നീയിനി എങ്ങോട്ടാ ഇപ്പോഴല്ലേ വന്നു കയറിയെ.മര്യാദക്ക് അവിടെയേങ്ങാനും കുത്തിയിരുന്നോണം അവൻ നാട് ചുറ്റലും കഴിഞ്ഞു വന്നു കയറിയില്ല.അപ്പോയെക്കും എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
അത് ശരിയാ കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് അടങ്ങി ഇരിക്കടാ എന്നുള്ള സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ അച്ഛമ്മയിൽ നിന്നും വന്നതും രാഹുൽ അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറിപ്പോയി.
പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പാത്രമെല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചോണ്ട് ലേഖ രാഹുലിനെ തിരഞ്ഞു അവന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
മുഖം വീർപ്പിച്ചുള്ള അമ്മയുടെ വരവ് കണ്ടു രാഹുൽ ബെഡിൽ ഒനനിന്നും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
ലേഖയുടെ കല്പാദങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് കയറിയതും ഡോർ അടച്ചു കൊളുത്തിട്ടു കൊണ്ട് ലേഖ അവന്റെ നേരെ വന്നു.
ഹോ ഈ അമ്മക്ക് ഇതെന്താ.
എന്ന് ഇച്ചിരി ദേഷ്യം മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് രാഹുൽ കിടന്നു.
രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയ ലേഖ ബെഡിൽ ഇരുന്നോണ്ട്.
എടാനീ എന്തൊക്കെയാ ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നെ.
എന്തു കാണിച്ചെന്നാ.
ഹോ ഇനി എന്റെ വായിൽ നിന്നും കേൾക്കണമായിരിക്കും അല്ലേ.
അമ്മേ അമ്മക്കറിയില്ലേ എന്റെ എത്ര നാളത്തെ.
ഹോ അതൊക്കെ അമ്മക്കറിയാം എന്നുവെച്ചു.
ദേ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞേ.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ രാഹുലിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
തിരിയാൻ കൂട്ടക്കാതെ കിടക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബലമായി തിരിച്ചു കിടത്തികൊണ്ട്.
ദേ അവൾക്കു രണ്ട് മക്കളുള്ളതാ അത് വല്ലതും ഓർമ്മയുണ്ടോ.
അതിനെന്താ .
അതിനെന്താന്നോ. നിന്റെ എല്ലാ തോന്നിവാസങ്ങൾക്കും കൂട്ടുനിന്ന എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.
ഞാനെന്ത് ചെയ്തെന്ന പറയുന്നേ ഞാൻ അത്രക്കും ഇഷ്ടപെട്ടുപോയി അതാ.
കാര്യമൊക്കെ ശരിയാ ദേ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിക്കാതിരുന്നാൽ രണ്ടുപേർക്കും കൊള്ളാം.
ഹോ ഒരു നാട്ടുകാർ പോയി പണിനോക്കാൻ പറ അമ്മേ.
രാഹുലെ നിന്റെ പ്രായം നിന്റെ ഭാവി അതെ കുറിച്ചോർത്തിട്ടുണ്ടോ നീ.
എന്താ എന്റെ പ്രായത്തിനെന്താ കുഴപ്പം.
എടാ അവള്ക്ക് രണ്ട് മക്കളുണ്ട് പോരാത്തതിന് അവളുടെ കെട്ടിയോനും.
എന്റെ അമ്മേ അമ്മ പേടിക്കേണ്ട അങ്ങിനെയൊന്നും രാഹുൽ ഒന്നിലും പോയി ചാടില്ല.
കുറെ നാൾ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചതാ അതെനിക്കു സ്വന്തമാക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹോ എന്നിട്ട് ഈ മൂന്നു ദിവസം നീ.
ഹ്മ്മ് ശരിയാ അമ്മേ കഴിഞ്ഞ മൂന്നു ദിവസവും എന്റെ മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ മാത്രം.
അപ്പൊ അവളുടെ മക്കൾ..
അവര് അവരുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു.
ഹോ അപ്പൊ രണ്ടുപേരും പ്ലാൻ ചെയ്തു.
ഹ്മ്മ് ശരിയാ നല്ലോണം പ്ലാൻ ചെയ്തു തന്നെയാ. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു ദിവസവും ഞങ്ങൾ തിമിർത്തത്.
ദേ ഇപ്പോഴും അതൊന്നും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ആകുന്നില്ല എന്റെ ലേഖകുട്ടി.എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
അവളുടെ ഭാഗ്യം അല്ലാതെന്താ എന്ന് നിരാശ കലർന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു.
അമ്മ പോകുകയാണോ.
ഇല്ല കണ്ടവൽമാരുടെയെല്ലാം കൂടെ കിടന്നു ക്ഷീണിച്ചു വന്ന നിന്റെ കൂടെ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോകി.
എങ്കിൽ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുലും ദേഷ്യം നടിച്ചു.
എന്നും ഒത്തുകൂടാറുള്ള മരച്ചുവട്ടിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് രാഹുൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയെ കുറിച്ചാലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
രമേശനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല. ഫോൺ എടുത്തു പോക്കട്ടിലേക്കു വെച്ചതും രാഹുലിന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യന്തുടങ്ങി.
രേഷ്മയുടെ ഫോണിൽ നിന്നും വന്ന കാൾ കണ്ടതും രാഹുൽ അവളെ കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അറ്റൻഡ് ചെയ്യാതെ നിന്നു.
വീണ്ടും വീണ്ടും കാൾ വന്നതും രാഹുൽ അതെടുത്തു.
എന്താ..
.രാഹുലേട്ടാ അമ്മക്ക് എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് രേഷ്മയുടെ മകൾ കരഞ്ഞു.
എന്താ ശ്രീക്കുട്ടി എന്താ ഉണ്ടായേ എന്ന് വെപ്രാളത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും രാഹുൽ ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഏട്ടാ ഏട്ടൻ വണ്ടിയെടുത്തോണ്ട് വരുമോ അമ്മക്ക് വയ്യ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഫോൺ വെച്ചതും.