രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ – 10 8അടിപൊളി 

മോനെ നി അവള് പറയുന്നതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട നീ വല്ലതും കഴിച്ചേച്ചും വാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അച്ഛമ്മ അവനെ ടേബിളിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.

അവൻ ലേഖയെ ഈർഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കികൊണ്ട് ടേബിളിൽ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ട ദോശയിലേക്കി ചട്നി കോരി ഒഴിച്ചു.

ആ മോനെ നീ പുറത്തോട്ടു പോകുന്നുണ്ടേൽ അച്ഛമയോട് ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്കണേ.

എന്താ അച്ഛമ്മേ.

എന്റെ മരുന്ന് തീർന്നു മോനെ അതൊന്നു വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വരാനാ.

ഹ്മ്മ് പോകുമ്പോ പറയാം അച്ഛമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ ലേഖയെ ശ്രദ്ധിക്കാത പൊലെ ദോശ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അച്ഛമ്മ അകത്തേക്ക് പോയതും ലേഖ.

എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടു എന്താ കാര്യം അതൊക്കെ ഓരോന്ന് വലിച്ചിടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണം ആയിരുന്നു.

ദേ അമ്മേ മതിക്കെട്ടോ.

മതിയെങ്കിൽ മോൻ ആ ആ പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്ന് കിച്ചണിൽ കൊണ്ട് പോയി വെച്ചേര് എന്ന് കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ലേഖ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു.

അതല്ല.

പിന്നെ.

അമ്മ നേരത്തെ പറഞ്ഞത്.

ആ അത് തന്നെയല്ലേ ഞാനും പറഞ്ഞെ.

ഓരോന്നും വലിച്ചു കയറ്റി ഇടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണം എന്ന്.

അച്ഛമ്മ പിറകിൽ നില്കുന്നത് അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയ ലേഖ അമ്മയെ കണ്ടതും നിന്നു പരുങ്ങി.

എന്താ മോളെ എന്തു വലിച്ചിടുന്ന കാര്യമാ മോൾ പറയുന്നേ.

ആ അത് അമ്മേ ഇവനിന്നാലേ എന്റെ അലമാരയിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം വലിച്ചു താഴെ ഇട്ട കാര്യം പറഞ്ഞതാ.

അതിനു അവനെന്തിനാ നിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ വലിച്ചിടുന്നെ.

ആ അതെന്ന കൊച്ചുമോനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു നോക്ക് എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുലിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചോണ്ട് കിച്ചണിലേക്ക് തന്നെ പോയി ലേഖ.

എന്താടാ മോനെ നിന്റെ അമ്മക്ക്.

അതൊന്നുമില്ല അച്ഛമ്മേ അമ്മ വെറുതെ.

ഹ്മ്മ് രണ്ടാളും ഒരു വീട്ടിൽ നിൽക്കത്തില്ല അല്ലേ അമ്മയും മോനും ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം രണ്ടുപേരും കീരിയും പാമ്പും പോലെയാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അച്ഛമ്മ അകത്തേക്ക് പോയി.

രാഹുൽ ഫുഡ്‌ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതും പാത്രവും എടുത്തോണ്ട് കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു.

ലേഖ അടുപ്പത് എന്തോ തകൃതിയായ ജോലിയിൽ ആയിരുന്നു.

ചാഞ്ഞുള്ള അവളുടെ നിൽപ്പിൽ അവളുടെ ചന്തിയുടെ ആകാര വടിവ് നല്ലോണം അറിയാമായിരുന്നു.

കുറച്ചു നേരം അതും നോക്കി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് രാഹുൽ ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി.

ലേഖ പിറകിലോട്ട് നോക്കാതെ തന്നെ.

ആഹാ കഴിഞ്ഞോ ഇത്രപെട്ടെന്ന്.

രാഹുൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പത്രങ്ങൾ വാഷ് ബേസിനിലേക്കി വെച്ച് കൈകഴുകി നിവർന്നതും.

ലേഖ പെട്ടെന്ന് മുഖം തിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.

കഴിഞ്ഞില്ലേ അമ്മയുടെ ജോലി.

എന്നിട്ടെന്തിനാണാവോ എന്ന് മുഖം അവൻകാണാത്ത വിധത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചോണ്ട് ലേഖ ജോലി തുടർന്നു.

ഒന്നുമില്ല വെറുതെ.

ആഹാ അതെന്താ ഇപ്പൊ അങ്ങിനെയൊക്കെ.
എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോഴും ലേഖ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതേയില്ല.

അച്ഛമ്മ മരുന്ന് വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.

ആ അതിനെന്താ അച്ഛമ്മേടെ കയ്യിൽ നിന്നും മരുന്ന് ചീട്ട് വാങ്ങിച്ചോ.

രാഹുൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് പൊലെ അവൾക്കു അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവളുടെ നെഞ്ച് പട പടാന്ന് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇന്നിനി എന്താണാവോ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്നറിയാതെ അവള് ജോലിയിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നപോലെ നിന്നെങ്കിലും അവൾക്കത്തിനു കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാഹുൽ അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തിയതും ലേഖ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു പിടിച്ചോണ്ട് കൈകൾ സ്ലാബിൽ അമർത്തി നിന്നു.

ഏതു നിമിഷവും മകന്റെ കൈകൾ തന്റെ മേലെ പതിഞ്ഞേക്കാം എന്നുള്ള ചിന്തയിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു പിടിച്ചോണ്ട് നിന്നു.

രാഹുൽ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയതും എന്തോ വലിച്ചെടുക്കുന്നപോലെ ഒരു ശബ്ദം.അവനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു.

ലേഖ കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ കൈകൾ സ്ലാബിലേക്ക് ഒന്നുടെ ശക്തിയായി അമർത്തി നിന്നതും.

രാഹുലിന്റെ കൈകൾ കുറച്ചുമുന്നേ കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്നു പോയ അമ്മയുടെ ചന്തിയിൽ മെല്ലെ ഉരസി നോക്കി.

ലേഖ കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ കുറച്ചൂടെ മുന്നിലേക്ക്‌ വളഞ്ഞുപോയോ എന്ന് രാഹുലിന് തോന്നാതിരുന്നില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *