അതുകേട്ട് ഞാനും ഹൻസിബയും ഒരുപോലെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി. ഫ്ലാറ്റിലെ പിരിമുറുക്കവും നാണവുമൊക്കെ ആ ഒറ്റ ചിരിയോടെ
പൂർണ്ണമായി മാറി. ഹൻസിബ എന്റെ തോളിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്തി, കള്ളച്ചിരിയോടെ നോക്കി.
പുള്ളി എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എന്തായാലും നിങ്ങളുടെ പരിപാടിക്ക് ഞാൻ തടസ്സമാകില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാലും കിടക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഒന്ന് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചാൽ ഞാൻ മുൻകൂട്ടി ചെവി പൊത്തി കിടന്നേക്കാം!”
അതുകേട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്
പറഞ്ഞു: “അതിനൊക്കെ എന്തിനാ ചേട്ടൻ വിഷമിക്കുന്നത്, അതൊക്കെ അപ്പോ അങ്ങ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്താൽ മതി!”
ഞങ്ങൾ സാധാരണ പോലെ റൂമിൽ കയറി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
ഞാൻ ഹൻസിബയെ എന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“പുള്ളി അത്രയുമൊക്കെ തമാശയായി പറഞ്ഞിട്ട്, നമ്മൾ വെറുതെ അടങ്ങിയിരുന്നാൽ പുള്ളിക്ക് അതൊരു നിരാശയാവില്ലേടി?അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി:
“അതുശരിയാ… പുള്ളി നമ്മളെക്കുറിച്ച് അത്രയൊക്കെ പ്രതീക്ഷ വെച്ചിരിക്കുമ്പോഴേ, നമ്മൾ എങ്ങനെയാ നമ്മുടെ പരിപാടി മുടക്കുന്നത്?
അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞ് എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർന്നു. ആ കള്ളച്ചിരി മായുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഞാൻ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ ബട്ടണുകൾ വേഗത്തിൽ അഴിച്ചുമാറ്റി.
വെളുത്ത ആ നഗ്നമായ ശരീരം എന്റെ കൈകളിൽ അമർന്നതും അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കിതപ്പ് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
“ആഹ്… ഇക്കാ… ഉഫ്…”
അവൾ വിറയാർന്ന കൈകൾകൊണ്ട് എന്റെ പുറത്ത് മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
ഞാൻ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് കൂടുതൽ കയറിവന്നുകൊണ്ട് ഓരോ ചലനവും പതുക്കെ എന്നാൽ ആഴത്തിൽ നൽകി.
“ഉഫ്… ഇക്കാ… കട്ടിലിൽ തട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാവാതെ നോക്കിക്കേ…” അവൾ എന്റെ ചുമലിൽ പല്ലമർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ മൂളി.
“ശബ്ദം കേട്ടാൽ എന്താ.പുള്ളിക്ക് ഉറക്കം
വരാൻ പാടില്ലാ…” ഞാൻ
കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു.പുള്ളി നമ്മുടെ ശബ്ദം കേട്ട് കിടക്കണം എന്ന് നിനക്കും ആഗ്രഹം ഇല്ലേ? അവള് അതിന് തല ആട്ടികൊണ്ട് സമ്മതം മൂളി.
അതുകേട്ട് അവൾ കൂടുതൽ ഇറുകെപ്പുണർന്നു കൊണ്ട് എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു.ഞാന് പതിവ് പോലെ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണ കയറ്റി കൊണ്ട് ഇരുന്നു,അതിന്റെ ഒപ്പം അവളുടെ മുലകള് ഞാന് വലയിലാക്കി നുണഞ്ഞു.
ഉഫ്… ഇക്കാ… നിന്റെ ആ പോക്ക്… മ്ഫ്…”.
ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചുയർത്തി എന്റെ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വേഗത കൂട്ടി. മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും വിയർപ്പിന്റെ മണവും നിറഞ്ഞു.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് പുള്ളി ഇരുട്ടിൽ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഞങ്ങളെ നോക്കി സ്വരം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു:
“എടാ ഷാജു… നിങ്ങൾ ശരിക്കും തുടങ്ങിയല്ലേ? എന്റെ ഇനിയുള്ള ഉറക്കം കളയാനുള്ള പരിപാടി നിങ്ങൾ ഗംഭീരമായിട്ട് തുടങ്ങിയെന്ന് തോന്നുന്നുവല്ലോ!”
അതുകേട്ട് ഞാൻ പുതപ്പുകൊണ്ട് മുഖം മറച്ചുകൊണ്ട് ചെറുതായി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പുള്ളിക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു:
അയ്യോ ചേട്ടാ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ചേട്ടൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെവിയിൽ പഞ്ഞി വെച്ച് സുഖമായിട്ട് കിടന്നുറങ്ങുകയാണെന്ന്! അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ ബാക്കി പരിപാടി അങ്ങോട്ട് തുടങ്ങിയത്.”
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഇരുട്ടിൽ കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:
“പഞ്ഞി വെച്ച് കിടക്കുക തന്നെയാണ്… പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് ചെവി ഫുൾ അടഞ്ഞുപോയെന്ന് കരുതണ്ട! ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഉറങ്ങുക? ഏതായാലും നീ പറഞ്ഞപോലെ ആ പഞ്ഞി വെച്ചത് നന്നായി, അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോഴേ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചേനെ!”
ഞാൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു:
”
ചേട്ടാ, ഇതൊന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ്. കുറച്ചുനേരമല്ലേ ഉള്ളൂ, പെട്ടെന്ന് തീരില്ലേ!”