അതെങ്ങനാ ഓരോന്ന് മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയേക്കുകയല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ കുളിച്ചോണ്ടിരുന്നു
നീണ്ട ഒരു കുളിയും കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് രാഹുൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവനെ കണ്ടതും ലേഖ വെപ്രാളത്തോടെ
എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഈ അമ്മായിതെന്താ പറയുന്നേ എന്നറിയാതെ രാഹുൽ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു.
അവന്റെ നിൽപ് കണ്ടില്ലേ മനുഷ്യനെ ഓരോന്ന് കാണിച്ചു മോഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നുമറിയാത്തവനെപ്പോലെ നില്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ എന്ന് പിറുപിറുത്കൊണ്ട് ലേഖ അടുകളയിലേക്കി പോയി.
അച്ചാച്ചനും അച്ഛമ്മയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ രാഹുലിന് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ലേഖ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവൻ എന്തോ ഓർത്തപോലെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
മോളെ മോളെ എന്നുള്ള ലേഖയുടെ നീട്ടിവിളി കേട്ടതും ശ്രുതി അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയി.
അവർ രണ്ടുപേരും കൂടെ എല്ലാം കൊണ്ട് വന്നു വെച്ചതും എല്ലാവരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇടക്കുള്ള രാഹുലിന്റെ നോട്ടം ലേഖ കണ്ടെങ്കിലും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സാമിപ്യം അവളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം
നേരം പുലർന്നു ലേഖ പതിവുചര്യകൾ വിടാതെ ഓരോന്നായി ചെയ്തു തീർത്തു.
അപ്പോഴേക്കും രാഹുൽ എഴുനേറ്റു വന്നു.
രാഹുലിന് അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ വല്ലാത്ത മടി തോന്നി.
ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ അമ്മയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയതും ചെയ്തതും ഓർത്തപ്പോൾ അവന് അമ്മയേനോക്കാൻ ചമ്മൽ പൊലെ തോന്നി.
എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയെ എന്നുള്ള ലേഖയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒന്നുമില്ല എന്ന് ചുമൽ കുലുക്കി പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ മുടങ്ങാതെ ചെയ്യാറുള്ള വ്യായാമത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ആ എന്തേലും ആകട്ടെ എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖയും അവനരികിൽ വന്നു നിന്നോണ്ട് ഓരോരോ വ്യായാമ മുറകൾ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് രാഹുലിന്റെ നോട്ടം തന്റെ മാറിലേക്ക് പതിയുന്നത് ലേഖ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇവനിതെന്തു പറ്റി എന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ലേഖ അവളുടെ പ്രവർത്തികൾ തുടർന്നു.
ഓരോ മുറകൾ ചെയ്യുമ്പോളും നെഞ്ചിൽ കിടന്നു ആടുന്ന മുലകൾ രാഹുലിനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥതപെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു.
അവന്റെ നോട്ടവും പരിങ്ങലും കണ്ടു ലേഖ എന്താ മോനെ ഇന്നെന്തുപറ്റി ഉറക്കം ശരിയായില്ലേ നിന്റെ എന്നുള്ള ചോദ്യമായിരുന്നു.
ഒന്നുമില്ല അമ്മേ അമ്മക്ക് തോന്നുന്നതാ.
അതെ അതെ അമ്മക്ക് തോന്നുന്നത് തന്നെയാ ചോദിച്ചേ എന്താ എന്തു പറ്റി വല്ല വയ്യായ്കയും ഉണ്ടോ നിനക്ക്.
വയ്യായ്ക അല്ല അമ്മേ നിങ്ങടെ ഈ മുലയും കുണ്ടിയും ഒക്കെ കണ്ടു അടക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാ എന്ന് പറയാൻ തോന്നിയെങ്കിലും രാഹുൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
നീയെന്താടാ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ.
അതമ്മേ അമ്മക്ക് തോന്നുന്നതാ കണ്ടില്ലേ എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നെഞ്ച് വിരിച്ചു കൊണ്ട് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
ഹ്മ്മ് എന്നാ വേഗം ചെയ്യാൻ നോക്ക് ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നില്ലേ.
ഹ്മ്മ് പോണം.
ഹ്മ്മ് എന്നിട്ടാണോ ഇങ്ങിനെ നില്കുന്നെ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ വ്യായാമം തുടർന്നു.
അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അമ്മയുടെ നെഞ്ചിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
ലേഖക്ക് അറിയാം തന്റെ മകന്റെ ചാട്ടം എങ്ങോട്ടാണെന്ന് എന്തിന് വേണ്ടിയാണെന്നും ഒക്കെ എന്നാലും അവളത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഇരുന്നു.
വേണ്ട എന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചതാണേലും താൻ അടക്കി പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം ചിലപ്പോ പുറത്തു വന്നേക്കാം അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ മുന്നിൽ താനിതുവരെ കാത്തു വെച്ചതെല്ലാം മറന്നു പോകുമോ എന്നൊരു ഭയം അവളെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ചിലപ്പോ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തു തന്റെ മനസ്സും മോഹങ്ങളും നിന്നെന്നു വരില്ല എന്ന ഭയവും അവളെ പലകാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും പിറകോട്ടു വലിച്ചു