“ഉറങ്ങിയോടി…?”
അവൾ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ്, പതുക്കെ
മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇല്ല… എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ ഇക്കാ… കണ്ണ് അടച്ചുകിടക്കുമ്പോഴും ചേട്ടൻ അവിടെ
കിടക്കുന്നത് എന്തോ പോലെ…”
ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് മൂളിയിട്ട് പറഞ്ഞു: “മ്… എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഞാന് പറഞ്ഞതൊക്കെ വെറും തമാശയാണെന്ന് ചേട്ടൻ കരുതിയെങ്കിലും, പുള്ളിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ പേടിയും കൗതുകവും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നുള്ളത് ഉറപ്പല്ലേ?”ഇതും പറഞ്ഞു ഞാന് എന്റെ കൈ അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ മീതെ വെച്ച് തഴുകി.
അവൾ എന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അല്പംകൂടി അടുത്തു കിടന്നു. ആ ചെറിയ ചലനത്തിൽ അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ മടുപ്പും ആ വേഷത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയും എന്നിൽ വീണ്ടും ഒരു ചൂടുണ്ടാക്കി.
ഞാൻ അല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ പറഞ്ഞു: “ചേട്ടൻ
അവിടെ കിടക്കുകയല്ലേ … പുള്ളി ശരിക്കും ഉറങ്ങിയോ എന്ന് നമുക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”
അതുകേട്ട് ഹൻസിബ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു: “പിന്നെ എങ്ങനെയാ അറിയുക? ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ പുള്ളി നമ്മൾ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ കേൾക്കില്ലേ?”
ഞാൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: “കേട്ടോട്ടെ… അതാണല്ലോ നമ്മൾ ഉദ്ദേശിച്ചതും! പുള്ളിക്ക് മനസ്സിലാകട്ടെ, ഞാന് പറഞ്ഞ തമാശ വെറുമൊരു തമാശയായിരുന്നില്ല എന്ന്.”
അവൾ എന്റെ കൈയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് അടക്കിപ്പിടിച്ച ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “ഛെ… ഇക്കാ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? പുള്ളി അപ്പുറത്ത് കണ്ണ് തുറന്നു കിടപ്പുണ്ടാവും…”
ഈ സംഭാഷണം തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വ്യക്തമായി
കേള്ക്കുന്നില്ലെങ്കിലും.ചേട്ടന് അല്പം കൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“എന്താടാ അവിടെ ഒരു അടക്കം പറച്ചിൽ? ഉറങ്ങുന്നില്ലേ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും?”
രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഹൻസിബ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ വേഗം പുതപ്പ് മുഖത്തേക്ക് വലിച്ച്
കയറ്റി എന്റെ കൈയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. വായുവിൽ ഉയർന്ന ആ ചെറിയൊരു നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ഞാൻ അല്പം ചിരിയോടെ, അത്രയും സ്വാഭാവികത നടിച്ചുറക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഒന്നുമില്ല ചേട്ടേ… വെറുതെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു കിടന്നതാ. ചേട്ടന് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ?”
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “പിന്നെ എങ്ങനെയാടാ ഉറക്കം വരിക? നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കിടന്ന് അടക്കം പറഞ്ഞും അനങ്ങിയുമൊക്കെ ഇരുന്നാൽ… എനിക്ക് ഈ അവിടുത്തെ കിടപ്പാണ്
നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു.”
അതുകേട്ട് ഞാൻ പുതപ്പിനടിയിലൂടെ ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ഉച്ചത്തിൽ, പറഞ്ഞു:
“അയ്യോ ചേട്ടാ,! അവിടെ സോഫയിൽ പോയി കിടന്നാൽ ചേട്ടന് സുഖമായിട്ട് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ?, ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചതാ, ഇനി മിണ്ടില്ല.”
അത് കേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്ത് ഒന്നു മൂളി, മെല്ലെ കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. പുള്ളി വീണ്ടും കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ആ ഇരുട്ടിൽ തൊട്ടടുത്തുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ ചൂട് കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാന് അവളോട് ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു: എടി…ഇന്ന് എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ?
അതൊന്നും നടക്കില്ലെടാ… അപ്പുറത്ത് പുള്ളി കിടപ്പുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഹൻസിബ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട് ഞാന് അവളോട് പറഞ്ഞു നീ കാരണം ഞാന് നല്ല മൂടിലാണ് കിടക്കുന്നത്,നിന്റെ ഇന്നത്തെ വേഷം കണ്ട് എനിക്ക് നന്നായി മൂത്ത് നില്ക്കുകയാണ്, നീ ഒന്ന് എന്നെ സുഖിപ്പിച്ചു തരുമോ? എനിക്കൊന്ന് വാണം അടിച്ചു തരുമോടി?”
അതുകേട്ട് അവൾ ഇരുട്ടിൽ കുസൃതിയോടെ
ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ശബ്ദം പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ ചുണ്ടടച്ച് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ആയിക്കോട്ടെ… ആയിക്കോട്ടെ…”