ഒന്നുഴിഞ്ഞുനോക്കിയശേഷം അവൾക്കരികിലേയ്ക്കുചെന്ന ഞാൻ ചുമ്മാതവളെ നോക്കിയൊരു
“”…ഹായ്..!!”””_ വിട്ടു…
അപ്പോഴേയ്ക്കും ജോ വിളിച്ചുപറഞ്ഞിട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു വേറൊരു പീസുവന്നെന്നെ ഭയങ്കരകാര്യമായിത്തന്നെ വിളിച്ചു മെയ്ൻ ക്യാബിനിലേയ്ക്കു കൊണ്ടോയി…
അവന്റെ ബുള്ളറ്റുങ്കൊണ്ടു ചെന്നപ്പഴേ അവൾക്ക് ആളെ പിടികിട്ടിക്കാണും…
അതുകൊണ്ടാവും കൊണ്ടുപോകുംവഴി കാണുന്നവർക്കെല്ലാം അവളെന്നെ പേരുപറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായ്രുന്നു…
അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനുമെന്തോ വല്യസംഭവമാണെന്നെനിയ്ക്കു ചുമ്മാതെയെങ്കിലും തോന്നിപ്പോയി…
തന്നെയുമല്ല സെയിൽസിന് നിർത്തിയിരിക്കുന്നതെല്ലാം നല്ല അടിപൊളി പീസുകളും…
ഒരു ബ്രൗൺകളർ സാരിയിലാണ് എല്ലാം…
ഇവനിതിനെയൊക്കെ എവിടുന്ന് തപ്പിയെടുക്കുന്നോ ആവോ..??
ഇവളുമാരെ കാണാമ്മേണ്ടിമാത്രം വേണോങ്കിൽ ആൾക്കാരിവിടെ ഡെയ്ലി ഡ്രസ്സെടുക്കാൻ വരും…
അപ്പോപ്പിന്നെ അവിടെ കുറേസമയം ചുറ്റിത്തിരിയുന്നതിലെന്താണ് തെറ്റ്..??
അതിനാലാണ് ക്യാഷെല്ലാമെണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി ബാഗിലാക്കിത്തന്നശേഷവും കുറച്ചുനേരങ്കൂടിയവിടെ വാറ്റിത്തിരിയാനെന്റെ മനസ്സുനിർബന്ധിതനായത്…
സംഗതി ഷോപ്പെന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാലും അതൊരു നാലുനിലക്കെട്ടിടമായ്രുന്നു…
ഓരോനിലയിലും വെവ്വേറെ തുണിത്തരങ്ങൾ ഡിവിഷൻചെയ്തിട്ടുണ്ട്…
മാത്രവുമല്ല, ഹോൾസെയ്ലിനായി പ്രത്യേകമായൊരു സെക്ഷനുമുണ്ടായ്രുന്നു…
എന്തായാലുമീ ചെറിയപ്രായത്തിൽ ഇമ്മാതിരി സെറ്റപ്പൊക്കെയുണ്ടാക്കിയെങ്കിൽ ഇവനാള് ചില്ലറക്കാരനല്ല…
…ആം.! തന്തേടെകാശ് എങ്ങനൊക്കെയൂമ്പിയ്ക്കാമെന്ന് ഗവേഷണംനടത്തുന്ന നമുക്കുപിന്നെ അസൂയതോന്നേണ്ട കാര്യവില്ലല്ലോ…
അങ്ങനെ സെയ്ൽസിൽനിൽക്കുന്ന ചേച്ചിമാരോടൊക്കെ വർത്താനവുംപറഞ്ഞ് ഡ്രസ്സെടുക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്ന പെമ്പിള്ളേരേം വായിനോക്കി സർവ്വ ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലും ഞാനാ അക്കൊണ്ടൻ്റ് പെണ്ണിനോടൊപ്പം കുറേനേരം വെരവിനടന്നു…
അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടാവാതിരിയ്ക്കാൻ ചോദിച്ച എൻ്റെചോദ്യങ്ങളും നോട്ടവുമൊക്കെക്കണ്ട് ഞാനിനിയിത് മേടിയ്ക്കാൻ വന്നതാണോന്നവൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചോ ആവോ….
അങ്ങനങ്ങോട്ടു തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോഴാണ് ജോക്കുട്ടന്റെ വിളിവരുന്നത്…
ഞാനവിടുന്നിറങ്ങിയോന്നറിയാൻ വിളിച്ചതാ…
അതിനില്ലെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ നേരേ വീട്ടിലേയ്ക്കു പോന്നോളാൻപറഞ്ഞ് ഫോൺവെച്ചു…
…മൈര്.! ഞാനങ്ങോട്ടാസ്വദിച്ചു വരുവായ്രുന്നു… സമ്മതിയ്ക്കില്ലാന്നുവെച്ചാൽ…
“”…എന്നാൽശെരി… ഞാനിറങ്ങുവാ..!!”””_ അവനെ പ്രാകിക്കൊണ്ടവിടുന്ന് യാത്രയുംപറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ അത്രയുംനേരം ബില്ലിംഗിൽ ജാഡയിട്ടിരുന്നവൾ എന്നെനോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചില്ലേ..??
…ഒരാഴ്ച്ച.! വെറുമൊരാഴ്ച്ച… ഞാനിവടെ സ്ഥിരമായിവരുവാണേൽ സ്റ്റാഫും കസ്റ്റമേസുമടക്കം ഒരുപാടുപെണ്ണുങ്ങളെന്റെ കൈവെള്ളയിൽ കിടന്നേനേ…
അതോടെ മീനാക്ഷിയെവേണേൽ തിരിച്ചുവിട്ടിട്ട് ഇനിയുള്ളകാലമവിടെ കൂടിയാലോന്നായി എന്റെചിന്ത…
മിക്കവാറും ഇതേ ഉദ്ദേശത്തോടായ്രിയ്ക്കും അവനും ഷോപ്പെന്നുംപറഞ്ഞു രാവിലേയെഴുന്നള്ളുന്നേ…
അവന്റീയുദ്ദേശം ആരതിയേച്ചിയോടു പറയുവാണേൽ ഇന്നത്തോടവന്റെ ഷോപ്പിൽപോക്ക്നിൽക്കും…
എന്നിട്ടുവേണം അവനുപകരം ഇവിടെക്കയറിപ്പറ്റി ഒന്നുപൂന്തുവിളയാടാൻ…
…ശ്ശൊ.! ഇതുഞാൻ തകർക്കും.!
ഒരുനിമിഷമെന്റുള്ളിലെ നെന്മമരമുണർന്നു…
അല്ലേലും എന്റെചേച്ചീടെ ജീവിതംനശിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനു കൂട്ടുനിൽക്കാനൊന്നും എനിയ്ക്കുപറ്റൂലല്ലോ…
അങ്ങനൊക്കെ മനകോട്ടയുംകെട്ടിപ്പണിഞ്ഞ്
തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ മുറ്റത്തുതന്നെ ജീപ്പുകിടപ്പുണ്ടായ്രുന്നു…
ജോക്കുട്ടനിങ്ങെത്തിയെന്ന ഉറപ്പിൽ അകത്തേയ്ക്കുകേറുമ്പോൾ അവൻ കുഞ്ഞുമായി ഹോളിലിരിപ്പുണ്ട്…
“”…ആഹാ.! നീയിങ്ങെത്തിയോ..?? ഫ്രഷായ് വന്നേക്കടാ… ഞാൻ കഴിയ്ക്കാനെടുക്കാം..!!”””_ കുഞ്ഞിനുള്ളപാല് നിപ്പിൾബോട്ടിലിലാക്കി അങ്ങോട്ടേയ്ക്കുവന്ന ചേച്ചി എന്നെക്കണ്ടതു പറയുമ്പോൾ കൂടെ മീനാക്ഷിയുമുണ്ട്…
എന്നോടങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ജോക്കുട്ടനുനേരേ തിരിഞ്ഞ്;