“മോളും കൂടി വരട്ടേടി…അതിനും കാണില്ലേ അവരെക്കാണണൊന്ന്… പിന്നെ അവർക്കും കാണലോ പിള്ളേരെ…”
അമ്മ ചിരിയോടെ അമ്മൂനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു…
“ഓ പിന്നെ… ചേച്ചിക്കെന്താ… ഇത് ജിത്തു വരാന്നു പറഞ്ഞപ്പോണ്ടായ ചാട്ടമല്ലേ.. അല്ലാതെ അവരെയൊക്കെ കാണുന്നതെ ഈ സാധനത്തിനു ചതുർത്ഥിയാ… ചേട്ടൻ്റെ വാലിൽ തൂങ്ങി എവിടേക്ക് വേണേലും എൻ്റെ മോള് പോകും… അല്ലാതെ ഒരിടത്തേക്ക് വിളിച്ചാൽ.. ഏഹേ….”
അമ്മു മനസിൽ കണ്ടത് ആൻ്റി മാനത്ത് കണ്ടു എന്നപോലെയായി… ആൻ്റിയുടെ വെടിക്കെട്ട് ഡയലോഗിൽ തണ്ടൊടിഞ്ഞ വാഴ പോലെ അമ്മു സെയ്ഡായി…. അത് കണ്ടിട്ട് എനിക്കും അമ്മക്കും ചിരിപ്പൊട്ടി…
പക്ഷേ ആ പറഞ്ഞതിൽ എൻ്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു സുഖം തോന്നി… കുഞ്ഞിലെ മുതലേ അമ്മു ഇങ്ങനെയാണ്… ചിലപ്പോ എനിക്കൊന്നും ഊഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രായത്തിൽ പെണ്ണിന് എന്നോട് പ്രേമം പൊട്ടിമുളച്ചുകാണും… ഞാനതോർത്തുകൊണ്ട് വീണ്ടും ചിരിച്ചു…
“എന്നാ ഞാൻ വരുന്നില്ല പോരെ… ഹും…”
ഞങ്ങളുടെ പരിഹാസവും ആൻ്റിയുടെ അവഹേളനവും സഹിക്കവയ്യാതെ അമ്മു എനിക്കൊരു
പിച്ചും തന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോയി… അത് കണ്ടിട്ട് ആൻ്റിക്കും ചിരി പൊട്ടി… എൻ്റെ റൂമിലേക്കാണ് പോക്ക്…
“എന്തിനാടി… പാവല്ലേ അത്….”
അമ്മു പോകുന്നതും നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ ആൻ്റിയോട് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു..
ടോപ്പിന് അധികം ഇറക്കമില്ലാത്തോണ്ടും ലേശം ടൈറ്റ് ആയതുകൊണ്ടും നിതംബങ്ങളുടെ മേല് വരെയേ ടോപ് മറയ്ക്കുന്നുള്ളൂ… ചവിട്ടി തുള്ളി പോകുമ്പോ പാൻ്റിൻ്റെ മറവിനുള്ളിൽ പാൻ്റീസിൻ്റെ ലൈനിങ്ങും കാണിച്ച് കുണ്ടിപ്പന്തുകൾ മെല്ലെ കുലുങ്ങിക്കൊണ്ട് ഓളംവെട്ടുന്നത് കാണാം…
അതിൻ്റെ മുഴുപ്പും വശ്യതയും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നുപോയി….
“ഉവ്വ… അമ്മേം മോനും താങ്ങായി ഉള്ളതിൻ്റെ നല്ല സൂക്കേടുണ്ട് പെണ്ണിന്… അതോണ്ട് ഞങ്ങടെ ബന്ധുക്കളാരേം പെണ്ണിന് പത്ത് പൈസേടെ വിലയില്ല…പ്രത്യേകിച്ച് എൻ്റെ വീട്ടുകാരെ… അവസാനം ഓരോരുത്തരുടെ പരാതി കേക്കാൻ ഞാനും…”
അമ്മുൻ്റെ 916 തങ്കമാർന്ന സ്വഭാവം ആൻ്റി പല ഭാവങ്ങളാൽ പല ശബ്ദങ്ങളാൽ വിശദീകരിച്ചു… അമ്മയും ഞാനും അവളുടെ കാര്യമോർത്ത് ചിരിച്ചു…
“എന്നാ എല്ലാരും വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ എപ്പഴും ചോദിക്കും അമ്മൂനെ…അവർക്കൊക്കെ വല്യ കാര്യാണ്… പക്ഷേ അതിൻ്റെ ഒരംശംപോലും അവൾക്ക് തിരിച്ചില്ല… അവരെ കാണുമ്പോ ചുമ്മാ പല്ലിളിച്ച് നിക്കും..സാധനം….”
അമ്മുവിൻ്റെ സ്പെസിഫിക്കേഷൻസ് ഓരോന്നായി ആൻ്റി പറഞ്ഞു…
അമ്മുൻ്റെ സ്വഭാവം ഇങ്ങനാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം… പക്ഷേ ഇതുപോലെ ഓരോ അവസരം വരുമ്പോഴും ആൻ്റി വീണ്ടും എടുത്തിടും… ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും ആൻ്റിക്ക് ജീവനാണ് അമ്മൂനെ… ആൻ്റിടെ മെയിൻ ഹോബിയും അവളെ ചൊറിയുന്നതാണ്…
“അത് പിന്നെ നിൻ്റെ മോളല്ലേ… അപ്പൊ ആ ഒരിഷ്ടം നിൻ്റെ പിള്ളേരോടും കാണില്ലേ…”
അമ്മ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു… അത് കേട്ട് ആൻ്റിയും മെല്ലെ ചിരിച്ചു..
സംഗതി ശരിയാണ്… ആൻ്റിയെ വല്യ കാര്യാണ് എല്ലാർക്കും… അതിപ്പോ
ജയനങ്കിളിൻ്റെ ഫാമിലി ആയാലും അങ്ങനെ തന്നെ… കാരണം ആൻ്റിയെ എല്ലാർക്കും പെട്ടെന്ന് ഇഷ്ടാവും..
പുറമെ ഈ കിളി സ്വഭാവം ഉണ്ടെങ്കിലും ആള് പഞ്ചപാവമാണ്… എല്ലാരോടും സ്നേഹം മാത്രം…
“ഹ്മ്… അത് വിട്… എന്തായാലും ജയൻ വരട്ടെ എന്നിട്ട് നോക്കാം… ”
അങ്ങനെ ഉച്ചമയക്ക ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു അവസാനമിട്ടുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു… ഞാനും ആൻ്റിയും മൂളിക്കൊണ്ട് അതിനെ ശരിവച്ചു…
അങ്ങനെ ഞാൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു… അവിടെ എൻ്റെ ബെഡിൽ സുഖമായി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട് യക്ഷി… ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്തെ ഭാവം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനവിടെ അൽപ്പനേരം നോക്കി നിന്നു…
(തുടരും)
………………….,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
ഒരുപാട് വൈകിയെന്നറിയാം… പക്ഷേ പ്രശ്നങ്ങളിൽ പെട്ട് ഒട്ടും സമയം കിട്ടാതെയായിപ്പോയി… മാത്രമല്ല കഥ എഴുതുമ്പോൾ ഒരു തൃപ്തി വരണമല്ലോ… ഇതേ തൃപ്തി ലഭിക്കാത്തതുകൊണ്ട് ഇൻസെപ്ഷൻ സിനിമ എഴുതുമ്പോൾ നോളൻ ഏകദേശം 10 വർഷം സ്റ്റക്ക് ആയിപ്പോയിട്ടുണ്ട്…