എന്താ അമ്മേ.
അത്.
അമ്മപറ എന്തുവേണേലും.
ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ്.
അതിനെന്താ അമ്മേ.
അതല്ല.
പിന്നെ.
നമ്മൾ അല്ലാതെ വേറെ ഒരാളും ഇന്ന് ഇവിടെ നടക്കുന്നത് അറിയാൻ പാടില്ല.
ശ്രുതിമോള് പോലും.
ഇല്ലമ്മേ ഒരിക്കലും ഇതാരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല.
അതമ്മക്ക് ഞാൻ തരുന്ന വാക്ക് മാത്രമല്ല
എന്റെ ജീവിതം കൂടെയാണ്.
പിന്നെ വേറെ ഒന്ന്.
എന്താ അമ്മേ.
മോനും അമ്മയും ഇതുപോലെ.
ഏതു പൊലെ.
ദേ ഇതുപോലെ വന്നാൽ മോൻ അമ്മയെ അങ്ങിനെ വിളിക്കരുത് കെട്ടോ.
പിന്നെ അമ്മ എന്റെ അമ്മയല്ലതാകുമോ.
അതാ പറഞ്ഞെ ഇതുപോലെയുള്ള സമയത്ത് ഞാൻ മോന്റെ അമ്മയാകില്ല.
പിന്നെ.
പിന്നെ എന്താക്കണം എന്ന് നീ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ.
അമ്മയല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്റെ കാമുകിയാകാമോ.
അതെന്തു വേണമെന്ന് നീ തീരുമാനിച്ചോ എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ ഇനി എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ല.
ശരി അമ്മേ.
ഹ്മ്മ്.
അപ്പൊ ഇഇനിയുള്ള രാത്രികൾ ഈ ലേഖ പെണ്ണ് ആണ് എന്റെ കാമുകിയും ഭാര്യയും എല്ലാം അല്ലേ.
രാഹുലിന്റെ വായിൽ നിന്നും വീഴുന്ന ഓരോ വാകുകളും ലേഖയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അപ്പോയെല്ലാം അവളുടെ പൂറ് നിറുത്താതെ ഒലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ അവളിൽ വല്ലാത്ത ഫീലിംഗ് ആയിരുന്നു നൽകി കൊണ്ടിരുന്നത്.
ഇതൊരുപക്ഷെ നിലക്കാത്ത രാത്രികളുടെ തുടക്കമാകാം
ഇനിയുള്ള ഓരോ രാത്രികളും തനിക്കും തന്റെ വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന പൂവിനുമേലും വന്നു ചേരുന്ന സുഖ ലഹരിയുടെ തുടക്കമാകാം.
എന്നോർത്തപ്പോൾ ലേഖയുടെ ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ വിടർന്നു ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നത് രാഹുലിന്റെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
രാഹുലിനെന്ന മകന്നു അത് നൽകിയ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു
കാമത്തിന്റെ നെറുകയിൽ ആഗ്രഹിച്ചു പോയ അമ്മയെന്ന സത്യത്തെ ഇനിയൊരിക്കലും വിട്ടുകളയാത്ത വിധം
പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കണം എന്നവന്റെ മനസ്സിൽ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്ന പൊലെ തോന്നി.
ഇന്നുമുതൽ തന്നെ പ്രസവിച്ച അമ്മയല്ല
മറിച്ചു തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ തന്നോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാൻ വേണ്ടി തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞ കാമുകിയെന്നോ പ്രണനിനിയെന്നോ അതുമല്ലേൽ തനിക്കു ഇഷ്ടമുള്ള എന്തു പേരിട്ടു വേണേലും വിളിക്കാൻ അവകാശമുള്ളവൾ ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നീയെന്താ ഇനിയും ആലോചിക്കുന്നെ എന്ന് നാണം വെടിഞ്ഞു കൊണ്ട് ലേഖ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
അല്ല അമ്മെയെന്നെല്ലെങ്കിൽപിന്നെ എന്തു വിളിക്കും എന്നാലോചിച്ചു പോയതാ.
അതിപ്പോ തന്നെ എന്തിനാ.
ഇടയിൽ കൺഫ്യൂഷൻ വരാൻ പാടില്ലല്ലോ ആദ്യം തന്നെ അതുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ
അവന്റെ പുഞ്ചിരിയോടുള്ള മറുപടി കേട്ട് ലേഖ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചോണ്ട്.
ഇങ്ങിനെ ഒരു മകൻ.
അമ്മയെ പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പിറന്ന തെമ്മാടി ചെറുക്കൻ
അമ്മയുടെ കൊഞ്ചലിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മകനോടുള്ള സ്നേഹം ആണോ അതോ കാമം കൊണ്ട് മകനെന്നെ സത്യത്തെ മൂടി മറക്കാനുള്ള തന്ത്രമാണോ എന്നറിയാതെ രാഹുൽ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി.
രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അന്വേന്യം തിരിച്ചറിഞതും.
ലേഖ അവന്റെ കാതിൽ കടിച്ചോണ്ട് മെല്ലെ കുറുകികൊണ്ടിരുന്നു.
നേരം കറുക്കുവോളം നി എന്നെയും നോക്കിയിരിക്കുമോ രാഹുലെ.
അതിനെന്താ എത്ര നോക്കിയിരുന്നാലും വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം അല്ലേ എന്റെ അമ്മയെന്ന കാമുകിയിൽ ഉള്ളത്.
അമ്മയെന്ന കാമുകിയോ.
പിന്നെ വെറും കാമുകിയല്ലലോ എൻറെ ജീവിതത്തിന് പുതിയ അർത്ഥം നൽകിയവൾ അല്ലേ എന്റെ ലേഖകുട്ടി.
നീയെന്താ വിളിച്ചേ.
കാമുകിയെന്നു എന്താ പിടിച്ചില്ലേ.
അതല്ല അവസാനം എന്തോ കുട്ടിയെന്നോ മറ്റോ വിളിചില്ലേ.
ഹോ അതോ എന്റെ ലേഖക്കൂട്ടി എന്ന്.
ഹ്മ്മ് ആണോടാ ഞാൻ നിന്റെ ലേഖകുട്ടിയാണോ.
പിന്നെ അല്ലാതെ ഇനിയെന്നും എന്റെ ലേഖ കുട്ടി തന്നെയാ.
ഹ്മ്മ് എന്ന് കൊഞ്ചിയ മൂളലോടെ ലേഖ വീണ്ടും അവന്റെ ചെവിയോട് ചുണ്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.