അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ ആ ജാള്യതയൊക്കെ മാറി ഒരു ചെറിയ ചിരി വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
പുള്ളി എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് നേരെ ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
റൂമിൽ ചെന്ന് ഞാൻ ബാഗും കാറിന്റെ താക്കോലും മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ഷർട്ട് ഊരി മാറ്റാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഹൻസിബ അല്പം നാണത്തോടെയും എന്നാൽ എന്തോ
ഒരു കൗതുകത്തോടെയും എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നു.
ഫ്രഷ് ആകാൻ വേണ്ടി തോർത്തുമെടുക്കാൻ നിന്ന ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു:
“എന്താടാ… രാമേന്ദ്രേട്ടൻ എന്താ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്? ഞാൻ വന്നപ്പോൾ പുള്ളിയോട് എന്തോ സംസാരിച്ച് അവിടുന്നിങ്ങ് പോരുന്നത് കണ്ടല്ലോ…”
അതുകേട്ട് അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച്
പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അതൊന്നുമില്ല ഇക്കാ… ഞാൻ കിച്ചണിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ ചേട്ടൻ ഹാളിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നപ്പോൾ പുള്ളി എന്നോട് വീണ്ടും ഇന്നലത്തെ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
‘മോൾ വിഷമമൊന്നും വെക്കരുതട്ടോ, ഇന്നലെ രാത്രി ഞാന് കാരണം നിങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ’ എന്ന് പുള്ളി
ചോദിച്ചു. അപ്പൊ ഞാൻ ചേട്ടനോട് മറുപടി പറഞ്ഞിട്ടാ അവിടുന്നിങ്ങ് പോന്നത്.”
ഞാൻ അത് കേട്ട കൗതുകത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“ഓഹോ… അപ്പൊ നീ എന്താ കൊച്ചേ അങ്ങോട്ട് മറുപടി കൊടുത്തേ?”
അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെയും ചെറിയൊരു കുസൃതിയോടെയും എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു; ‘അതൊന്നും സാരമില്ല ചേട്ടാ, രാത്രി അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയതിൽ ഞങ്ങൾ ആരും ചേട്ടനോട് ഒരു വിഷമവും വെച്ചിട്ടില്ല. ചേട്ടന്റെ റൂമിലെ എസി കംപ്ലെയ്ന്റ് ആയിട്ട് നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഈ ചെറിയ റൂമിൽ ഒതുങ്ങി കിടക്കുമ്പോൾ ചെറിയ അബദ്ധങ്ങളൊക്കെ ഒക്കെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമല്ലേ…
അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട
ആവശ്യമില്ല’ എന്ന് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞിട്ടാ അവിടുന്നിങ്ങ് പോന്നത്…”
അതുകേട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“ആഹാ… എന്റെ കൊച്ച് നല്ല പക്വതയോടെയൊക്കെ സംസാരിച്ച് പുള്ളിയെ കൺവിൻസ് ചെയ്തല്ലോ! പിന്നെ പുള്ളി എന്താ പറഞ്ഞേ?”
അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു:
“പുള്ളിക്ക് വലിയ സമാധാനമായി. പിന്നെ ചേട്ടാ… പുള്ളി നമ്മുടെ റൂമിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ കിടക്കുന്നത്? ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ത്രില്ലാകുന്നുണ്ട്… ആ ഇരുട്ടിൽ പുള്ളി
ഉറങ്ങാതെ കണ്ണ് മൂടി കിടക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ വീണ്ടും ആ തീയിൽ…”
എന്ന് അവൾ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ കഴുത്ത് ചെറുതായി
താഴ്ത്തി എന്റെ കാതോരം വളരെ താഴ്ന്ന, വശീകരിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവളുടെ ആ സംസാരവും ആ കണ്ണുകളിലെ കാമഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് പെട്ടെന്ന് കൂടി. ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ഇറുകെപ്പിടിച്ച് അവളെ എന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“നിന്റെ ഈ സംസാരമുണ്ടല്ലോ… അത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് കൺട്രോൾ പോകും കേട്ടോ കൊച്ചേ…” എന്ന് ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് പതുക്കെ അമർന്നു.
അവൾ ലജ്ജയോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി തള്ളി, “പോടാ… രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ കാണിച്ചുതരാം…” എന്ന് പറഞ്ഞ് കള്ളച്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ആ ചെറിയ നിമിഷങ്ങൾ പോലും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കുന്നതായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ അടുത്ത ആവേശത്തിനായി ഞങ്ങൾ
രണ്ടുപേരും മനസ്സുകൊണ്ട് കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഹാളിലെ സോഫയിലും കസേരയിലുമായി ഒന്നിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. ഹൻസിബ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു ആ സമയത്ത് അവിടെ വല്ലാത്തൊരു ചെറിയ ചിരിയും ജാള്യതയും ഒക്കെ കലർന്ന അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു.