ഇത് തെറ്റാണോ ശരിയാണോ എന്നൊന്നും എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാൻ വയ്യ… പക്ഷേ ആ ചിന്തകൾ എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നുണ്ട് എന്ന് മാത്രം അറിയാം.”
ഞാൻ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു: “പിന്നെ എന്തിനാ പെണ്ണേ വെറുതെ ഇതൊക്കെ ഓർത്ത് മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്?
മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഉള്ളിൽ ഒരു സുഖമായി തോന്നുന്നതുമൊക്കെ ഒരിക്കലും തെറ്റാവില്ല. അതൊക്കെ നിന്റെ പുതിയൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ്.”
അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ദീർഘനേരം നോക്കി നിന്നു; അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ ഭയവും ആവേശവും മാറിമാറി പ്രകാശിക്കുന്ന ആ നോട്ടത്തിൽ വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായ എന്തോ ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പതിയെ അവൾ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്ത് വന്നു.
“നിനക്ക് എന്നെ നന്നായിട്ട് അറിയാല്ലോ ഷാജു… എന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾക്കൊന്നും ഞാൻ തന്നെ ഉത്തരവാദിയല്ല? എന്നെ
ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാനും, എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പെണ്ണിനെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റിയെഴുതാനും നീ തന്നെയല്ലേ കാരണം?”
അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിലെ ചെറിയൊരു കുറ്റപ്പെടുത്തലും അതിലേറെയുള്ള അനുസരണയും ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ ഒന്നുകൂടി മാറ്റിമറിച്ചു. ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“അപ്പൊ ആ മാറ്റത്തിൽ നിനക്ക് പരാതിയൊന്നുമില്ലെന്നാണോ ഈ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം?”
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചെറിയൊരു നാണത്തോടെ മുഖം താഴ്ത്തി. ആ മൗനം തന്നെയായിരുന്നു അവൾ നൽകിയ ഏറ്റവും മനോഹരമായ മറുപടി.
ഞാൻ അവളുടെ ആ നാണം തുളുമ്പുന്ന
മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ
മൃദുവായി ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “പരാതിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാ ഈ കുഞ്ഞുകണ്ണുകളിൽ ഇത്രയും നേരം ആധി നിറച്ചു വെച്ചത്?
നിന്റെ ഈ മാറ്റം എനിക്ക് തരുന്ന സന്തോഷം എത്രയാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ?”
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒന്നുകൂടി പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് മെല്ലെ പറഞ്ഞു: “അറിയില്ല… പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്റെ അരികിൽ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ വേറെ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.
ഈ ലോകത്ത് ഞാനും നീയും മാത്രം ഉള്ളതുപോലെ…”
ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു: “അപ്പൊ അടുത്ത മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന അവന്മാരൊക്കെ ഈ ശബ്ദമൊക്കെ കേട്ട് വല്ലതും വിചാരിച്ചാലോ? നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ലെന്നാണോ ഈ പറയുന്നത്?”
അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി ചുവന്നുതുടുത്തു.
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട്, ശരീരം മുഴുവൻ ചെറിയൊരു വിറയലോടെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “അവർ… അവന്മാർ വിചാരിക്കട്ടെ… അവർക്ക് അതിന് മാത്രമല്ലേ പറ്റുള്ളൂ!
അവർ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് അതൊക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ വെറുതെ ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ… എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ ഒരു വല്ലാത്ത ഫീലാ… ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു ചൂട് പടരുന്നത് പോലെ…”
അവളുടെ ആ സംസാരത്തിലെ നാണവും അതേസമയം ഉള്ളിൽ കിടന്ന് തിളയ്ക്കുന്ന ആവേശവും കണ്ട് ഞാൻ ഒന്നുചിരിച്ചു. അവളുടെ കാതോരം ഒന്നിുകൂടി ചേർന്നുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു:
“അതുമാത്രമല്ല കേട്ടോ… ആ, രാമേന്ദ്രേട്ടനും കൂടി കേൾക്കും അടുത്ത മുറിയിൽ !”
അത് കേട്ടതും അവള് പെട്ടന്ന് പുതപ്പിച്ചു കിടന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ബെഡ്ഷീറ്റിൽ നിന്ന് പതുക്കെ അടർത്തി മാറ്റി, കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി: “പിന്നെന്താ, രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളത്?
നമ്മൾ ഈ കാണിക്കുന്നതൊക്കെ അടുത്ത മുറിയിൽ കിടന്ന് പുള്ളി വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടാകും.
ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ, പുള്ളി അത് കേട്ട് മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയാകും വിചാരിക്കുന്നത് എന്ന്!”