അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അല്പം ആശ്വാസത്തോടെയും എന്നാൽ ആ വികാരം ഒളിപ്പിക്കാനാവാതെയും കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ … എനിക്ക് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല, നിങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് ഞാൻ ഇങ്ങനെ കയറി സംസാരിക്കുന്നത് ശരിയാണോ എന്നൊരു ചെറിയ വിചാരം കൊണ്ടാണ്.
എന്നാലും നിങ്ങളുടെ സംസാരവും സൗണ്ടും ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ നിയന്ത്രണം ഒക്കെ എങ്ങോട്ടോ പോവുകയാണ്… അതുകൊണ്ടാ…”വെറുതെ കിടന്ന് ഈ വർത്താനം ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ
ഉള്ളിലെ ചൂട് വല്ലാതെ കൂടുന്നുണ്ട്.”
അതുകേട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹൻസിബയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈമുറുക്കി, അപ്പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“പിന്നെന്താ ചേട്ടാ, ആ ചൂട് അങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് ആസ്വദിച്ചോളൂ. നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്ത് ഒളിക്കാനാ? ചേട്ടന് ഇനിയും എന്തൊക്കെയാ പറയാനുള്ളത് എന്ന് വെച്ചാൽ പറഞ്ഞോ, ഞങ്ങൾ അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യില്ല.
മാത്രമല്ല ചേട്ടന്റെ ഈ സംസാരം എനിക്ക് വല്ലാതെ മൂട് ആകുന്നുണ്ട്.
അതുകേട്ട് ഹൻസിബയും കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ലഹരിയോടെ മൂളി:
“ഉഫ്…
ശരിയാണ് ചേട്ടാ… ഇക്ക പറഞ്ഞതുപോലെ, ചേട്ടന്റെ ഈ വർത്താനവും കൂടെ കേൾക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു കിക്ക് വേറെയാണ്… ചേട്ടൻ ചുമ്മാ കിടന്ന് വിഷമിക്കാതെ, മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിക്ക്…”
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ കൈകൾ സ്വന്തം കുണ്ണയുടെ മേല് അമർത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു:
“ഹോ… നിങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എനിക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുമോ മോളെ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളുടെ ഈ കളിയുടെ സൗണ്ട് കേൾക്കുമ്പോഴും, ഞാൻ എന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് വല്ലാതെ വിയർക്കുകയാ… വേറെയൊരു ലോകത്തായതുപോലെ തോന്നുവാ…”
“അപ്പൊ പിന്നെ ചേട്ടൻ വെറുതെ അവിടെ കിടന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ… ആ ചിന്തകളോടെ തന്നെ ആസ്വദിച്ചു കിടന്നോ!” എന്ന് ഞാനും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ തലയിണയിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി ഇരുട്ടിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പരിപാടിയുമായി മുന്നോട്ട് പോയ്ക്കോ! ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ന് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചോട്ടെ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളുടെ ഈ ഒപ്പമുള്ള കിടപ്പും വർത്താനവും ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ, പണ്ടത്തെ എന്റെ ചില ഓർമ്മകളൊക്കെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.”
ഹൻസിബ അല്പം തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച്, ആ ഇരുട്ടിൽ കള്ളച്ചിരിയോടെ രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് ചോദിച്ചു:
“അതെന്താ ചേട്ടാ പണ്ടത്തെ ഓർമ്മകൾ? നാട്ടിലുള്ള ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചാണോ അതോ വേറെ വല്ലതും ആണോ?”
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരല്പം പതർച്ചയോടെയും എന്നാൽ കൗതുകത്തോടെയും മറുപടി നൽകി:
“അതൊക്കെ ചോദിച്ചാൽ എങ്ങനെ മോളെ? പ്രവാസിയല്ലേ, ഇവിടെ വന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ നാടൊക്കെ ഓർമ്മ വരുന്നത്
സ്വാഭാവികമല്ലേ… പിന്നെ നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള യങ്
കപ്പിൾസിന്റെ ഈ ആവേശവും സ്നേഹവും ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്കും വല്ലാത്തൊരു കൊതി തോന്നുവാ…”
ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ഇറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി വേഗതയിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ആ അടിയുറച്ച വേഗത, ആ മുറിയിലെ ചൂടിനെ വീണ്ടും ഇരട്ടിയാക്കി.
ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ യോജിപ്പിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ആ ശബ്ദം മുറിയിലാകെ പ്രതിഫലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു — “പ്ലക്ക്… പ്ലക്ക്… പ്ലക്ക്…”
ആ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൻസിബ സുഖത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ
കഴുത്തിലൂടെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കാതോരത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ആ കിതപ്പിന്റെയും സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയുടെയും ഇടയിൽ നിന്ന് അവൾ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് തപ്പിയെടുത്തു: