അവൾക്ക് ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
കാർത്തു കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് കയറിയതും കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ അമ്മ അവളെ വിളിച്ചു.
ഒരു മരണമുണ്ടെന്നും രണ്ടുപേരും അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകുന്നു എന്നുമാത്രമെ പറഞ്ഞുള്ളു.
( അച്യുതനും ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്കും കാർതുവിനോട് ഒരു പ്രേത്യേക ഇഷ്ടം തന്നെ ആയിരുന്നു. അവൾക്കുവേണ്ടേതെല്ലാം അറിഞ്ഞു നൽകുന്നവരായിരുന്നു അച്യുതനും ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയും.)
അതവൾക്കു സന്തോഷം നൽകി.
ആരുമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ താനും കൊച്ചും മാത്രം ഇന്നെങ്ങിനെ വേണമെങ്കിലും എന്നോർത്തോണ്ട് അവൾ തിരിച്ചു മൂളി
അവർ പോകുന്നതും കാത്തു അടുക്കളയുടെ അകത്തു ചമഞ്ഞിരുന്ന കാർത്തു
അവർ കണ്ണിൽ നിന്നുപോയി മറഞ്ഞതും മെല്ലെ മചിലേക്കു കയറി.
എന്തോ ഓർത്തപോലെ കിടക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ കണ്ടതും വാതിലിൽ ചാരി നിന്നു കാർത്തു മെല്ലെ ചുമച്ചു.
ആഹാ എന്താ ഇത്ര വൈകിയേ.
കൊച്ചിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ വേണ്ടി.
ആഹാ അവര് പോയോ.
ഹ്മ്മ് എന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ മൂളിയ കർത്തുവിന്നെ വാ കയറ് എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
മടിച്ചു മടിച്ചു വരുന്നപോലെ അകത്തോട്ടു കയറിയ കാർത്തുവിന്റെ കയ്യിൽപിടിച്ചു വലിച്ചു തന്റെ അരികിലേക്ക് നിറുത്തിയ കൃഷ്ണൻ അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോകി.
നല്ലോണം ഒരുങ്ങിയാണല്ലോ.
ഹ്മ്മ്
ഞാൻ തന്ന സോപ്പ് കൊണ്ടാണോ മേൽ കഴുകിയെ.
ഹ്മ്മ് കൊച്ച് തന്ന സോപ്പ് തന്നെയാ.
.വെറുതെയല്ല നല്ല സുഗന്ധം.
അതുകേട്ടു കാർത്തു ഒന്നുപുഞ്ചിരിച്ചു.
ശങ്കരൻ വന്നുപോയി അല്ലെ.
ഹ്മ്മ്
പാടത്തു നിന്നും നേരെ ഇങ്ങോട്ടാ വന്നേ.
എന്താ പറഞ്ഞെ.
ഞാൻ പറഞ്ഞു കുടിയിലോട്ടു പോകാൻ.
അതെന്തേ അപ്പൊ കാർത്തുവിന് പോകേണ്ടേ.
കാർത്തു തല ഉയർത്തി കൃഷ്ണനെ ഒന്ന് നോകി.
എന്തെ പോകേണ്ടേ എന്ന്.
വിടുവോ എന്ന് നാണത്തോടെ കാർത്തുവും.
അത് കർത്തുവാളേതീരുമാനിക്കേണ്ടേ.
പോകണോ കാർത്തു.
അതോ ഇന്നിവിടെ ഈ കൊച്ചിന്റെ കൂടെ അന്തിയുറങ്ങണോ.
കാർത്തു മെല്ലെ തലയുയർത്തി കൃഷ്ണനെ നോകി കൊണ്ട് കൊച്ചിന്റെ ഇഷ്ടം എന്താണോ അതുപോലെ.
അപ്പൊ കാർത്തുവിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോ .
അവരെ അമ്മ നോക്കിക്കോളും.
അവര് പാല് കുടിക്കുന്നില്ലേ.
ഹ്മ്മ് അപ്പോയെങ്ങിനെ പോകാണ്ടിരിക്കും.
അതിനവൾ മറുതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
എന്തെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഓർത്തിട്ടാണോ.
അല്ല.
പിന്നെ.
പിന്നെ പിന്നെ
എന്താന്ന് വെച്ചാൽ വേഗം പറ കാർത്തു.
കൊച്ച് എന്റെ മാറിലെ പാൽ മുഴുവൻ കുടിച്ചല്ലേ അയക്കു അതാ.
.അത് കേട്ടു കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് ഇത്രയും രുചിയുള്ള ത് വേറെ ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ.
അത്രയ്ക്ക് രുചിയാണോ എന്റേതിന്നു.
ഹ്മ്മ് അതല്ലേ കാർത്തുവിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിടാതെ കുടിക്കുന്നെ.
കുഞ്ഞുങ്ങൾ മാത്രമല്ലല്ലോ കൊച്ചും.
ഹ്മ്മ്.
എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ കാർത്തുവിന്റെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു അവനു നേരെ നിറുത്തികൊണ്ട് അവന്റെ ദേഹത്തോട്ടു അവളെ വലിച്ചു പിടിച്ചു.
കാർത്തുവിന്റെ പാൽനിറഞ്ഞ പാൽകുടങ്ങൾ കൃഷ്ണകുമാരിന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു പാൽ പുറത്തേക്കു വന്നു.
മേലണിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ബ്ലൗസിനെ നനയിച്ചു കൊണ്ട് വൃത്താകൃതിയിൽ പരന്നു തുടങ്ങിയ കാർത്തുവിന്റെ മുലാപ്പലിൽ കുതിർന്ന ബ്ലൗസിനു മുകളിൽ മുഖം വെച്ചു തേച്ചതും കാർത്തു വിറച്ചുപോയി അവളുടെ മുലയിൽ നിന്നും മുലപ്പാൽ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി
അതേസമയം അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ കിടന്നു ഒലിക്കുന്ന പൂറിനെ കുറിച്ചോർത്തതും കൃഷ്ണൻ ഒന്നുടെ അവളെ ഇറുക്കികൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.
ഠപ്പേ എന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കാർത്തു ആകെ ഭയന്നു പോയി.
കൊച്ചിനെന്തേലും പറ്റിയോ എന്ന ആവലാതിയോടെ കാർത്തു അവന്റെ ദേഹം ആകെ തൊട്ടുനോക്കി.
ഇതെന്താ തൊട്ടുനോക്കുന്നെ.
എന്തേലും പറ്റിയോ കൊച്ചേ.
ഇല്ല കാർത്തു.
ഹ്മ്മ് മെല്ലെ പോരായിരുന്നോ ഞാനിവിടെ നിന്നും എങ്ങോട്ടും പോകില്ലല്ലോ.
അതൊക്കെ കാർത്തുവിന് തോന്നുന്നതാ എനിക്കൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല വന്നേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് കൃഷ്ണൻ അവളുടെ മാറിൽ കിടന്നിരുന്ന ബ്ലൗസിന്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ചതും കാർത്തു മെല്ലെ അവനരികിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നോണ്ട് അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഊക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു കൊടുത്തു.