മന്ദാരക്കനവ് – 7 10അടിപൊളി 

 

“മ്മ്…”

 

“പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്…” ശാലിനി ഒന്ന് ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു.

 

അത് ആര്യൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ചോദിക്കാൻ ഉള്ള ധൈര്യം ശാലിനിയുടെ ആ മറുപടി അവന് നൽകി.

 

“എത്ര തവണ…?”

 

“കുറച്ച് തവണ…എന്നാലും ഒരുപാടൊന്നുമില്ല…”

 

“എങ്ങനെ അടിയിൽ കൂടിയോ…?”

 

“ഏയ് അല്ലാ…ഡ്രസ്സിന് പുറത്ത് കൂടി…അല്ലാതെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല…”

 

“മ്മ്…നല്ല പിള്ള ചമയുന്നതല്ലല്ലോ അല്ലേ…?”

 

“അല്ലടാ സത്യം…ഒന്നാമത്തെ കാര്യം പേടി ആയിരുന്നു ആ സമയത്തൊക്കെ…പ്രേമം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞാൽ തന്നെ കൊല്ലും അപ്പോഴാ…”

 

“ഓ അപ്പോ ഇപ്പഴായിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു അല്ലേ…?”

 

“പോടാ അവിടുന്ന്…മ്മ് അതിൻ്റെ ആണല്ലോ നീ കാണിച്ച് കൂട്ടിയതൊക്കെ…”

 

“എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ അവൾക്കായിരുന്നു തിടുക്കം എല്ലാത്തിനും…”

 

“നിങ്ങള് എവിടെ വെച്ചാ അപ്പോ…?”

 

“ചെയ്യുന്നതോ…?” ഒട്ടും വിമുഖത ഇല്ലാതെയുള്ള ആര്യൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ശാലിനിക്ക് എന്തോപോലെയായി.

 

അവൾ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ വീണ്ടും അവൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി മൂളി.

 

“അവളുടെ വീട്ടിൽ…അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ജോലിക്ക് പോകുമ്പോൾ…”

 

“മ്മ്…പേടിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നോ രണ്ടിനും…?”

 

“ആദ്യം…പിന്നെ പിന്നെ ശീലം ആയപ്പോ മാറി…ഹഹ…”

 

“ഹാ…വൃത്തികെട്ടവൻ…”

 

“ചേച്ചി ചെയ്തപ്പോ വൃത്തികേടൊന്നും തോന്നിയില്ലേ…?”

 

“അതിന് ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ…”

 

“മുലയ്ക്ക് പിടിക്കുന്നത് അപ്പോ കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലേ…?”

 

“ഛീ…പോടാ…”

 

“ശെടാ…ചോദിക്കുന്നതാണോ അപ്പോ പ്രശ്നം…”

 

“എന്തിനാ അങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നത്…?”

 

“എങ്ങനെ…?”

 

“മുൻപേ പറഞ്ഞത് പോലെയുള്ള വാക്കുകൾ…”

 

“ഏത് വാക്ക്?”

 

“കുന്തം…”

 

ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം മുല എന്ന വാക്കിനെക്കുറിച്ചാണ് ശാലിനി ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ആര്യന് മനസ്സിലായി.

 

“ഓ അതോ…പിന്നെ അതിനെ എന്ത് പറയണം…?”

 

“ഒന്നും പറയണ്ട…”

 

“അത് ശരി…മാറെന്ന് പറയാമോ…”

 

“ഒന്നും പറയണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ…”

 

“അതും പറ്റില്ലേ…സോറി ഇതൊന്നും ചെയ്യുമ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല പറഞ്ഞാലാ കുഴപ്പമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു…”

 

“പോ ചെക്കാ…ഞാൻ അതിന് നിന്നെപ്പോലെ ഏതു നേരവും അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു…”

 

“അതിന് ഞങ്ങളും ഏതു നേരവും ഇതല്ലായിരുന്നു പരിപാടി…”

 

“ആർക്കറിയാം…”

 

“സത്യം…ഒരു വർഷം നീണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞാലും ആദ്യം മുതലേ ഇങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ…എല്ലാം പയ്യെ അല്ലേ തുടങ്ങൂ…”

 

“എത്ര നാളെടുത്തു അതിനൊക്കെ?” കൂടുതൽ അറിയാൻ വീണ്ടും ശാലിനിയുടെ മനസ്സ് വെമ്പൽ കൊണ്ടു.

 

“ഒരു അഞ്ച്…ആറ്…”

 

“മ്മ്…”

 

“ചേച്ചിക്കോ…?”

 

“ഏകദേശം അത്രയുമൊക്കെ തന്നെ…”

 

“മ്മ്…നിങ്ങളുടെ എത്ര നാള് നീണ്ടു നിന്നു…?”

 

“ഒന്നര വർഷത്തോളം…”

 

“എന്നിട്ടും വേറെ ഒന്നും നടന്നില്ലാ?”

 

“വേറെ ഒന്നും നടന്നില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…” ശാലിനിയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും നാണം വിരിഞ്ഞു.

 

“ങേ…എന്നിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലല്ലോ…”

 

“അതിന് നീ പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ…”

 

“അത് ശരി…എങ്കിൽ പറ പിന്നെന്തൊക്കെ ചെയ്തു…?”

 

“ഏഹേ…” ശാലിനി ഇല്ലാ എന്നർത്ഥത്തിൽ തല ആട്ടി.

 

“പറയന്നേ…”

 

“എനിക്ക് വയ്യാ…”

 

“എന്നാ ഞാൻ ചോദിക്കാം അതാണോ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി…”

 

“മ്മ്…”

 

“ചെയ്തോ ഇല്ലല്ലോ…?”

 

“എന്ത്?”

 

“കളിച്ചോ എന്ന്?”

 

“പോടാ…അതൊന്നും ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ…”

 

“അപ്പോ പിന്നെ കുടിച്ച് കാണും അയാള് ചേച്ചീടെ…ചേച്ചി നേരത്തേ കള്ളം പറഞ്ഞതാ…”

 

“അതും അല്ലാ…”

 

“പിന്നെന്താ?…ഹേ…ചേച്ചി കുടിച്ചോ അപ്പോ?”

 

“അയ്യേ പോടാ…അതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ലാ…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *