മുഹബത്ത് – 6 2അടിപൊളി  

പുള്ളി അത് പറഞ്ഞതും ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്ന്, കിതച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ അങ്ങോട്ട് മറുപടി കൊടുത്തു:

“ഉഫ്… ചേട്ടാ… പിന്നെ… ആർക്കായാലും… ഈ സൗണ്ടും ഇങ്ങനത്തെ കിടപ്പും ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ… മൂഡ് ആയിപ്പോവൂലേ… മ്ഫ്… ഞാനും ഇക്കായും കൂടി…

ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കളിക്കുമ്പോൾ… ഇങ്ങനത്തെ സൗണ്ടും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ… ആരും വിചാരിച്ചാലും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നേ

പറ്റോ… ഉഫ്… ഇക്കാ… കുറച്ചുകൂടി മുറുക്കെ

പിടിക്ക്…”ഞാന് അവളുടെ കഴുത്തില് മെല്ലെ നാക്കു കൊണ്ട് നക്കി… അവള് ആ സുഖത്തിന്റെ ആവേശത്തിലാണ് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞത്.

ഹൻസിബയുടെ ആ പച്ചയായ സംസാരവും ആ വാക്കുകളിലെ ചൂടും കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന് അവിടെ കിടന്ന് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പുള്ളി പറഞ്ഞു:

“എന്റെ പൊന്നോ ഹൻസിബേ… നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച് എന്നെ കൂടുതൽ കൊല്ലല്ലേ…

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഇവിടെ കിടന്ന് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ നോക്കിയാലും നിങ്ങളുടെ ഈ സൗണ്ടും ആ മൂഡും എന്നെ വേറെ എങ്ങോട്ടോ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്…”

പുള്ളി അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ട് എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശം

കയറിവന്നു. ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈമുറുക്കിക്കൊണ്ട് പുള്ളിയോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:

“ചേട്ടന് അങ്ങനെ ഒരു വികാരം വരുന്നത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമല്ലേ… ആരുടെയായാലും ഈ സൗണ്ടു ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ മൂടായിപ്പോകും, എനിക്ക് അത് നന്നായിട്ട്

മനസ്സിലാകും.

ഞങ്ങൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോഴേ കുറച്ച അല്ലെ ആയിട്ടുള്ളൂ. രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം ഞങ്ങൾ ഇതൊക്കെ കൺട്രോൾ ചെയ്തു നോക്കിയതാണ്, പക്ഷേ ഒട്ടും പറ്റാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയത്.

അതുകൊണ്ട് ചേട്ടന് ഇതിൽ യാതൊരു കുഴപ്പവും തോന്നേണ്ടതില്ല കേട്ടോ! ആരുടെ സ്ഥാനത്ത് ആയാലും ഈ സൗണ്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും അവസ്ഥ.”

ചേട്ടാ… അങ്ങനത്തെ വികാരം വരുമ്പോൾ പിന്നെ അടക്കിപ്പിടിച്ചിട്ട് എന്താ കാര്യം? ചേട്ടനും അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് വെറുതെ കഷ്ടപ്പെടാതെ,

ആ വികാരം മനസ്സിൽ വെച്ച് ആസ്വദിച്ചു കിടന്നോ!”

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെയും കിതപ്പോടെയും മറുപടി നൽകി:

“പിന്നെ അതല്ലാതെ… വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ! ഇങ്ങനെ കേട്ടും കിടക്കുകയേ എനിക്ക് ഇനി വഴിയിള്ളൂ… ! പിന്നെ…. നിങ്ങൾ പുതിയ ജോഡികളല്ലേ, അപ്പോൾ പിന്നെ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.

എന്നാലും എന്റെ ഒരു അവസ്ഥ വെച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ. നിങ്ങളത് സീരിയസ് ആയി എടുക്കേണ്ടതില്ല, നിങ്ങളുടെ പരിപാടി നിങ്ങൾ ചെയ്യ്!”

എന്തായാലും നിങ്ങൾ പരിപാടി തുടർന്നോളൂ, എന്റെ ഈ അവസ്ഥ ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ന് അങ്ങ് തീർത്തോളാം.

ഞാൻ അവളുടെ പൂറിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട്”പിന്നെ ചേട്ടാ, നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്ത് ഒളിക്കാൻ! ചേട്ടൻ ഇങ്ങനെ….. തുറന്ന്

പറഞ്ഞത് നന്നായി….അല്ലെങ്കിലും ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ…….നമ്മൾ…..മൂന്നുപേരല്ലേ ഉള്ളൂ…… അപ്പോൾ പിന്നെ ഇത്തരം……..ഹാ…..ഹ്…… കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതിൽ……മ്….. യാതൊരു തെറ്റുമില്ല.

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് നേരിയ ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു:

“ശരിയാണ് ഷാജു… എന്തായാലും നിങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സ്ഥിതിക്ക് ബാക്കി കൂടിയങ്ങ് തീർത്തേക്കൂ. എനിക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലല്ലോ, നിങ്ങളുടെ ഈ

വർത്തമാനവും കാര്യങ്ങളും കേട്ട് ഇവിടെ കിടന്ന് എന്റെ സമയം പോകുന്നത് എനിക്ക് ഒരു രസമായി തോന്നുന്നു.

ഞാന് ഇത് സ്ഥിരം കേള്ക്കുന്നത് അല്ലെ….നിങ്ങളങ്ങ് പൊളിച്ചേക്കൂ!”

പുള്ളിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഹൻസിബ നാണത്തോടെയും ചിരിയോടെയും

എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതി വീണ്ടും ആ പഴയ താളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഹൻസിബയുടെ ചെറിയ കിതപ്പുകളും മൂളലുകളും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഉയർന്നുതുടങ്ങി.

Updated: September 10, 2026 — 8:12 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *