ഞാൻ പുതപ്പ് മാറ്റി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മുഖമൊക്കെ കഴുകി ഫ്രഷായി പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, ഹൻസിബ ഇതിനകം എഴുന്നേറ്റ് ചായ ഇടാനുള്ള പരിപാടികൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഞാൻ ചെന്ന് അവളുടെ പിറകിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ അരയിലൂടെ കൈയിട്ട് കവിളിൽ
പതുക്കെ ഒന്ന് മുത്തി. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
എടി… ഇന്നലെ രാത്രി ചേട്ടൻ തൊട്ടടുത്തുകിടക്കുമ്പോൾ നീ എനിക്ക് വാണം അടിച്ചു തന്നില്ലേ? ആ സമയത്ത് എനിക്ക് കിട്ടിയത് ഭയങ്കരമായൊരു സുഖമായിരുന്നു, വേറെയൊരു ഫീൽ ആയിരുന്നു അത്!
നിനക്ക് ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ വല്ല ഫീലും ഉണ്ടായിരുന്നോടി?”
ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു: “സാധാരണ നമ്മൾ മാത്രം ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ അവര് അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ നിന്റെ സീൽകാരങൾ കേട്ടു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള അറിവോടെ ഉള്ള ഫീൽ വേറെയാണ്.
അപ്പൊ പിന്നെ തൊട്ടടുത്ത് വേറൊരു മനുഷ്യൻ കിടക്കുമ്പോൾ, പുള്ളി അറിയാതെ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ… നിനക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു കള്ളത്തരവും പ്രത്യേക ആവേശവും ഒക്കെ തോന്നിയോടി?”
അതുകേട്ട് ഹൻസിബ നാണംകൊണ്ട് മുഖം
കുനിച്ചു. എന്നിട്ട് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കും അതുതന്നെ തോന്നി
ഇക്കാ. സാധാരണ നമ്മൾ റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളതുപോലെയല്ലായിരുന്നു ഇന്നലെ. തൊട്ടടുത്ത് ചേട്ടൻ കിടപ്പുണ്ട്, പുള്ളി ഒരുപക്ഷേ ഞെട്ടിയുണർന്നാൽ നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെടും എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു.
എങ്കിലും ആ ഒരു പേടിയും കള്ളത്തരവും ഒക്കെ ചേർന്നപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ത്രില്ലും നല്ലൊരു ഫീലുമാണ് കിട്ടിയത്. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാ എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നത്.”
അവൾ ആ കാര്യം തുറന്നുപറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ കുസൃതിയും ലജ്ജയും കണ്ടപ്പോൾ, രാവിലെ തന്നെ വീണ്ടും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ചൂട് കയറിവന്നു. അപ്പോഴേക്കും ബെഡ്റൂമിൽ
നിന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഉണരുന്ന ചെറിയ അനക്കങ്ങൾ കേട്ടുതുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് സാധാരണപോലെയായി മാറി നിന്നു.
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് റെഡിയായി വന്നു. ഞാനും ഒപ്പം ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ വസ്ത്രം മാറി റെഡിയായി.
ഇറങ്ങുന്ന സമയത്ത് ഹൻസിബ അടുക്കളയുടെ വക്കിൽ വന്നു ഞങ്ങളെ നോക്കി. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഷൂസ് ധരിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു: “ശരി മോളെ, ഞങ്ങൾ എന്നാൽ ഇറങ്ങുകയാണ്.
വൈകിട്ട് വരുമ്പോൾ എസിയുടെ കാര്യം മെക്കാനിക്കിനെ വിളിച്ച് ചോദിക്കാം.”
ഹൻസിബ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി: “ശരി ചേട്ടാ,.”
ഞാൻ വാതിൽക്കൽ വെച്ച് ഹൻസിബയെ ഒന്നു നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ബാക്കിയായ ആ ഒരു കുസൃതി
ഒളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അങ്ങനെ ഓഫീസിലെ ജോലികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം ഞാനും രാമേന്ദ്രേട്ടനും കൂടി കാറിൽ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു. ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഹൻസിബയുടെ മുഖവും ആ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങളും ആയിരുന്നു എന്റെ ചിന്തകളിൽ നിറയെ.
ഫ്ലാറ്റിന്റെ
താഴെ കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിൽ മുകളിലേക്ക് കയറി. നടന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് താക്കോൽ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു.
ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറിയതും സ്വീകരണമുറിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഹൻസിബ ഞങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അന്ന് വൈകിട്ടും അവൾ പതിവുപോലെ നല്ല
ഭംഗിയുള്ള ഒരു ഡ്രസ്സിലാണ് നിന്നിരുന്നത്.ശരീരത്തോട് ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള കാഷ്വൽ ടോപ്പും അതിനു ചേരുന്ന പാന്റും ആയിരുന്നു. സാധാരണയായി അവൾ തട്ടം ഇടാറുള്ളതാണെങ്കിലും, ഇന്ന് തലയിൽ തട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.