച് കൂടുന്നുണ്ട് കേട്ടോ,
അത് കേട്ടതും ഫാസിൽ ഒട്ടും വൈകാതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “അതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങളും പറഞ്ഞത്,
ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി കൂടുന്നുണ്ടെന്ന്! അതല്ലേ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞത് അത് കുറയ്ക്കാൻ നോക്കാൻ.”
അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ആ മുറിയിൽ കൂട്ടച്ചിരി ഉയർന്നു. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി: “ഹാ… പറഞ്ഞത് അവന്മാർ തിരിച്ചുതന്നെ നമ്മുടെ തലയിൽ വെച്ചുതന്നത് കണ്ടില്ലേ?
ഇവന്മാരുടെ വായ അടപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല ഷാജു.”
ആ തമാശ കേട്ട് ഹൻസിബയും കവിളുകൾ ചുവന്നു ചിരിച്ചുപോയി; ആ അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആ മുറിയിൽ ഞങ്ങൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തെ തിരക്കുകളും ബഹളങ്ങളുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, ആ ഏകാന്തത ഹൻസിബയോടൊപ്പം പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
അവൾ എന്റെ അരികിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു കിടന്നപ്പോൾ, അവളുടെ
കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ തൊട്ട് പതുക്കെ മുഖം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു ചോദിച്ചു: “ഇന്ന് പകൽ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ വെച്ചും വൈകുന്നേരവും അവന്മാരുടെ ആ നോട്ടമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിറയൽ വന്നിരുന്നില്ലേ…
എന്താ തോന്നിയത്?” ഞാന് പറഞ്ഞപോലെ ആണോ നിനക്ക് തോന്നുന്നത്.
അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കാൻ മടിച്ച്
മുഖം താഴേക്ക് പിടിച്ചു. വിരലുകൾ കൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ചെറുതായി തോണ്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അതൊക്കെ… എന്താണെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതരാൻ പറ്റുന്നില്ലടാ. പണ്ടൊക്കെയാണെങ്കിൽ ആരുടെയെങ്കിലും ഒക്കെ അങ്ങനെ ഒരു നോട്ടം കണ്ടാല് ഉടനെ അവിടെനിന്ന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും
ഓടിരക്ഷപ്പെടാനോ അല്ലെങ്കിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ആയിരുന്നു പതിവ്. പക്ഷേ, ഇന്ന്… ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു ചെറിയ വിറയലും ചൂടുമൊക്കെ പടരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.”
ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് ഒന്നുകൂടി അരികിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: “ആ വിറയൽ വെറുമൊരു പേടിയാണോ അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലുമാണ് എന്ന് നിനക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?”
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വെച്ച് ഒരൽപ്പം ആലോനയോടെ പറഞ്ഞു: “അത്… പേടിയാണോ അല്ലയോ എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
പേടിയുടെ ഒപ്പം തന്നെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരുതരം ആവേശവും അസ്വസ്ഥതയും ഒക്കെ കലർന്നതുപോലെ… വേറെ ആരുടെയോ ഒക്കെ കണ്ണ് തന്റെ മേൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്,
അത് പുറമെ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെന്ന് തോന്നിയാലും… ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ എനിക്കത് വല്ലാതെ ഒരുതരം സുഖം ഉള്ള അസ്വസ്ഥത ആയി ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാനും ആസ്വദിക്കാനുമൊക്കെ എനിക്ക് എങ്ങനെയാണ് തോന്നുന്നത് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ ഇപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ട് കേട്ടോ…”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ ആടിയുലയുന്ന മനസ്സ് ഞാൻ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞു. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം പൂർണ്ണമായി മാറിമറിഞ്ഞതല്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന സദാചാരബോധങ്ങളും ഭയങ്ങളും പടിപടിയായി അഴിഞ്ഞുവീണ്, തന്നിലെ പുതിയൊരു പെണ്ണിനെ അവൾ സ്വയം തൊട്ടറിയാൻ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന സത്യം ആ സംസാരത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ കവിളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു
കൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “അപ്പൊ ആ നോട്ടങ്ങളും വർത്തമാനങ്ങളുമൊക്കെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് നീ ഒരിക്കലും കരുതിയതല്ല അല്ലേ?”
അവൾ
എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് പിടിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ തലയാട്ടി. കവിളുകൾ ഒന്നുകൂടി ചുവന്നുതുടർന്നിരുന്നു.
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ പേടി തോന്നുന്നുണ്ട് ഷാജു… പണ്ടൊക്കെയാണെങ്കിൽ ആരോടെങ്കിലും മുഖം കൊടുത്ത് സംസാരിക്കാൻ പോലും മടിച്ചിരുന്ന ഞാനാ, ഇന്ന് വേറെ ആണുങ്ങളുടെ ആ കൊതിയോടെയുള്ള നോട്ടം പോലും ഉള്ളിൽ ഇത്രയധികം ആസ്വദിക്കുന്നത്!