ദീപൻ മെല്ലെ അവളുടെ പൂവിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി എഴുന്നേറ്റു. ഒഴുകിവന്ന സുഖം മുറിഞ്ഞപോലെ ഭദ്ര ഏട്ടനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിലെ കാമം ദീപനെ കൂടുതൽ ഉണർത്തി.
അവൻ പതിയെ അവളുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങളിൽ രണ്ടുകൈകൊണ്ടും പിടിച്ച്, അനിയത്തിയെ പൊക്കി, കിച്ചൻസ്ലാബിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരിടത്തേയ്ക്കിരുത്തി. എന്നിട്ട് പെങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകളിൽ തലോടി അവ മെല്ലെ അകത്തി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റാതെ ആ കാലുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് അവൻ അടുത്തു.
ഭദ്രയുടെ കാലുകൾ അകന്നു, അവൾ അല്പം പുറകോട്ട് ചാഞ്ഞു. അവന്റെ കൊമ്പനെ പതിയെ പിടിച്ച് തന്റെ പൂവിലേയ്ക്ക് വെച്ച്, ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിനു ചുറ്റും തന്റെ കാലുകൾ ചുറ്റി പൂട്ടിട്ടു.
ആങ്ങളയുടെ കുണ്ണ, താൻ ഗർഭിണിയാക്കിയ തന്റെ പെങ്ങളുടെ പൂറ്റിലേയ്ക്ക് ഊളിയിട്ടിറങ്ങി.
അവന്റെ കൈകൾ അവളെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിലും ചുറ്റി.
ചുണ്ടുകൾക്ക്, നാവുകൾക്ക്, തമ്മിൽ ചേരാൻ ക്ഷണം ഒന്നും വേണ്ടിവന്നില്ല.
മെല്ലെ അവളെ ആ വിധത്തിൽ എടുത്ത് അവൻ ബെഡ് റൂമിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അവന്റെ കുണ്ണ അനിയത്തിയുടെ പൂറിന്റെ പുതിയ ആഴങ്ങൾ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പണ്ട് കുളക്കടവിൽ നിന്ന് ഏട്ടൻ തന്നെ ഇങ്ങനെ കൊണ്ടുപോയത് ഭദ്രയ്ക്ക് ഓർമ്മ വന്നു.
കിടക്കയിൽ മെല്ലെ അവളെക്കിടത്തി, അവളിൽ നിന്ന് വേർപെടാതെ അവൻ അവളുടെ ദേഹത്തേയ്ക്കമർന്നു.
ഏട്ടന്റെയും, അനിയത്തിയുടേയും അരക്കെട്ടുകൾ, തങ്ങളുടെ താളം പണ്ടേ കണ്ടെത്തിയിരുന്നതിനാൽ ആ സഹോദര രതിനൃത്തം തുടങ്ങാൻ ഒട്ടും സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല.
***
തിരകൾ അടങ്ങി വിയർത്തൊട്ടിക്കിടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ അനിയത്തിയുടെ മുഖത്തെ വിയർപ്പ് ചുണ്ടുകളാൽ ഒപ്പിയ ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട പുതിയ ഭാവത്തിന്, “അച്ഛൻ” എന്നാണർത്ഥമെന്ന് പെങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
രണ്ടു ദിവസത്തിനുശേഷം ഏട്ടൻ പോകുന്നതുവരെ അനിയത്തി, പലവട്ടം, അതേ നിർവൃതിയോടെ വിയർത്തു തളർന്നു.
പെങ്ങളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലെ “വാവ”, തന്റെ അച്ഛൻ വീണ്ടും, വീണ്ടും ഒഴുക്കിയ ബീജപ്പുഴയിൽ നീന്തിത്തുടിച്ചുകാണണം!
തന്റെ അമ്മയിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന, അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും, പ്രേമവും, കാമവും എല്ലാം ആ കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് എത്തിയിരിക്കാം.
കാരണം, ഗർഭകാലത്തെ ഓരോ അമ്മയുടേയും വികാരവിചാരങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സ്നേഹ-താപങ്ങൾ ഓരോ കുഞ്ഞും തിരിച്ചറിയും എന്നല്ലേ ശാസ്ത്രം.
***
ഭദ്രയുടെ മൂന്നാം മാസത്തിലെ ആദ്യത്തെ അൾട്രാസൌണ്ട് സ്കാനിങ്ങിന് ദീപൻ കൂടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
“കൺഗ്രാചുലേഷൻസ്!” ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ദമ്പതികളോട് ഡോക്റ്റർ പറഞ്ഞു.
“യൂ ആർ ലക്കി! യൂ ആർ ഗോയിങ്ങ് റ്റു ഹാവ് റ്റ്വിൻസ്! (നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്! നിങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ ആണ്!)
അത്ഭുതത്താൽ എന്തുപറയണം എന്നറിയാതെ ആങ്ങളയും പെങ്ങളും മിഴികൾ കോർത്തു. അവളുടെ നീട്ടിയ വിരലുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് അവന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
ഇതെല്ലാം എത്ര കണ്ടതെന്ന മട്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ആ ഡോക്റ്റർ തന്റെ പ്രവൃത്തി തുടർന്നു.
***
പെങ്ങളുടെ ഗർഭകാലം മുഴുവൻ, അവൾ വിചാരിയ്ക്കുന്ന നേരത്ത് ദീപൻ പറന്നെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഏതൊരു ഭർത്താവിനേക്കാൾ ഏട്ടന്റെ കരുതലായിരുന്നു അവനെപ്പോഴും.
ആ അനിയത്തിയ്ക്കും അതായിരുന്നു പ്രിയം.
***
ചെറുപ്പം മുതലേ ആരോടും ദീപൻ തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങളോ, പ്രയാസങ്ങളോ ഒരിക്കലും നാട്ടിൽ ആരോടും പങ്കുവെച്ചിരുന്നില്ല. ആരുടേയും മുമ്പിൽ സഹായത്തിനായി കൈനീട്ടിയിട്ടില്ല.
അന്നെല്ലാം ആങ്ങളയുടേയും പെങ്ങളുടേയും ഏക ആശ്രയം മുത്തശ്ശിയായിരുന്നു. ഇന്ന് അന്യോന്യവും.
അതിനാൽ ഇപ്പോഴത്തെ തങ്ങളുടെ ജീവിതവും ആരുടേയും മുമ്പിൽ പങ്കുവയ്ക്കേണ്ടിവന്നില്ല.
നാട്ടിൻപുറം ആയതിനാൽ ആവശ്യത്തിന് അടുപ്പം എല്ലാവരും ആയിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് കൂടുതൽ അടുപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നത് രേവതിയമ്മയോടും വിശ്വനാഥനോടും ആയിരുന്നു. അതിന്റെ അവസാനം അങ്ങനെയും ആയി.