എവിടെ നോക്കട്ടെ നമ്മുടെ നാത്തൂന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ… നിന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് ഫോട്ടോ വല്ലതും ഫോണിലുണ്ടോ? ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ നിന്റെ കല്യാണപ്പെണ്ണിനെ.”
ആ ചോദ്യം
കേട്ടതും ഷാഹിദിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു!
തന്റെ ഫോണിന്റെ ലോക്ക് സ്ക്രീൻ വാൾപേപ്പറായി കിടക്കുന്നത് പൊന്നുവിന്റെ ആ പിങ്ക് കോട്ടൺ ബ്രായും പാന്റീസുമിട്ടുള്ള ഫോട്ടോയാണ്! മാത്രമല്ല, ഗാലറി തുറന്നാൽ അതിൽ നിറയെ അവളുടെ അർദ്ധനഗ്നമായ ചിത്രങ്ങളും ഉണ്ടാവും.
അടുത്തിടെ അവൾ അയച്ച ഫോട്ടോസ് ഒന്നും ഓർഗനൈസ് ചെയ്തു ലോക്കർ ലോട്ട് മാറ്റിയിട്ടും ഇല്ല!
പക്ഷേ മുന്നിലിരുന്ന് വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി, നല്ല സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ഏട്ടൻ്റെ അധികാരത്തോടെ ചോദിക്കുന്ന രോഹിത് സാറിനോട് ‘ഫോൺ തരാൻ പറ്റില്ല’ എന്ന് എങ്ങനെ പറയും?!
നെറ്റിയിൽ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പ് മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് ഷാഹിദ് വേഗം പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്തു. രോഹിത് കാണാത്ത രീതിയിൽ ഫോൺ അല്പം ചരിച്ചുപിടിച്ച് അവൻ വേഗം ലോക്ക് തുറന്നു.
ഗാലറിയിൽ പോയി, നാട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന നിശ്ചയത്തിന് ജസ്ന കടുംനീല പട്ടുസൽവാറും തട്ടവുമിട്ട് അടക്കത്തോടെ നിൽക്കുന്ന പത്ത്-പന്ത്രണ്ട് ഫോട്ടോകൾ മാത്രമുള്ള ‘Engagement’ എന്ന ആൽബം തുറന്നു.
എന്നിട്ട് ആദ്യത്തെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അവൻ ഫോൺ രോഹിത്തിന് നേരെ നീട്ടി.
രോഹിത് അബദ്ധത്തിൽ പോലും ആ ആൽബത്തിൽ നിന്ന് ബാക്ക് അടിച്ചുപോകാതിരിക്കാൻ ഷാഹിദ് കസേരയിൽ നിന്ന് പകുതി എഴുന്നേറ്റ് മേശയ്ക്കരികിൽ തന്നെ ജാഗ്രതയോടെ നിന്നു.
ഫോൺ കയ്യിൽ വാങ്ങിയ രോഹിത് ആ പട്ടുസൽവാറിനുള്ളിൽ തട്ടമിട്ട് നിൽക്കുന്ന ജസ്നയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി. അല്പം മുൻപ് ആ കോട്ടൺ ബ്രായിൽ കണ്ട അതേ മുഖം, ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും മൂടിപ്പുതച്ച് ഒരു പാവം നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയായി നിൽക്കുന്നു!
“കൊള്ളാലോ… നല്ല ഐശ്വര്യമുള്ള കുട്ടി ഷാഹിദേ. നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയാണ്,” രോഹിത് രണ്ട് ഫോട്ടോകൾ സാവധാനം സ്വൈപ്പ്
ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
തന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഷാഹിദിന്റെ വെപ്രാളം രോഹിത് ഓരക്കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് ഫോണിലെ മറ്റ് ഫോൾഡറുകളിലേക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് രോഹിത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു.
മൂന്നാമത്തെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുന്നതിനിടയിൽ, പെട്ടെന്ന് എന്തോ വലിയ കാര്യം ഓർത്തതുപോലെ രോഹിത് തന്റെ നെറ്റിയിൽ തട്ടി.
“ആഹ്, ഷാഹിദേ… നമ്മൾ നേരത്തെ നോക്കിയ ആ ഷിക്കാഗോ ഷിപ്മെന്റിന്റെ ഒറിജിനൽ കസ്റ്റംസ് ബ്ലൂ ഫയൽ ഇല്ലേ? അത് ഡേവിഡ് പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവന്റെ ക്യാബിനിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡ്രോയറിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാളെ രാവിലെ ഓഡിറ്റർ വരുമ്പോൾ അത് വേണം. നീ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പോയി ആ ഫയൽ ഒന്ന് എടുത്തിട്ട് വരാമോ? ദാ ഈ താക്കോൽ എടുത്തോ, ഞാൻ ഈ ഫോട്ടോസ് ഒന്ന് നോക്കട്ടെ.”
രോഹിത് മേശപ്പുറത്തുനിന്ന് ഡേവിഡിന്റെ ക്യാബിന്റെ താക്കോൽ എടുത്ത് ഷാഹിദിന് നേരെ നീട്ടി!
ഷാഹിദ് ശരിക്കും ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി. രോഹിത് സാറിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ തിരിച്ചുവാങ്ങിയിട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല—അങ്ങനെ ചെയ്താൽ താൻ സാറിനെ സംശയിക്കുന്നതുപോലെയാകും.
അതേസമയം, താൻ തുറന്നുകൊടുത്ത ‘Engagement’ ആൽബത്തിൽ വെറും പന്ത്രണ്ട് ഫോട്ടോകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ; അതിൽ വേറെ മോശം ഫോട്ടോകൾ ഒന്നുമില്ലതാനും! ഡേവിഡിന്റെ ക്യാബിൻ ആണെങ്കിൽ ഇടനാഴിയുടെ അറ്റത്താണ്, പോയി വരാൻ കഷ്ടിച്ച് രണ്ട് മിനിറ്റ് മതി.
സാർ ആ പന്ത്രണ്ട് ഫോട്ടോകൾ നോക്കിത്തീരുന്നതിന് മുൻപ് തനിക്ക് ഓടിയെത്താം!
“ശരി സർ, ഞാൻ ഇപ്പൊ എടുത്തിട്ട് വരാം,” ഷാഹിദ് താക്കോൽ വാങ്ങി വേഗം ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടി.
ക്യാബിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് ഡോർ അടഞ്ഞ ആ നിമിഷം, രോഹിത്തിന്റെ മുഖത്തെ ആ
ശാന്തമായ ഭാവം മാറി. ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ചടുലതയോടെ അയാളുടെ വിരലുകൾ ഷാഹിദിന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീനിലൂടെ ചലിച്ചു!