പക്ഷേ രജിത, അവളൊരു പ്രശ്നമാണ്. പട്ടിയോട്ടു തിന്നുകയുമില്ല, പശുവിനെ തീറ്റുകയുമില്ല എന്ന സ്വഭാവം.
വളരെ സീരിയസ് ആണ് അവളെപ്പോളും. അളന്നു മുറിച്ചുള്ള സംസാരം, പെരുമാറ്റം. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ വളരെ സൂക്ഷിച്ചേ പറ്റു. എപ്പോളാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നെന്നു പറയാനൊക്കില്ല. സജിതയുടെ നേരെ വിപരീതം.
ഇരുണ്ട നിറമാണ് അവൾക്ക് . ചുരുണ്ട മുടിയും വട്ടമുഖവും. മുഖത്ത് ഒരു കറുത്ത ഫ്രെയിം കണ്ണടയും വച്ചാൽ, എപ്പോളും ഒരു സീരിയസ് പഠിപ്പിസ്റ്റിന്റെ ലുക്ക് ആണ്.
ഒന്ന് ചൊറിയാൻ പോയിട്ട് ചെക്കന്മാര് പേടിച്ചിട്ടു ലൈൻ അടിക്കാൻ പോലും അവളുടെ അടുത്ത് പോകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ നന്ദുവിനോട് എപ്പോളും വളരെ സ്നേഹത്തോടെയെ രജിത പെരുമാറുകയുള്ളു. സജിതയിലേക്കൊന്നു അടുക്കാനുള്ള വിലങ്ങുതടി ആയി അവൾ നിൽക്കുന്നത്കൊണ്ടുള്ള പരിഭവമേ നന്ദുവിനും ഉള്ളു.
കുളി കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ ചെന്നപ്പോൾ അമ്മു ഡ്രസ്സ് എല്ലാം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു നീല ജീൻസും ക്രീം കളർ ടീഷർട്ടും എടുത്തിട്ട് ബാക്കി ഡ്രെസ്സെല്ലാം ബാഗിൽ ആക്കി നന്ദു ഫ്രണ്ട്റൂമിൽ എത്തി. അമ്മയും അമ്മുവും കൂടി ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.
“അമ്മേ അച്ഛനെവിടെ?” നന്ദു തിരക്കി.
“ഞാനിവിടെ ഉണ്ടെടാ, നീ റെഡി ആയോ “. സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്ന് അച്ഛൻ ന്യൂസ്പേപ്പറുമായി കയറി വന്നു.
“ഹാ റെഡി ആയി അച്ഛാ, വാ കഴിക്കാം”. നന്ദു അച്ഛനുള്ള പ്ലേറ്റും എടുത്തു വച്ചു.
“ഡാ നീ എന്നാ തിരിച്ചു വരുന്നേ, ഓടി പിടിച്ചൊന്നും വരണ്ട, ഒരാഴ്ച അവിടെ നിക്ക്. ഇവിടെ വന്നിട്ട് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഇല്ലല്ലോ, അല്ലേ തന്നെ സുരേഷിനും സിന്ധുവിനും എന്നും പരാതിയാ, ഇവിടുന്നാരും അവിടെ ചെന്ന് നിൽക്കുന്നില്ലന്ന് “. അമ്മ ദോശ വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ അഭിപ്രായം അറിയിച്ചു.
” ഹാ നീ കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്ക്. പിള്ളേർക്കും സമാധാനം ആകട്ടെ” അച്ഛനും അമ്മ പറഞ്ഞതിന് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
“ഹാ നോക്കട്ടെ, അവിടെ ചെന്നിട്ടു കാലാവസ്ഥ പോലെ ഇരിക്കും”, നന്ദു മറുപടി പറഞ്ഞു.
“കാലവസ്ഥയൊക്കെ നന്നായിരിക്കും”. അമ്മു ഇടക്ക് കയറി നന്ദുന്നിട്ടൊന്നു തോണ്ടിയപ്പോൾ അവൻ അമ്മുവിനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു നന്ദു ചെറിയച്ഛന്റെ നാടായ എലപ്പാറയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. കോട്ടയത്ത് നിന്നും 4 മണിക്കൂർ ഡ്രൈവ് ഉണ്ട്. നന്ദു ചെല്ലുന്നത് അവിടെ ഒരു ആഘോഷമാണ്. കുട്ടികള് അമൃതയും അതുലും നന്ദുനെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ കഴിക്കാനും, കുളിക്കാനും, കളിക്കാനും ഉറങ്ങാനും എല്ലാം പിന്നെ അവൻ മതി.
ഇത്തവണ എങ്ങനെയും സജിതയെ ഒന്ന് അനുഭവിക്കണമെന്ന അതിയായ ആഗ്രഹത്തിലാണ് നന്ദുവിന്റെ യാത്ര. ഒരവസരം കിട്ടിയാൽ എന്തായാലും അവൾ വഴങ്ങി തരുമെന്ന് നന്ദുവിന് ഉറപ്പുണ്ട്. അവളുടെ നുണക്കുഴികളും, കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലകളും, ചെത്തിയെടുത്തപ്പോലുള്ള അരക്കെട്ടുകളും അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി.
അവന്റെ ജീൻസിനുള്ളിൽ അവളെ കാമിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന അവന്റെ പൌരുഷം അതിശക്തിയോടെ എഴുന്നുവന്നു. ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റത്തിന്റെ വോളിയം അല്പം കൂട്ടിവച്ചു അവൻ യാത്ര തുടർന്നു.
ഏകദേശം 2 മണിയോടെ അടുത്ത് അവൻ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തി. കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതെ കുട്ടികൾ ഓടിയെത്തി. പുറകെ ചെറിയച്ഛനും ചെറിയമ്മയും.
“ഞാൻ കരുതിയല്ലോ നന്ദുട്ടാ നീ രാവിലെ ഇങ്ങെത്തുമെന്നു, ചെറുക്കൻ അങ്ങ് ആളായി അല്ലേടി സിന്ധു “. ചെറിയച്ഛൻ വന്നു നന്ദുവിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു ഏടത്തിയമ്മയോടായി പറഞ്ഞു.
“ചെറുക്കനെ തൊട്ടു നിന്ന് കണ്ണ് വക്കാതെ മനുഷ്യാ, കേറി വാടാ നന്ദു. വന്നകാലിൽ നിക്കാതെ “. നന്ദു ബാഗ് എല്ലാം എടുത്തു വീട്ടിലേക്കു കയറി. കുട്ടികൾ അല്പം നാണത്തോടെ ചുറ്റി കറങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. അവർക്കുള്ള ചോക്ലേറ്റ് എല്ലാം കൊടുത്തിട്ടു നന്ദു ഡ്രസ്സ് മാറി വന്നു.
“എന്നാ പിന്നെ ഊണ് കഴിക്കാം മോനെ, ചെറിയമ്മേടെ കൊഞ്ചു തീയലുണ്ട് ഇന്ന് സ്പെഷ്യൽ നിനക്കായിട്ട് “. നന്ദുനെ കണ്ടാ പിന്നെ സുരേഷ് അങ്ങനാണ്. ചെറിയച്ഛൻ എന്നതിലുപരി വലിയ പ്രയാവത്യാസം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഒരു കൂട്ടുകാരൻ എന്ന പോലെ ആണ് നന്ദുവിനെ ഒപ്പം കൊണ്ടു നടക്കുന്നത്.