ഭദ്രദീപം

[EXTENDED EDITION]

Bhadradeepam | Author : KKWriter 2024 [കെകെറൈറ്റർ-2024]

(ഇത്രയും സുന്ദരമായ ഈ കഥ ആദ്യം വായിച്ചപ്പോൾത്തന്നെ, സമയക്കുറവുമൂലം ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കഥാകൃത്തുക്കൾ എഴുതാൻ വിട്ടുപോയതുപോലെ എനിയ്ക്കു തോന്നി. എളിയരീതിയിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞ, ആ വിട്ടുപോയതെന്ന് തോന്നിയ സംഭവങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് വച്ചതാണ്‌ ഈ ശ്രമം. ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ കമന്റ് ചെയ്യുമല്ലോ.

ഒറിജിനൽ കഥാകൃത്തുക്കളായ MDV & Meera – (കൊമ്പന്‌) സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു.)

Original Bhadradeepam by Author: 𝓜 𝓓 𝓥 & 𝐌𝐞𝐞𝐫𝐚

ഇൻസെസ്റ്റ് പാപം ആണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന സമൂഹത്തിലേക്ക് ഞാൻ കൊളുത്തി വെയ്ക്കുന്ന വിളക്ക്:

ഭദ്ര-ദീപം.

“മോളേ, ബസ്സിൽ പോരുമ്പോൾ ആരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഒന്നും തന്നെ വാങ്ങി കഴിക്കരുത് ട്ടോ. ആവശ്യമുള്ള വെള്ളവും സാധനങ്ങളും വാങ്ങി ബാഗിൽ വെച്ചിട്ടേ ബസ്സിൽ കയറാവൂ.”

ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും നാട്ടിലേക്ക് ബസ്സ്‌ കയറാൻ നിൽക്കുവാണെന്ന് ഫോണിലൂടെ പറയുമ്പോൾ ഉള്ള സ്ഥിരം ഉപദേശമാണിത്.

നേഴ്സിംഗ് അവസാന വർഷ വിദ്യാഭ്യാസവും കഴിഞ്ഞു കെട്ടും മാറാപ്പുമായി വരുന്ന ഭദ്രയ്ക്ക് എന്തു കൊണ്ടും എന്നും ഏട്ടന്റെ വാക്കുകൾ വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്റെ പുറത്തു പഠിക്കാൻ വിട്ട ഏട്ടനിന്ന് ഉറങ്ങില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. ഓരോ മണിക്കൂറും ഫോണിലൂടെ വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏട്ടനെ അവൾ മനസ്സിലാക്കുയായിരുന്നു.

ഏട്ടന്റെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും കൂടെ, നിളയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമ വിശുദ്ധിയിൽ വളർന്ന അവൾക്ക് എന്നും കൂട്ടും കരുതലും അവളുടെ ദീപേട്ടൻ തന്നെ ആയിരുന്നു.

പത്താം ക്ലാസ്, പ്ലസ് ടു പരീക്ഷക്ക് വേണ്ടി പാതിരായ്ക്കിരുന്നു പഠിക്കുമ്പോൾ ഉറക്കം വരാതിരിക്കാൻ ഇടക്ക് ചൂടുള്ള കട്ടൻ ചായയുണ്ടാക്കി കൊണ്ടു കൊടുത്തും, പഠിത്തത്തിൽ ഒപ്പം തനിക്ക് കൂട്ടിരുന്നതും ഏട്ടനായിരുന്നു.

ഒരു ചുമരിന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൾ പഠിക്കുമ്പോൾ കൂടെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഒരു ശബ്ദം കൊണ്ടു പോലും ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കാതെ ഉറക്കമിഴിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടാകും.

അത് തിരിച്ചറിയുക ഉറക്കക്ഷീണം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മുത്തം തന്നു കൊണ്ട് പഠിച്ചതൊക്കെ മറക്കാതെ എഴുതണം എന്ന് പറഞ്ഞു പാടത്തേക്ക് പോകുമ്പോഴാണ്.

അത് കൊണ്ടൊക്കെയും അന്നും ഇന്നും അവൾക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പവും ഇഷ്ടവും ഏട്ടനെ തന്നെയായിരുന്നു.

പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും കൊണ്ട്, ആ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ എടുത്തു മുഖത്തിട്ടുരസി മൊഴിയുമ്പോൾ ഒരു പ്രതീക്ഷയാണ്. എന്തിനും ഏതിനും ഒരു ഉചിതമായ മാർഗമോ നിർദ്ദേശമോ ആ മനസ്സിലുണ്ടാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.

ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും പറയുമ്പോൾ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ‘നമുക്ക് നോക്കാം’ എന്ന് പറയുന്ന ഏട്ടനെ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്‌ഥാനത്തു തന്നെ അവൾ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

“പറയുന്ന ഓരോ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൊടുത്തും കൊഞ്ചിച്ചും വഷളാക്കണ്ട കേട്ടോ, നാളെ ആണൊരുത്തന്റെ കൂടെ ഇറക്കി വിടാനുള്ളതാണ്.” എന്നൊക്കെ പറയുന്ന മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖം ഓർത്തു പോകുന്നു.

ഈ ഒരു വാക്ക് മുത്തശ്ശിയിൽ നിന്നും കേൾക്കുമ്പോൾ ഏട്ടൻ നെടുവീർപ്പിടുന്നത് കാണാം. അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ഏട്ടൻ അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ചെറിയ നീറ്റൽ ആ ഇളം മനസ്സിലും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

ഭദ്ര, അവൾ നല്ല രീതിയിൽ പ്ലസ്ടു പാസ്സായി. ഏട്ടനും മുത്തശ്ശിയ്ക്കും തന്നെ പരസ്പരം പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ ഉള്ള സങ്കടം ഉണ്ടെങ്കിലും, നാട്ടിൽ നല്ല കോളേജുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു നേഴ്സിങ് കോളജിൽ ചേരുകയായിരുന്നു. അകന്ന ഒരു ബന്ധത്തിലെ ഒരു കുട്ടിയുടെ ഒപ്പം ഹോസ്റ്റലിൽ ചേരുകയും ചെയ്തു.

ഒരു മായാലോകമായിരുന്നു ബാംഗ്ലൂരെങ്കിലും അവളെ നിയന്ത്രിച്ചു വെച്ചത് ഏട്ടന്റെ ഉപദേശങ്ങളും, ഏട്ടന് അവളോടുള്ള വിശ്വാസം കൂടി കാത്തു സൂക്ഷിക്കണം എന്നുള്ള ഒരു ദൃഢനിശ്ചയം കൂടിയായിരുന്നു.