ആ സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള നേർത്ത വല—കറുത്ത ബോർഡറോടുകൂടിയത്—ഒരു മറയുമില്ലാതെ അവളുടെ മുഴുത്ത, വെണ്ണപോലെ വെളുത്ത
മാറിടങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും തുറന്നുകാട്ടുകയായിരുന്നു.
ഫുള്ളി ട്രാൻസ്പറൻ്റ് ആയ ആ ബ്രായുടെ തുണിയുടെ ഓരോ ദ്വാരത്തിലൂടെയും അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളുടെ പിങ്ക് നിറവും, അവളുടെ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്ന രോമങ്ങളും, അവയുടെ കൃത്യമായ വടിവും വരെ വ്യക്തി തെളിഞ്ഞു കാണുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതൊന്നും ഒരു മറയും കൂടാതെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കുത്തിക്കയറി.
ഫോട്ടോകളിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച. ആ നേർത്ത വല അവളുടെ മുലകളുടെ ഭാരവും ഉയർച്ചതാഴ്ചകളും ഒരു മില്ലിമീറ്റർ പോലും മറച്ചുവെക്കാതെ, ഒരു പോൺസ്റ്റാറുടെ ദൃശ്യം പോലെ തുറന്നുകാട്ടുകയായിരുന്നു അവൻ്റെ മുന്നിൽ.
അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നത് മുറിഞ്ഞ, നിഷ്കളങ്കമായ ഇംഗ്ലീഷായിരുന്നു—“I… study… read books…”—നാണവും പരിഭ്രമവും കലർന്ന ആ ശബ്ദം. എന്നാൽ സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന ശരീരമോ?
അത് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധമായിരുന്നു. ഒരു നിഷ്കളങ്കയായ ഇന്ത്യൻ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖവും ശബ്ദവും, അതേ സമയം ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര മോഡലിന്റെയോ പോൺസ്റ്റാറുടെയോ പോലെ തുറന്നുകിടക്കുന്ന നല്ല കടഞ്ഞെടുത്ത ഉടയാത്ത മുലകൾ.
അത് ആ കറുത്ത ബോർഡിൻ്റെ ഉള്ളില് ഉള്ള ഗോൾഡൺ തുണിയിൽ കിടന്നു തിളങ്ങുന്നത് അതിൻ്റെ മാറ്റ് ഒന്നും കൂടെ കൂട്ടി. ആ വൈരുദ്ധ്യം തന്നെ മാർക്കിന്റെ രക്തം തിളപ്പിച്ചു.
അവന്റെ പാന്റ്സിന്റെ മുൻഭാഗം വല്ലാതെ ഇറുകി. കുണ്ണ കല്ല് പോലെ കട്ടിയായി ഉയർന്നു. ഷാഹിദ് അടുത്ത് തന്നെ നാഡീവ്യൂഹം പൊട്ടാൻ പോകുന്ന നിലയിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്.
അവൻ അത് കാണാതിരിക്കാൻ മാർക്ക് പതുക്കെ കസേരയിൽ ഇരിപ്പ് മാറ്റി, ഒരു കാൽ മറ്റേ കാലിന്മേൽ വെച്ച്, മടിയിൽ കൈ വെച്ച് തന്റെ വീർത്ത അവയവത്തെ മറച്ചു.
എന്നാൽ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം
പോലും സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല.
ആ സ്വർണ്ണവലയ്ക്കുള്ളിലൂടെ തള്ളിനിൽക്കുന്ന പിങ്ക് മുലക്കണ്ണുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ തീപ്പൊരികൾ കൊളുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. “Fuck… she’s unreal…” അവൻ ഉള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു. തന്റെ ഗേൾഫ്രണ്ടിന്റെ ഫ്ലാറ്റ് നെഞ്ചിനെക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് വശ്യമായ ഈ ഇന്ത്യൻ ദേഹം—ഇപ്പോൾ ലൈവായി, തന്റെ കയ്യിലുള്ള ഫോണിൽ—അവനെ പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങിയിരുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച ഒരിക്കലെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റും എന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയതല്ല…
“Oh… sorry… I was thiking…” (ഓ… സോറി… ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു…) ജസ്ന പെട്ടെന്ന് ക്യാമറ വീണ്ടും തിരിച്ച് ചുമരിലെ ചെറിയൊരു വാട്ടർ കളർ പെയിന്റിംഗിലേക്ക് ഫോക്കസ് ചെയ്തു.
“This is… my work… village scenery…” (ഇത്… എന്റെ വർക്ക് ആണ്… ഗ്രാമത്തിലെ കാഴ്ച…)
“Wow… that sounds… relaxing… I mean, looks very beautiful…” (വൗ… അത് കേട്ടിട്ട്… നല്ലതായി തോന്നുന്നു… അല്ല, കാണാൻ വളരെ മനോഹരമായിട്ടുണ്ട്…) മാർക്ക് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ് ആ വാക്കുകൾ പുറത്തെടുത്തത്.
പെയിന്റിംഗിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നതെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ സ്ക്രീനിന്റെ ഓരത്ത് ഇപ്പോഴും കാണാൻ കഴിയുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വെളുത്ത വടിവുകളിലായിരുന്നു.
“Thank you…” അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു. താൻ വരച്ച പടം ഒരു സായിപ്പിന് ഇഷ്ടമായതിന്റെ ത്രില്ലിലായിരുന്നു അവൾ.
അവൾ ക്യാമറ വീണ്ടും തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു. Painting കാണിച്ചു കൊടുത്ത ശേഷം തൻ്റെ craft വർക്ക് കൂടെ അവനെ കാണിക്കണം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
“Wait… Also I have some craft work here….” (ഒന്നു നിക്ക്.. ഇവിടെ
കുറച്ചു ക്രാഫ്റ്റ് വർക്കുകൾ കൂടെ ഉണ്ട്….) അവൾ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം അവൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന കുറച്ചു പേപ്പർ ക്രാഫ്റ്റുകളും പെയിന്റ് ബ്രഷുകളും അവൾ ഇരുന്നിരുന്നതിന് തൊട്ടടുത്തായി കട്ടിലിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.