ആര്യൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ “പോയോ” എന്ന് ചോദിച്ചു. ശാലിനി താലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി എന്നർത്ഥത്തിൽ ഒന്ന് മൂളി.
“ഈ കണ്ണിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ…?” ആര്യൻ അവളുടെ ഇടം കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു…” ശാലിനി ഉറപ്പില്ലാത്ത രീതിയിൽ മറുപടി നൽകി.
“നോക്കട്ടേ…?” ആര്യൻ്റെ ശബ്ദം തരളിതമായിരുന്നു.
“മ്മ്…” കണ്ണിൽ ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും ശാലിനിക്ക് വേണ്ടാ എന്ന് പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ആര്യൻ അവളുടെ ഇടതു കണ്ണിന് താഴെ കൈ വിരലുകൾ വച്ചുകൊണ്ട് കൺപോള മെല്ലെ താഴ്ത്തി നോക്കി. അവൻ മെല്ലെ അതിലേക്ക് മൃദുവായി ഊതി. ശാലിനി കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ചിമ്മി. ആര്യൻ അവൻ്റെ വിരലുകൾ മെല്ലെ അവളുടെ കവിളിലൂടെ തഴുകി. ചെറുവിരൽ അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ടിൽ തൊട്ടു. അവൻ മെല്ലെ അതിലൊന്ന് അമർത്തുക കൂടി ചെയ്തു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും ഉടക്കി നിന്നു. ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം ഇണ ചേരാൻ കൊതിച്ചു. ആര്യൻ തൻ്റെ ചുണ്ടിൽ അവൻ്റെ ചുണ്ട് ചേർത്താൽ അത് തടയാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് അവൻ തന്നെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ശാലിനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. എന്നാൽ അവൻ ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം ചുണ്ടുകളിൽ വിരിയിച്ചുകൊണ്ട് “പേടിക്കേണ്ട ഈ കണ്ണിൽ ഒന്നുമില്ല…” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി.
ആര്യൻ്റെ ആ പ്രവർത്തി അവളിൽ ചെറിയ ഒരു നിരാശ പരത്തിയോ എന്ന് അവൾ ഒരു വേള ശങ്കിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീടാലോചിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് അതൊരു ആശ്വാസവും നൽകി. മാത്രമല്ല അവനോട് വീണ്ടും കുറച്ചുകൂടി ഒരുതരം സ്നേഹവും മതിപ്പും അവളിൽ തോന്നിത്തുടങ്ങി.
“അതേ കണ്ണിൽ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന്…പോയില്ലേ എല്ലാം…?” ശാലിനിയുടെ നിശ്ചലമായുള്ള നോട്ടം കണ്ട് ആര്യൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“ഏഹ്…ആടാ…പോയി…” ശാലിനി കണ്ണിൽ മെല്ലെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മ്മ്…പോയി മുഖം ഒന്ന് കഴുകിയേക്ക്…”
“ഹാ…” ശാലിനി ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി.
ആര്യൻ ഈ സമയം ചട്ടിയുടെ മൂടി മാറ്റി ഒന്നുകൂടി കറി ഇളക്കിക്കൊടുത്ത ശേഷം വീണ്ടും അടച്ചുവെച്ചു. അതിന് ശേഷം ചെരകി വച്ചിരുന്ന തേങ്ങ എടുത്ത് അരകല്ലിൽ അരച്ച് അതിൽ നിന്നും പിഴിഞ്ഞ് തേങ്ങാപ്പാൽ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
കുളിമുറിയിൽ കയറിയ ശാലിനി ടാപ്പ് തുറന്ന് മുഖത്തേക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം ഒഴിച്ച ശേഷം കണ്ണാടിയിലേക്ക് കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു. പെട്ടെന്നെന്തോ സംശയം തോന്നിയ പോലെ അവൾ നൈറ്റിയും പാവാടയും പൊക്കി അവളുടെ പാൻ്റീസിന് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ അതിന് പുറത്തുകൂടി തന്നെ യോനീ മുഖത്ത് തൊട്ട് നോക്കി. “അതേ അവിടെ വീണ്ടും നനവ് പടർന്നിരിക്കുന്നു.” ശാലിനി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ നെഞ്ച് വേഗത്തിൽ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. തൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും ഭർത്താവല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷന് വേണ്ടി കൊതിക്കുകയാണോ എന്ന ചിന്ത ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ശാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിച്ചു. കൂടുതൽ നേരം അവിടെ നിൽക്കാതെ അവൾ വേഷം നേരെയാക്കി കൈ കഴുകി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
“ചുവന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ…” അടുക്കളയിലേക്ക് വന്ന ശാലിനിയോട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആര്യൻ പറഞ്ഞു.
“ആണോ…?”
“മ്മ്…ചെറുതായിട്ട്…വേദന ഉണ്ടോ…?”
“ഏയ് ഇല്ലെടാ…”
“ഹാ…”
“ഇതെന്തിനാ തേങ്ങാപ്പാൽ…?” ആര്യൻ തേങ്ങ പിഴിഞ്ഞ് പാലെടുക്കുന്നത് കണ്ട് ശാലിനി ചോദിച്ചു.
“ഇതൂടി ചേർത്താൽ അടിപൊളി ആകും…”
“ആഹാ…കാര്യമായിട്ടാണല്ലോ എല്ലാം…”
“കുറ്റം പറയാൻ ഒരവസരം പോലും ചേച്ചിക്ക് തരരുതല്ലോ…” ആര്യൻ ചിരിച്ചു.
“പോടാ അവിടുന്ന്…” ശാലിനിയും തേങ്ങ പിഴിയാൻ അവനെ സഹായിച്ചു.
ഏകദേശം പത്തു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആര്യൻ വീണ്ടും ചട്ടിയുടെ മൂടി മാറ്റി. തിളച്ചു മറിയുന്ന മാംസക്കൊഴുപ്പിൻ്റെ നല്ല മണം അവരുടെ നാസികയിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. ശാലിനി നല്ലപോലെ ആ മണം ആസ്വദിച്ച ശേഷം “കൊള്ളാമല്ലോടാ രുചിച്ചു പോലും നോക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല” എന്ന് ആര്യനോട് പറഞ്ഞു. ആര്യൻ ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം “കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാ…ഇതുകൂടി…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുറച്ചുമുന്നേ തയ്യാറാക്കിയ തേങ്ങാപ്പാൽ കൂടി അതിലേക്ക് ഒഴിച്ചുകൊടുത്ത ശേഷം തവി ഇട്ട് വീണ്ടും നല്ലപോലെ ഇളക്കി. ചാറ് നല്ലപോലെ കൊഴുത്തു വരുന്നത് ശാലിനി നോക്കി നിന്നു. ആര്യൻ തീ കുറച്ച ശേഷം അതിന് മുകളിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി കറിവേപ്പില വിതറി.