മോനെ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് അടുത്തേക്ക് ചെന്ന ലേഖ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നല്ലോണം സൂക്ഷിച്ചു നോകി.
നിനക്കെന്താ പറ്റിയെ അമ്മേടെ വാവക്ക് എന്താ പറ്റിയെ.
എന്നുള്ള ലേഖയുടെ കുത്തി കുത്തിയുള്ള ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ
ഒന്നുമില്ല അമ്മേ അതെന്തേ അമ്മക്ക് വല്ലതും തോന്നിയോ.
നിന്റെ മുഖത് എന്താ ഒരു പാട് പോലെയൊക്കെ.
എവിടെ ഞാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ അമ്മേ.
ഹ്മ്മ് ആദ്യം നീ പോയി കണ്ണാടിനോക്ക്
നീ ട്യൂഷൻ പഠിക്കാൻ തന്നെയല്ലേ പോകുന്നെ അല്ലാതെ എന്ന് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവനെ ഒന്നു നോകി.
ഹ്മ്മ് അതിനെന്താ സംശയം എന്റെ മാർക് ലീസ്റ്റ് എല്ലാം അമ്മകണ്ടതല്ലേ
പിന്നെന്താ.
ഹ്മ്മ് കണ്ടു കണ്ടു മോനെ
എല്ലാം അമ്മ കണ്ടൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ
രാഹുലിന് അമ്മയുടെ സ്വാരത്തിൽ പന്തികേട് തോന്നിയെങ്കിലും അവനതു കാര്യമാക്കാതെ അകത്തേക്ക് പോയി.
റൂമിലേക്ക് കയറിയ രാഹുൽ നേരെ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത് മാറ്റങ്ങൾ വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്നറിയാനായി അതിലേക്കു നോക്കിയ അവൻ കാവിലിന് മുകളിൽ ആയി കണ്ട പാടിൽ ഒന്നു കൈവെച്ചു തഴുകി.
ച്ചെ അമ്മ കണ്ടുപിടിച്ചു കാണും ഈ ചേച്ചി എന്ന് മനസ്സിൽ സിന്ധു ചേച്ചിയെ പ്രാകികൊണ്ടിരുന്നു.
ച്ചെ ഇനി അമ്മയുടെ മുഖത്തു ഞാൻ എങ്ങിനെ നോക്കും.
ചേച്ചിയുടെ പല്ലിന്റെ അടയാളത്തിൽ മെല്ലെ തൊട്ടുനോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ഇത്.
ഇനി ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോൾ ചോദിക്കണം എന്നൊക്കെ സ്വയം പറഞ്ഞോണ്ട് നിൽക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ ഓരോ ഭാവങ്ങളും ലേഖ ഡോറിനിടയിലൂടെ കണ്ടു രസിച്ചോണ്ടിരുന്നു.
രാഹുലിന്റെ ഓരോ ഭാവങ്ങളും കണ്ട് ലേഖയുടെ മുഖത്ത് ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ചെറുക്കൻ വലുതായി എന്നത് അവളുടെ മനസ്സിനൊരു സുഖം നൽകി.
ഇനിയിപ്പോ അമ്മ ട്യൂഷനിന്നും വിടില്ലേ.അമ്മ ഇനിയും ഇതെപ്പറ്റി തന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാനെന്ത് മറുപടിയാ പറയുക.
അമ്മയുടെ മോൻ ട്യൂഷൻ ടീച്ചറുമായി അരുതാത്തത് ചെയ്തു എന്ന് പറയണോ അമ്മയെന്തു കരുതും
ഇതറിഞ്ഞാൽ അമ്മ ഇനി എന്നോട് പഴയ പോലെ ഇടപഴകില്ലേ എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയ രാഹുലിന്റെ പിറകിൽ നിന്നും മോനെ എന്നുള്ള അമ്മയുടെ വിളികേട്ടതും രാഹുൽ പതറിക്കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോകി.
എന്താ ഉണ്ടായേ നീ വല്ലായിടത്തും വീണോ ലേഖയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയെന്നോണം അവന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
അമ്മ തന്നെ അതിനൊരു ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ മുഖത്തു നിന്നും ഭയമെന്ന വികാരം എങ്ങോട്ടോ ഓടിപോയപോലെ തോന്നി.
ഹ്മ്മ് അമ്മേ ഇന്നേ ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു വരുന്നവഴി ചെറുതായോന്നു വീണു ലേഖമ്മേ
ഇതുവരെ ഞാൻ എന്റെ
അമ്മയോട് നുണ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
അതും ഇപ്പൊ പറയേണ്ടി വന്നു അതോർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു സങ്കടം വന്നെങ്കിലും അടക്കിപിടിച്ചോണ്ട് അവൻ ലേഖയോട് ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
അവന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടതും ലേഖ അവന്റെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചോണ്ട്. ഹ്മ്മ് സൂക്ഷിക്കേണ്ടെ മോനെ. ഇതിപ്പോ ഇങ്ങിനെ ഒഴിഞ്ഞു പോയത് നന്നായി വല്യ മുറിവോ ചതവോ പറ്റിയിരുന്നേൽ എന്ന് അവനെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് ലേഖ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ഹാവു അമ്മക്ക് മനസ്സിലായില്ല പാവം എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
അതെ സമയം രാഹുലിന്റെ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയ ലേഖയുടെ മനസ്സിൽ പല കണക്കു കൂട്ടലുകളും നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആരായിരിക്കും സിന്ധുവോ അതോ.
ഇനി അവൻ വല്ല പ്രണയത്തിലും ചാടിയോ.
അല്ല ഇപ്പൊ പ്രണയം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഇതാണല്ലോ മെയിൻ.
ഏയ് അതായിരിക്കില്ല അങ്ങിനെ വല്ലതും ഉണ്ടേൽ അവൻ മുന്നേ തന്നെ തന്നോട് പറയേണ്ടതാണ്.
ഇതുവരെ അങ്ങിനെ ഒരു സൂചനപോലും കിട്ടിയിട്ടില്ല.
കൂടെ പഠിക്കുന്ന രമേശാനിൽ നിന്നോ അവന്റെ മാറ്റു ഫ്രണ്ട്സ്കളിൽ നിന്നോ ഇതുവരെ അങ്ങിനെയൊരു തമാശ പോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.