രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിന്റെ തൊട്ടടുത്ത സൈഡ് വാളിലാണ് ലൈറ്റിന്റെ സ്വിച്ച് ബോർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അദ്ദേഹം കിടന്ന കിടപ്പിൽ കൈ നീട്ടി പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ്
ഓൺ ചെയ്തതായിരുന്നു അത്.
ഞാൻ ആ വെപ്രാളത്തിൽ പുതപ്പിനുള്ളിൽ തന്നെ പെട്ടെന്ന് അനങ്ങാതിരുന്നുപോയി. ഹൻസിബയാകട്ടെ നാണം കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി, “അയ്യോ…” എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിറച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ പതർച്ച നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടു:
“എടാ… സോറിട്ടോ! ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ, നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി എന്ന്, ഞാൻ അപ്പുറത്ത് പോയി കിടന്നോളാമെന്ന്.
ഇതിപ്പോള് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അറിയാതെ പെട്ടെന്ന് എന്താണെന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി നോക്കിയതാ… ഞാൻ അതൊന്നും കണ്ടില്ല കേട്ടോ!
ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ നിങ്ങളോട്, എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു…” എന്ന് പുള്ളി സങ്കടത്തോടും വലിയൊരു ജാള്യതയോടും
കൂടി പറഞ്ഞു.
അതുകേട്ട് ഞാന് പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് വല്ലാത്ത നാണത്തോടെയും ജാള്യതയോടെയും, തല പുറത്തേക്ക് നീട്ടി വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“അയ്യോ സോറി
ചേട്ടാ… അത്… കുറെ ദിവസമായില്ലേ… അപ്പോ ആ ഒരു മൂഡിൽ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയി ചേട്ടാ… സോറിട്ടോ!
ഞാൻ പതുക്കെ പുതപ്പ് മാറ്റി രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് വിറയലോടെയും ചെറിയ നാണത്തോടെയും പറഞ്ഞു:
“സോറി കേട്ടോ ചേട്ടാ… ചേട്ടൻ ഇനി എണീറ്റ് പോകണ്ട, ചേട്ടൻ വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് ചെവിയും കണ്ണും പൊത്തി കിടന്നാൽ മതി… ഇനി ഇരുട്ടത്ത് തപ്പിപ്പിടിച്ച് അവിടെയെങ്ങാനും തട്ടി വീഴണ്ട… കഴിഞ്ഞേട്ടാ, ചേട്ടൻ ഇപ്പൊ എണീറ്റ്
പോകണ്ട!”
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അല്പം ജാള്യതയോടെയും ഖേദത്തോടെയും പറഞ്ഞു:
“അതൊന്നുമില്ലടാ… ഞാൻ ചുമ്മാ… ഞാൻ കാരണം നിങ്ങളുടെ ഈ ഒരു ഇത്…” എന്ന് പറഞ്ഞ് പുള്ളി ഇടറി. എന്നിട്ട് തുടർന്നു: “ഞാൻ കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായല്ലേ… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, എനിക്ക്…”
ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതിനൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ, എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല കേട്ടോ! ഞങ്ങൾ ഒന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടതായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ഒരു മൂഡിൽ അങ്ങോട്ട് പറ്റിയില്ല… ചേട്ടൻ കേൾക്കില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചാ…”
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു:
“ആ… ഇപ്പൊ അതെന്തായാലും നന്നായി, ഇപ്പൊ ഞാൻ എന്തായാലും കേട്ടില്ലല്ലോ…”
എന്നിട്ട് പുള്ളി ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു:
“കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ശരിടാ… ഞാൻ പോകുന്നില്ല!” എന്ന് പറഞ്ഞ് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നതിനു ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് തന്നെ കയറി. ആ അപ്രതീക്ഷിത സംഭവത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദരായി കിടന്നെങ്കിലും, ആവേശവും ചൂടും വീണ്ടും ഞങ്ങളെ കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുകിടന്നുകൊണ്ട് നേരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെയും ജാള്യതയോടെയും പറഞ്ഞു:
“ആ…
ഞാൻ എന്തായാലും എന്റെ ചെവിയിൽ വിരൽ കുത്തി കണ്ണും അടച്ച് അങ്ങ് കിടന്നോളാം… വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ! പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഞാനും സ്ഥിരം കേൾക്കാറുള്ളതല്ലേ…” എന്ന് പുള്ളി
തമാശയായി പിറുപിറുത്തു.അത് കേട്ടതും വിറച്ചു കിടക്കുന്ന അവളോട് ഞാന് ചോദിച്ചു, എടീ…ഞാന്…. എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്… ഞാന് അടിച്ചോട്ടെ? അവള് എന്റെ കുണ്ടിയിൽ പിടിച്ചു പൂറിൽ മുട്ടി നില്ക്കുന്ന കുണ്ണയെ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തള്ളി കയറ്റി.
ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആ രഹസ്യക്കളികളിലേക്ക് കടന്നു. ഹൻസിബ കൂടുതൽ ഇറുകെപ്പുണർന്നു, ഞങ്ങൾ വീണ്ടും പതുക്കെ മൂളലുകളോടെ ആ സുഖത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി.
“ആഹ്… ഇക്കാ… ഉഫ്…” എന്ന് ഹൻസിബ വീണ്ടും ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ മൂളാൻ തുടങ്ങി. ഞാനും എന്റെ താളത്തിൽ അവളെ സുഖിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോയി.