ഉണ്ട്…. മിന്നായം പോലെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ കണ്ണുകൾ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് മാറ്റി “വേറെ സ്റ്റാഫ് ആരാ? ” അവൻ ചോദിച്ചു. “മെഹർ മിസ്സിനെ വിളിക്കാം,” ലക്ഷ്മി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“മെഹർ മിസ് വരുമോ? ” “മിസ്സിനോട് ചോദിചിട്ടില്ല,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. “മിസ്സിനോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്. ” “അപ്പോൾ സാർ വരും അല്ലേ?
” ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വിടർന്നു. മനു കുറച്ച് നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ചിരിയോടെ മൂളി. “ഹ്മ്മ്…” “സാർ ‘ഹ്മ്മ്’ പറഞ്ഞാൽ അതെ എന്നാണല്ലോ,” ലക്ഷ്മി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ ആരാണ് പറഞ്ഞത്? ” “ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കും. ” “നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ ഉള്ള കഴിവ് കുറച്ച് കൂടുതലാണ്. ” “അതിൽ സംശയം വേണ്ട,” ലക്ഷ്മി ചിരിച്ചു.
“ടൂർ ഡേറ്റ് ഫിക്സ് ചെയ്തോ ? ” “ഈ മാസം അവസാനം,” എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു. “കറക്റ്റ് ഡേറ്റ് തീരുമാനിച്ചില്ല. ” “ഒരു ദിവസം ആണോ, രണ്ട് ദിവസമോ?
” മനു ചോദിച്ചു “മൂന്ന് ദിവസം ആണ് സാർ,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. “അതാണ് രസം. രണ്ട് ദിവസം ഒന്നിനും തികയില്ല” “എവിടെക്കാ ? സ്ഥലം തീരുമാനിച്ചോ?
” “വയനാട് മൈസൂർ ആണ് ഇപ്പോൾ ഫൈനൽ ആയിരിക്കുന്നത്, ചിലർ മൈസൂർ ബാംഗ്ലൂർ പറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ സാർ വന്നാൽ എവിടെയായാലും ഓക്കേ. ” “എന്താ ഞാൻ വന്നാൽ സ്ഥലം തന്നെ മാറുമോ? ” “മാറില്ല.
പക്ഷേ മൂഡ് മാറും,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. എയ്ഞ്ചൽ അവളെ നോക്കി. “ലച്ചൂ…” “എന്താ? ശരിയല്ലേ?
” മനു ചിരി അടക്കി. “ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും ഇത്രയും ആവേശത്തിലാണോ? ” “എല്ലാവരും അല്ല,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ പലർക്കും സാർ വരണം എന്നുണ്ട്.
” “പലർ എന്നു പറഞ്ഞാൽ? ” എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതെ നിന്നു. ലക്ഷ്മി ഇടയിൽ കയറി. “ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും ഉറപ്പാണ്.
” “ആർദ്രയും? ” “അവൾ സാറിനെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി വരും. ” “അത് എനിക്ക് അറിയാം,” മനു പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ സാർ വന്നാൽ ടൂർ പൊളിക്കും,” ലക്ഷ്മി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“ക്ലാസ്സിൽ സാർ ഗൗരവം കാണിച്ചാലും ടൂറിൽ അങ്ങനെ ഇരിക്കില്ലല്ലോ? ” “അത് നോക്കാം. ” “സാർ ചിരിച്ചാൽ മതി. ” “ആർക്കു വേണ്ടി?
” ലക്ഷ്മി മറുപടി പറയാതെ ചിരിച്ചു. എയ്ഞ്ചൽ മുഖം താഴ്ത്തി. അവളുടെ മുഖത്ത് നാണം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു. മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
“എയ്ഞ്ചൽ, നീ ഒന്നും പറയുന്നില്ലല്ലോ? ” “ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ സാർ… വരണം എന്ന്. ” “അത്രയേ ഉള്ളോ? ” “അത് മതി സാർ,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മി അവളുടെ മുഖം നോക്കി ചെറിയൊരു സംശയത്തോടെ നിന്നു. “വാ പോകാം,” എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. “നിക്ക് ? ” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു ലക്ഷ്മി മനുവിനെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി.
പിന്നെ എയ്ഞ്ചലിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “നീ നടന്നോ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. ” എയ്ഞ്ചൽ അവളെ നോക്കി.
“എന്താ? ” “ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. ” എയ്ഞ്ചൽ മനസ്സിലായിട്ടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ലക്ഷ്മി തിരിഞ്ഞ് വീണ്ടും മനുവിന്റെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വന്നു. “സാർ…” മനു മുഖം ഉയർത്തി. “ഹ്മ്മ്? ” “സാർ…” മനു മുഖം ഉയർത്തി.
“ഹ്മ്മ്? ”
“ലാബ് മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞോ?” അവളുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനുവിന് ഉടനെ മനസ്സിലായി. അവൻ അവളെ നോക്കി ചെറിയൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. “കഴിഞ്ഞല്ലോ.” “ഒരെണ്ണം പോലും ബാക്കി ഇല്ലേ?” “എന്തേ, നിനക്ക് ഇനിയും വേണോ?” ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ലക്ഷ്മി തല താഴ്ത്തി. പക്ഷേ ചുണ്ടിൽ ചിരി തെളിഞ്ഞു. “ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലതായിരുന്നു…” “എന്നിട്ട് എന്തിനാ? അന്നത്തെ പോലെ…?” മനു പകുതിയിൽ നിർത്തി. ലക്ഷ്മി പെട്ടെന്ന് അവനെ നോക്കി. “അന്നെന്താ സാർ?” “നിനക്ക് ഒന്നും ഓർമ്മയില്ലേ?” അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് നാണം പടർന്നു. “ഓർമ്മയുണ്ട്…” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. “നിനക്ക് നാണമൊക്കെ വരുമോ?” മനു അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു. “അതെന്താ സാർ, ഞാനും ഒരു പെണ്ണ് അല്ലേ?” “ആ നാണമൊന്നും അന്ന് ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.” “അത് പെട്ടെന്ന് ചെയ്തു പോയതാ…” അവൾ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു. “സാറിന്റെ നുള്ള് കിട്ടിയപ്പോ നിർത്തിയില്ലേ…” “ബാക്കി കുട്ടികൾ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടാണ് അത് നുള്ളിൽ തീർന്നത്,” മനു അർത്ഥം വച്ച് പറഞ്ഞു. ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു. “ആരും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ?” മനു അവളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു. “ആരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ അതുപോലെ നിർത്തുമോ?” ആ വാക്ക് കേട്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ ഞെട്ടലും സന്തോഷവും ഒരുമിച്ച് തെളിഞ്ഞു. “സാറിന് അതിനുള്ള ധൈര്യമില്ല അല്ലേ?” അവൾ ചെറിയൊരു വെല്ലുവിളിയോടെ ചോദിച്ചു. “നിന്റെ അടുത്ത് ഇല്ല,” മനു തുറന്ന് പറഞ്ഞു. “അതെന്താ ?” “നീ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത ടൈപ്പ് ആണ്.” “അത് കോംപ്ലിമെന്റ് ആണോ?” “അല്ല വാർണിംഗ് ആണ് .” “എനിക്ക് അത് കോംപ്ലിമെന്റ് പോലെ തോന്നി.” മനു ചിരിച്ചു. “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ എടുത്തോ.” ലക്ഷ്മി കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് ഡ്രസ്സിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന മുലകളിലേക്ക് മാറി വീണ്ടും മുഖത്തേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കവിളുകളിൽ നാണം പടർന്നു. “സാർ ഇന്ന് എന്നെ കുറച്ച് അധികം നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…” നിനക്ക് അങ്ങിനെ തോന്നിയോ ? തോന്നി…… അത് വെറും തോന്നൽ മാത്രം ആകും….. അല്ല/….. അല്ലെങ്കിൽ അതിന് എന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാകും…. മനു പറഞ്ഞു അതെന്താ ? “നീ ഇന്ന് അങ്ങിനെയല്ലേ വന്നിരിക്കുന്നത്.” എങ്ങിനെ ? നിന്റെ ഈ സ്റ്റൈൽ….. അത്രയ്ക്ക് ഉണ്ടോ ? ഇല്ലേ ? “എന്നാലും, എന്താണ് സാറിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചത്?” അവൾ തുറന്ന് ചോദിച്ചു “ആദ്യം മുഖം. പിന്നെ നിന്റെ ഈ സംസാരം. പിന്നെ…” മനു വാക്ക് നിർത്തി. “പിന്നെ?” ലക്ഷ്മി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “നിന്റെ ഈ ഡ്രസ്സ് . നീ എന്ത് ധരിച്ചാലും അത് നിനക്ക് ചേരുന്ന പോലെയാണ് .” ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞൊരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു. അവൾ തല താഴ്ത്തി ചിരിച്ചു. “സാർ ഡ്രസ്സ് എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി” അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു മനസിലായല്ലോ,… ഇനി അതിലൊരു ചർച്ച വേണ്ട അങ്ങിനെ പറഞ്ഞാലും സാർ അവിടേക്ക് തന്നെയാണ് പിന്നെയും നോക്കുന്നത്…..
Waiting for the rest of this story