അയാൾ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.
നന്ദുവിന്റെ മറുപടി ഒരു ഹലോയിൽ ഒതുങ്ങി.
പിന്നെ ചെറിയമ്മയാണ് അവനെ കുറിച്ച് മാഷിന് ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്.
അപ്പോളൊക്കെയും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ സജിതയെയും, രജിതയെയും മാറി മാറി നോക്കി ആസ്വദിക്കുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഹാ സന്ധ്യയായില്ലേ എന്നാ നിങ്ങൾ ഇരുട്ടാകുന്നതിനു മുൻപ് ഇറങ്ങിക്കോ”. നന്ദു അവരോടായി പറഞ്ഞു.
സജിതയും, രജിതയും പോകാനിറങ്ങി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോളും അവരുടെ നിതബങ്ങളെ തഴുകി ആസ്വദിക്കുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഇയാളെനിക്കൊരു പണിയാകും, നന്ദു മനസ്സിലോർത്തു.
അപ്പോളാണ് ചെറിയച്ഛനും മറ്റൊരാളും കൂടി കയറി വന്നത്.
“ആഹാ മാഷുണ്ടായിരുന്നോ”. ചെറിയച്ഛൻ വന്നതേ മാഷിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“വന്നതേയുള്ളു രാജേഷേട്ടാ. ഞാൻ തിരക്കിയിരുന്നു. അപ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞു ചേട്ടൻ ജോണിച്ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയിന്നു.”. അയാൾ വളരെ ഭവ്യതയോടെ ചെറിയച്ഛന്റെ അടുത്ത് നിന്നു.
ഇയാൾ പഠിച്ച കള്ളനാണ്, ഭവ്യതയുടെ മൂടുപടം ഇട്ട ഒരു കുറുക്കൻ.
“ഹാ നന്ദുട്ടാ നിനക്ക് ജോണിച്ചേട്ടനെ ഓർമയില്ലേ”., ചെറിയച്ഛൻ കൂടെ വന്ന ആളെ കാട്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു
നന്ദു അയാളെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി. പെട്ടന്ന് അവന് ആളെ പിടികിട്ടി.
“ഹാ ഓർമയുണ്ട്. ജീപ്പ് ഉള്ള ജോണി ചേട്ടനല്ലേ?.
“ഹാ ചെക്കന് ഓർമയുണ്ട് സുരേഷേ, ജോണിച്ചേട്ടൻ നന്ദുന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“മോനെ ഞാൻ നിന്നെ കാണാനാ വന്നേ. മറ്റന്നാൾ മോളുടെ എൻഗേജ്മെന്റ് ആണ്. നാളെ വൈകുന്നേരം എല്ലാരും നമ്മുടെ വീട്ടിലാ കൂടുന്നെ. നാട്ടുമ്പുറത്തെ പോലെ അല്ല, ഇവിടെ തലദിവസമേ എല്ലാരും കൂടി ആഘോഷമാക്കും. പാചകവും, ആട്ടും, പാട്ടുമൊക്കെയായി. മോൻ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞു ഞാൻ വിളിക്കാൻ വന്നതാ. ഇവിടുന്നു എല്ലാരും നാളെ അങ്ങ് പോരും. കൂട്ടത്തിൽ മോനും പോരണം. നമുക്ക് അവിടങ്ങു അടിച്ചു പൊളിക്കാം.”
“അതിനെന്താ ജോണിച്ചേട്ടാ. ഇങ്ങനൊരു ചടങ്ങുണ്ടെന്നു അറിഞ്ഞാ വിളിച്ചില്ലേലും ഞാനങ്ങു എത്തും.”.
ജോണി അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
“നമ്മുടെ ചെക്കനാടാ സുരേഷേ.” ജോണിച്ചേട്ടൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന മാഷിനെ നോക്കി.
“മാഷേ നേരത്തെ അങ്ങ് എത്തിക്കോണേ. നാളെ തിരക്കൊന്നും ആക്കല്ലേ. മാഷിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാവണം.”
നല്ല ആളെയാ അനുഗ്രഹത്തിനു വിളിക്കുന്നതെന്നു നന്ദു മനസ്സിലോർത്തു.
“അത് പറയണോ ജോണി ചേട്ടാ. നിങ്ങളൊക്കെയല്ലേ എനിക്കിപ്പോ സ്വന്തമായുള്ളു. ഞാനങ്ങു എത്തികൊള്ളാം.”
എന്തൊരു വിനയം ആണ് ഇവൻ കയ്യിന്നു ഇറക്കി കളിക്കുന്നത്.
യാത്ര പറഞ്ഞു ജോണിച്ചേട്ടൻ പോയി.
പിറ്റേ ദിവസം നന്ദു സുരേഷിനൊപ്പം ടൗണിൽ പോയി കുട്ടികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉള്ള ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എടുത്തു വന്നു. നന്ദുവിന് ഏറെ സന്തോഷമായതു, ഇന്ന് വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിന്നും എല്ലാരും കല്യാണ വീട്ടിലാണ്. എന്തെങ്കിലും ഒരു അവസരം ഒക്കുമോ എന്ന് നോക്കണം.
വൈകുന്നേരം ആയപ്പോ സജിത ഓടി വന്നു. അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നന്ദുവിന്റെ മനസ്സ് പിടിച്ചു കുലുക്കാൻ പരുവത്തിൽ.
ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്ന നന്ദുവിനെ നോക്കി അവൾ തന്റെ നുണക്കുഴി വിരിയിച്ചു.
“ചേച്ചി എവിടെ നന്ദൂ,”.
“ചേച്ചി പിള്ളേരെ ഒരുക്കുന്നു. നീ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുമല്ലോ പെണ്ണേ.”
നന്ദു അവളെ അടിമുടി നോക്കി.
“പോടാ” അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
“വരുന്നില്ലേ നന്ദൂ, റെഡി ആയില്ലേ.”
“ഹാ, ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ വന്നേക്കാം. പിള്ളേരെ രണ്ടെണ്ണത്തിനേം കൊണ്ട് ചെറിയമ്മക്ക് തന്നെ കയറി വരാൻ പാടല്ലേ.”
“ശരി എന്നാൽ നിങ്ങൾ വന്നേക്ക്. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവാ. കല്യാണ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് ഒരുക്കാനുണ്ട്.”
നന്ദു അകത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയമ്മ പിള്ളേരെ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.
അവൻ പതിയെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“എന്താ?” അവൾ ആരാഞ്ഞു.
“ഒരുമ്മ തന്നിട്ട് പോടീ.”
“ചേച്ചി.” അവൾ അകത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
“പിള്ളേരെ ഒരുക്കുവാ പെണ്ണേ “.
അവൾ ഓടി വന്നു നന്ദുന്റെ മുൻപിൽ നിന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത്, അവളുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ട് അമർത്തി ചുംബിച്ചു.