“ദേ വിദ്യേ..മക്കളെ മുന്നിൽ വെച്ച് വേണ്ടാത്തത് പറയല്ലേ?…..ഒന്നുല്ലാട്ടോ മോനൂസേ വെറുതയാടാ
നിന്റച്ചന്….എല്ലാരേം കൊതിപ്പിച്ചു കയ്യിലാക്കാൻ..നല്ല കഴിവാ …ഒരു നോട്ടം മതിയായിരുന്നു. എന്ത് ഭംഗിയാന്നറിയോ? കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നൂല്ല….അങ്ങനെ ഒന്ന് വീണു പോയി അത്രേ ഉള്ളൂട്ടോ.
.” ലക്ഷ്മിയമ്മ ഇത്രേം കളിയാക്കൽ കിട്ടീട്ടും ഒന്നും മതിയാവാതെ അച്ഛനെ ഓർത്തു അയവിറക്കാണെന്ന് തോന്നി. ഓഹ് വല്ല്യ സുന്ദരൻ എന്ന പുച്ഛമായി എന്റെ മുഖത്തു.
എല്ലാരേം അങ്ങു വശീകരിച്ചു വെച്ചേക്കാ..വെറുതെയല്ല അമ്മയെപ്പോലെ ഇത്രേം സുന്ദരി ഭാര്യമായി ഉണ്ടായീട്ടും.അച്ഛന് വേറേ പെണ്ണുങ്ങളെ മണപ്പിച്ചു നടന്നത്. പണ്ടും ഇതായിരുന്നല്ലോ കയ്യിലിരിപ്പ്.
ഇപ്പോഴും എന്റമ്മക്കുട്ടിക്ക് ഇത്രേം ചെയ്ത അച്ഛനെ മാത്രമാണെലോ ഇഷ്ടം! എനിക്കത് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല!
“കണ്ടോടാ മോനൂസേ..ഇപ്പോഴും നിന്റച്ഛനാ ആ മനസ്സിൽ..”വിദ്യമ്മ വീണ്ടും ലക്ഷ്മിയമ്മയെ ചൊടിപ്പിച്ചു “അല്ല ലക്ഷമിയേച്ചീ…എങ്ങാനും ഇവന്റച്ഛൻ ചേച്ചീനെ കെട്ടിയിരുന്നേൽ..ഇവനും ഇവളും ഈ വയറ്റിൽ ഉണ്ടാവൂല്ലായിരുന്നോ…?
”ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ വയറ്റിൽ കൈ വെച്ച് വിദ്യമ്മ ഒന്നും മതിയാവാതെ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ഏട്ടത്തിയും അനുഷേച്ചിയും വിദ്യമ്മയുടെ കൂടെ കൂടി ..ലക്ഷ്മിയമ്മക്ക് നാണം വന്നു പോയി!!
എന്നെ നോക്കാൻ വരെ വല്ല്യ മടി. എന്റെ മടിയിൽ കുടു കൂടാന്ന് ചിരിക്കുന്ന വിദ്യമ്മയുടെ കൈക്ക് തല്ലാലായി ലക്ഷ്മിയമ്മക്ക് പണി.
“ഹാ തല്ലല്ലേ. ..ഇനി വേണേൽ ഒരു വഴിയുണ്ടേ..അന്നത്തെ ആ സുന്ദര ചെക്കനല്ലേ..കിട്ടാതെ പോയെ..അതേ പോലെ ഒരാൾ
ഇപ്പോ ഇവിടുണ്ടല്ലോ? വേണേൽ ഇനിയും ഒരു കല്യാണമൊക്കെ കഴിക്കാ….”
വിദ്യമ്മയുടെ വാക്കു കേട്ട് ഞാൻ വല്ലാതെ അന്തം വിട്ടു. എന്നെയാണോ ഉദേശിച്ചേന്ന് എനിക്ക് തന്നെ സംശയമായി. വിദ്യമ്മയുടെ കണ്ണ് ചിരിയോടെ എന്റെ മുകത്തേക്ക് മെല്ലെ വന്നപ്പോ ഞാനാ ആ സുന്ദരനെന്ന് എനിക്കേകദേശം ഉറപ്പായി.
..എല്ലാരുടെയും കണ്ണ് എന്റെ നേർക്കായി.ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെപോലെയാണോ? എനിക്കത് കൊറച്ചിൽ പോലെയാ തോന്നിപ്പോയെ.എന്റെ മനസ്സിൽ ആയാൾക്ക് ആകെ ഒരു രൂപമേ ഉണ്ടായിയുന്നുള്ളൂ..പെണ്ണ് പിടിച്ചു നടക്കുന്ന കള്ളും കഞ്ചാവും ആയിട്ടൊരാൾ! ഞാൻ അങ്ങനെയാണോ എന്ന് തോന്നിപ്പോവാ!!
ഞാൻ ആദിയോടെ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന അനുഷേച്ചിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി. എന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് ചേച്ചിക്ക് മനസായിലായി കാണും! കണ്ണിറുമുന്ന ചേച്ചിപെണ്ണ്..സാരല്ലാന്ന് പറയുന്നപോലെ!
“ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെ പോലെയാ…..?…”വിഷമത്തോടെ ഞാനത് ലക്ഷ്മിയമ്മയോടും വിദ്യമ്മയോടും ചോദിക്കേം ചെയ്ത്.
“മുഴുവനും അങ്ങനെയല്ലാ ..പക്ഷെ ആരു കണ്ടാലും നിന്റച്ഛനെ പോലെ മോനൂസിനെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോവും….” ലക്ഷമിയമ്മ കൊതിയോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“നിന്നേ കണ്ടാലുണ്ടല്ലോ ഒന്ന് വർത്താനം പറയാനും ഉരുമ്മ തരാനും കയ്യിലിട്ട് ഇങ്ങനെ കുറുമ്പ് കട്ടി ഞെരിക്കാനും തോന്നിപ്പോവുടാ…” മടിയിലുള്ള വിദ്യമ്മ പറഞ്ഞ പോലെ കൈകൊണ്ട് ഞെരിച്ചെന്നെ കയ്യിലാക്കി.
“ശെരിയാ ആന്റി..ആരോടും അങ്ങനെ എടുക്കാത്ത എന്റമ്മച്ചിയും, വന്ന കുടുംബക്കാരും. .എന്റനിയത്തിയെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന കൂട്ടരു പോലും ഇവനെ ഒന്ന് കണ്ടപ്പൊഴേ കുഞ്ഞി കുട്ടിയെ പോലെ കൊഞ്ചിക്കായിരുന്നു….!..“ ഏട്ടത്തിയും എന്നെ വല്ലാണ്ടങ് പൊക്കി പറഞ്ഞു.
ഇനിയാകെ മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്ന എന്റെ അനുഷേച്ചിയേ അഭിപ്രായം പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആ കണ്ണിൽ എല്ലാരും കൊതിയോടെ നോക്കി നല്ല വാക്ക് പറയുന്ന എന്നെ കാമുകനായും അനിയനായും എല്ലാമെല്ലാമായും കിട്ടിയ സന്തോഷവും അഹങ്കാരവും അങ്ങനെയങ്ങു ഒഴുകി നടക്കായിരുന്നു!
ഇത്തിരി നേരം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കിടന്നു. അമ്മയുടെ കഥയൊക്കെ കേട്ടിട്ട്. എന്റച്ഛനു അമ്മയെ കല്യാണ ആലോചന വരെ അറിയപോലുമില്ലായിരുന്നു എന്ന്