ഒപ്പം ആൻ്റിയോ അമ്മയോ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കുമെന്ന പേടിയുമുണ്ട് പെണ്ണിന്….
ഇനിയവിടെ നിന്നാൽ പെണ്ണെന്നെ കൊല്ലും എന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് ആ ഗ്യാപ്പിൽ ഞാൻ നേരെ ടോയ്ലറ്റിലേക്ക് വിട്ടു… ഒന്നു മുള്ളാൻ നോക്കിയപ്പോ കുട്ടൻ കരഞ്ഞ് മുഴുകിയിരിക്കുന്നു…
പെണ്ണിൻ്റെ വയറിലെ പച്ച മാംസത്തിൽ ഒന്നു മുത്തിയപ്പോ എന്ത് സുഖം… ഓർക്കുമ്പോ തന്നെ കുളിര് വരുന്നു… കാണാൻ എന്തൊരു നിറവും തുടിപ്പുമാ…
എപ്പോഴും എൻ്റെകൂടെ തല്ലുപിടിക്കുമ്പോഴും അവൾ കൈപൊക്കി എന്തേലും കോപ്രായം കാണിക്കുമ്പോഴും എൻ്റെ മേത്ത് കേറിയിരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നീങ്ങി മാറുമ്പോൾ ആ വയറും പൊക്കിളും പലവട്ടം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുഉള്ളതാണ്…
പക്ഷേ അപ്പോഴൊന്നും തോന്നാത്ത അതിൻ്റെ ഭംഗിയും വശ്യതയും എന്നെ തകർത്തുകളഞ്ഞു…
ഇരിക്കുമ്പോ പൊക്കിളിനു മേലെ ഉണ്ടാവുന്ന വശ്യമായ വയറിലെ മടക്കും പൊക്കിൾ കുഴിയും വളരെ നേർത്ത കുഞ്ഞ് രോമങ്ങളും ഒരു മിന്നായം പോലെയേ കണ്ടുള്ളൂ…
ഇപ്പോ വേറെയാരും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അതിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഒരു കടിയും കൊടുത്ത് കുറച്ച് നേരം ചപ്പി വലിക്കാമായിരുന്നു… ഉറപ്പായിട്ടും അവള് എന്നെ തലോടി ഇരുന്നു തന്നേനേ..അതോർത്തപ്പോ തന്നെ ഉള്ളൊന്നു കിടുത്തു.
ഓഹ്… എന്ത് മനസ്സാണ് എൻ്റെ… ഞാൻ തലയിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു…
പക്ഷേ വേണൊന്ന് വെച്ച് ചെയ്തതല്ല… നേരത്തെ ഡ്രസ്സിൻ്റെ മേലെ ആണെങ്കിൽ കൂടി ആ പതുപതുത്ത വയറിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്നപ്പോ നല്ല സുഖവും കാമവും ഇരച്ച്
കേറിയിരുന്നു…
അതിൻ്റെയൊരു ആവേശപ്പുറത്ത് ചെയ്തുപോയതാണ്… ലേശം കടുത്തു… എന്നാലും സാരമില്ല… എൻ്റെ അമ്മയ്ക്കുലുസു അല്ലേ… ക്ഷമിച്ചോളും… ക്ഷമിക്കില്ലേ?
ഈ രണ്ട് ദിവസംകൊണ്ട് എനിക്കൊരു കാര്യം ബോധ്യപ്പെട്ടു.. യക്ഷിടെ മണമടിച്ചാൽ എനിക്ക് ചുമ്മാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല… അതിനെൻ്റെ കയ്യും മനസ്സും സമ്മതിക്കില്ല എന്നതാണ് സത്യം…
അല്ല, അവളാണെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തേലും ചെയ്ത് തുടങ്ങിയാ അട്ടയേപോലെ എൻ്റെ മേല് ഒട്ടി കൂടുതൽ ചെയ്തോ എന്ന മൈൻഡിൽ സുഖിച്ച് ഇരുന്നു തരും പെണ്ണ്… പിന്നെൻ്റെ കയ്യിനേം മനസ്സിനെം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ…
കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒന്ന് മുള്ളിയിട്ട് ഞാൻ കൈകഴുകി ചെയറിൽ ഇരുന്നു…
അവരും ഇവിടെന്നാണ് ഊണ് കഴിക്കുന്നേ… അമ്മ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നതായിരിക്കും.. അവിടെ എപ്പോഴേലും ഭക്ഷണം ആവാൻ നേരം വൈകുമ്പോ ഇതിടയ്ക്ക് പതിവുള്ളതാ… അമ്മുനു പിന്നെ ഇവിടെ രണ്ടാനമ്മ ഉള്ളതുകൊണ്ട് സ്വന്തം വീട്ടിനേലും കൂടുതൽ ഇവിടെയാണ് അവൾക്ക് സുഖ….
“ജിത്തൂട്ടാ… ഒന്നുപോയി നന്ദുട്ടനെ വിളിക്കോടാ…”
ആൻ്റി എൻ്റടുക്കെ വന്നിട്ട് പെട്ടെന്നോർത്ത പോലെ പറഞ്ഞു…ആൻ്റി ഇച്ചിരെ ശോകത്തിലാണ്… രാവിലെയുള്ള തെളിച്ചമില്ല… എന്തോ പറ്റിയേണ്ട്…
“ഓ… പിന്നെന്താ…”
ഞാനൊരു ഒഴുക്കിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു…
“ഞാൻ തോറ്റു ഇതുങ്ങളെക്കൊണ്ട്… ചെക്കന് കളി തുടങ്ങിയാപ്പിന്നെ തീറ്റയും കുടിയും ഒന്നും വേണ്ട…”
ആൻ്റി ഓരോന്ന് പിറുപിറുത്തു… ആ എന്തായാലും നന്ദപ്പന് ഉള്ളതായി…
“ഇങ്ങ് വരട്ടെ…. കഴിക്കുന്നേന് മുന്നേ എത്തണോന്ന് എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല… അതെങ്ങനെയാ അച്ചനേം ചേച്ചിയേം കണ്ടല്ലേ പഠിക്കൂ…”
ആൻ്റി പിറുപിറുക്കൽ തുടർന്നു…
പക്ഷേ അമ്മു സോഫയിൽ ആ ഇരുപ്പ് തന്നെയാണ്.. ടിവിയിൽ പരസ്യം കണ്ടോണ്ട് കിളിപോയപോലിരിക്കുന്നു…ഒന്ന് വയറിൽ ഉമ്മവെച്ചാൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമോ? ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു ചിരിച്ചു… പാവം…
“എടി പെണ്ണെ നീയവിടെ ആരെ വായിനോക്കിരിക്കാ…. ഇങ്ങ് വരുന്നുണ്ടോ…”
പിറുപിറുക്കുന്നതിൻ്റെ ഇടയിലും അമ്മൂൻ്റെ മേലേക്ക് ആൻ്റി ദേഷ്യംകൊണ്ട് അലറി…
അമ്മു ചാടിയെണീറ്റുകൊണ്ട് വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി… ഞാനവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു… പക്ഷേ തിരിച്ചൊരു നോട്ടം പോലും തന്നില്ല… ധൃതിയിൽ തല താഴ്ത്തിയാണ് പോയത്…