ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഉരസലുകൾ ആ രാത്രിയുടെ ചൂടിനെ ഇരട്ടിയാക്കി.ഞാന് അവളുടെ പൂറ് നല്ലോണം അടിച്ചു പൊളിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു.
അതുകേട്ടുകൊണ്ട് അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു:
“എടാ ഷാജു… ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് കരുതി നിങ്ങൾ സ്പീഡ് കുറയ്ക്കാനൊന്നും നോക്കണ്ട കേട്ടോ! നിങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ ടൈമിൽ അങ്ങ് തീർത്താൽ മതി.”
അതുകേട്ട് ഹൻസിബ സുഖത്തിന്റെ ആധിയിൽ കണ്ണുകളടച്ച്, കിടന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഉഫ്… ഇക്കാ… പുള്ളി കളിയാക്കുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ… മ്ഫ്… ഇനി പുള്ളിക്ക് കൂടി കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ നമ്മൾ കുറച്ചുകൂടി… ആഹ്…”
അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വീണ്ടും ആ ചെറുചുമയും ശബ്ദവും കേട്ടു. പുള്ളി ഇരുട്ടിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് അല്പം മടിയോടെയും എന്നാൽ ഒരു തരം വെപ്രാളത്തോടെയും വീണ്ടും സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:
“എടാ ഷാജു… ഞാൻ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയിട്ട് പറയുന്നതുകൊണ്ട് മോശമായിട്ടൊന്നും വിചാരിക്കരുത് കേട്ടോ… എനിക്ക് ശരിക്കും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അതുകൊണ്ടാ…”
അതുകേട്ട് ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മുഖം ചെറുതായി
ഉയർത്തി, പുള്ളിക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു:
“അയ്യോ ചേട്ടാ, ചേട്ടന് എന്തായാലും ധൈര്യമായിട്ട് പറയാം! നമ്മൾ തമ്മിൽ അങ്ങനെ മറകൾ ഒന്നുമില്ലല്ലോ, അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ എന്തായാലും മടിക്കാതെ പറഞ്ഞോളൂ.”
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പതറി, അല്പം ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു:
“അതല്ലടാ… ഞാൻ ഈ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാരണം നിങ്ങളുടെ ഈ പരിപാടിക്ക് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടോ ശല്യോ ആവുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല… നമുക്ക് ഇതൊക്കെ നാളെ സംസാരിക്കാം…”
പുള്ളി അത് പറഞ്ഞ ഉടനെ ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി:
“അതൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ പറഞ്ഞോ, യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല! ചേട്ടൻ ഈ പറയുന്നതൊന്നും
ഞങ്ങളുടെ മൂഡിനെ ബാധിക്കുകയുമില്ല.”
അതുകേട്ട് പുള്ളി ഒടുവിൽ ആശ്വാസത്തോടെയും എന്നാൽ ആ ലഹരി അടക്കാനാവാതെയും പറഞ്ഞു:
“അതെ… വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടൊന്നുമല്ല, നിങ്ങളുടെ ഈ സൗണ്ടു ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും ഭയങ്കരമായിട്ട് മൂഡ് ആവുന്നുണ്ട്… അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇതൊക്കെ തുറന്നുപറയുന്നത്…”
അതുകേട്ട് ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ആ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിലും നാണത്തിലും പതുക്കെ വിറച്ചുകൊണ്ട് നേരെ രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഉഫ്… ചേട്ടാ… പിന്നെ… അങ്ങനെ മൂടാവുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ… ഞാനും ഇക്കായും ഇവിടെ കിടന്ന് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ…. ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട…”
ഹൻസിബയുടെ ആ പച്ചയായ മറുപടിയും ആ നിസ്സാരഭാവവും കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന് അവിടെ കിടന്ന് ആവേശം അടക്കാനായില്ല. പുള്ളി ഒരുതരം വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ പൊന്നോ ഹൻസിബേ… നീ ഇങ്ങനെ കൂസലില്ലാതെ സംസാരിച്ച് എന്നെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കല്ലേ! സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളുടെ ഈ
സംസാരവും ആ ശബ്ദങ്ങളും ഒക്കെ കേള്ക്കുമ്പോള്, എനിക്ക് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടന്ന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന പോലെയാ തോന്നുന്നത്…”
പുള്ളി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുലകള് തഴുകി വീണ്ടും ആ താളത്തിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
അയ്യോ ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ എന്തിനാ വെറുതെ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നേ? അങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ! ചേട്ടൻ മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക്
യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും തോന്നുന്നില്ല.ചേട്ടന്റെ സംസാരം അതത്ര മോശമായോ അത്ര സുഖമില്ലാത്തതായോ ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല ചേട്ടാ… അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ ഒരു മടിയും വിചാരിക്കാതെ സംസാരിച്ചോ!”