കുട്ടികൾ ഇപ്പോൾ പഴയ കളിയാക്കലുകൾ എല്ലാം പതിയെ കുറച്ചു…. പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സിൽ പുതിയൊരു വികാരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു, ആ ഒരു ദിവസത്തെ സംഭാഷണം കൊണ്ട് ഉടലെടുത്ത ഒരു വികാരം, അത് അവളിൽ മനുവിനോടുള്ള
നോട്ടത്തിൽ പോലും പ്രകടമായിരുന്നു…. ക്ലാസ് എല്ലാം സാധാരണ പോലെ നടന്നു… ഉച്ചക്ക് ക്ലാസ് അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം മനു സ്റ്റാഫ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. കുട്ടികൾ ബാഗുമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചിലർ അവിടെ സംസാരിച്ചു നിന്നു ദേവശ്രീ പതിയെ റെക്കോർഡുമായി സ്റ്റാഫ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു അവൾക്ക് മനുവിനോട് സംസാരിക്കണമായിരുന്നു അതിനൊരു കാരണമായി ആ റെക്കോർഡ് ബുക്ക്, സ്റ്റാഫ്റൂമിൽ മനു തനിച്ചയിരുന്നു അവൾ വാതിലിന് അരികിൽ വന്ന് നിന്നു സാർ…… “അകത്തേക്ക് വാ ദേവശ്രീ” അവൾ അടുത്ത് എത്തിയതും മനു അവളെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി, എന്താ ? അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു, സാർ ഈ റെക്കോർഡ് ഒന്ന് നോക്കാമോ കഴിഞ്ഞോ ? കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല… ഈ ഈക്വാഷൻ വച്ച് റിസൾട്ട് കിട്ടുന്നില്ല… അവൾ റെക്കോർഡ് ബുക്ക് തുറന്ന് കാണിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു മനു അതൊന്ന് വിശദമായി നോക്കി അവൾ എടുത്തിരിക്കുന്ന റീഡിങ്സ് എല്ലാം തെറ്റാണെന്ന് അവന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ മനസിലായി ഇതെന്താ ദേവശ്രീ ഈ റീഡിങ്സ് എല്ലാം തെറ്റാണല്ലോ…. അവൾ അത് അറിയാത്ത പോലെ അതിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി റീഡിങ്സ് എടുക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും ആയിരുന്നില്ലേ ? ഞാൻ നോക്കിയാണ് സാർ എടുത്തത്… ഇപ്പോളും ആ വിഷമത്തിൽ തന്നെയാണോ ? മനു ചോദിച്ചു അല്ല… അതൊക്കെ അന്ന് സാർ പറഞ്ഞതോടെ മാറി…… അവൾ ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ഓ ഹോ അപ്പോൾ അതിന് റിസൾട്ട് ഉണ്ടായി, അത് കേട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു പിന്നെ എന്തുപറ്റി ഇതിൽ ഇങ്ങനെ തെറ്റ് വരാൻ… അറിയില്ല സാർ… ആ സമയം ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും മനുവിനെ കാണുന്നതിന് വേണ്ടി സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് വന്നു… അവർ ദേവശ്രീ ഇറങ്ങുന്നത് നോക്കി അവർ രണ്ടും ഡോറിന് അരികിലായി നിന്നു.. അതോടെ ദേവശ്രീ പറയാൻ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവൾ പറയാതെ നിന്നു.. അവരെ കണ്ടതോടെ മനുവും ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു സാർ ഞാൻ ആ റീഡിങ്സ് കറക്റ്റ് ചെയ്ത് റീ സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാം…. ശരി… അവൻ റെക്കോർഡ് തിരിച്ചു നൽകി അവൾ അതുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു….. പോകുന്ന വഴി അവൾ എയ്ഞ്ചലിനെയും ലക്ഷ്മിയെയും നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ സാറിനോട് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, തന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ, അവൾ അതും മനസിൽ വച്ച് തിരിച്ചു ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു,…….. ———————————————— ദേവശ്രീയെ മനു സാറിന്റെ കൂടെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കണ്ടതും, ലക്ഷ്മി എയ്ഞ്ചലിന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തോണ്ടി. “കണ്ടോടി…” ലക്ഷ്മി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എയ്ഞ്ചൽ ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ അവളെ നോക്കി. “എന്ത്?” “അവൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത്…” എയ്ഞ്ചൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിനുള്ളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ദേവശ്രീ റെക്കോർഡ് ബുക്ക് തുറന്ന് മനുവിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. “അത് റെക്കോർഡ് കാണിക്കാൻ വേണ്ടി അല്ലേ…” എയ്ഞ്ചൽ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു. “പിന്നേ… സാർ ഒറ്റയ്ക്ക് ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെയല്ലേ റെക്കോർഡ് കാണിക്കാൻ വരൂ.” ലക്ഷ്മിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ സംശയവും കുസൃതിയും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. “നീ വെറുതെ ഒന്നും പറയേണ്ട,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “നീ അല്ലേ പറഞ്ഞത്
ദേവശ്രീയ്ക്ക് സാറിനോട് ക്രഷ് ഉണ്ടെന്ന്…” ലക്ഷ്മി കൂടുതൽ സ്വകാര്യമായി ചോദിച്ചു. എയ്ഞ്ചൽ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ നിന്നു. “അങ്ങനെ പറയുന്നത് കേട്ടു എന്നേ ഉള്ളൂ…” “കേൾക്കുന്നിടത്ത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. “എല്ലാ കേൾവിയും സത്യമാകണമെന്നില്ല ലച്ചൂ…” “അതെ. പക്ഷേ അവളുടെ ഈ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോനുന്നു.” എയ്ഞ്ചൽ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. “നീ ഇപ്പോൾ ജെലസി ആണോ?” “ജെലസി ഒന്നും അല്ല..” “ആർദ്രയെ പോലെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി, നീയും.” “ആർദ്ര ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ കാര്യത്തിൽ ഒരു റിപ്പോർട്ട് റെഡി ആക്കിയേനെ.” അപ്പോഴേക്കും ദേവശ്രീ റെക്കോർഡ് ബുക്ക് അടച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങി. അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ നിന്നു. ദേവശ്രീ ഇരുവരെയും നോക്കി ചെറിയൊരു ചിരി നൽകി. “റെക്കോർഡ് ആണോ?” ലക്ഷ്മി സാധാരണ പോലെ ചോദിച്ചു. “ഹ്മ്മ്…” ദേവശ്രീ തലകുനിച്ചു. “സാർ നോക്കിയോ?” “കുറച്ച് തെറ്റുണ്ട്. കറക്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.” ദേവശ്രീ അത്രയേ പറഞ്ഞുള്ളൂ. പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്ത് എന്തോ പറയാതെ വെച്ചിരിക്കുന്നൊരു ഭാവമുണ്ടെന്ന് ലക്ഷ്മിക്ക് തോന്നി. ദേവശ്രീ പുറത്തേക്ക് പോയതോടെ ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് കയറി. മനു തല ഉയർത്തി നോക്കി. “എന്താണ് രണ്ടാളും കൂടെ?” എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു നാണം തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ നേരെ മനുവിനെ നോക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ലക്ഷ്മി മാത്രം പതിവുപോലെ നോർമലായി നിന്നു. “സാർ…” ലക്ഷ്മി വിളിച്ചു. “ഹ്മ്മ്?” ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു… എന്താ “ക്ലാസ് ടൂറിന് ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിന്റെ കൂടെ സാർ വരുമോ?” മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. എയ്ഞ്ചൽ ഈ കാര്യം മുമ്പേ മനുവിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവന് അതിൽ സമ്മതവുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിക്ക് അതൊന്നും അറിയാത്തതിനാൽ, മനു ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ മുഖം വെച്ചു. “അതെന്തിനാ ഞാൻ?” ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം അല്പം മാറി. “സാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ല രസമായിരിക്കും.” “ആർക്ക്?” മനുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് എയ്ഞ്ചൽ അറിയാതെ കുറച്ച് ശബ്ദത്തിൽ ചിരിച്ചു. ലക്ഷ്മി അവളുടെ കൈയിൽ പതുക്കെ നുള്ളി. “ഞങ്ങൾക്ക്,” ലക്ഷ്മി മറുപടി പറഞ്ഞു. “ഈ ‘ഞങ്ങൾ’ ആരൊക്കെയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം,” മനു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “അല്ല സാർ, ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാവർക്കും സാർ മതി എന്നാ.” “എല്ലാവർക്കും?” “ഹാ…” “എല്ലാവരും ചേർന്ന് പാസാക്കിയോ?” “അത് ഒക്കെ പാസ്സാക്കി” ലക്ഷ്മി ഉടനെ പറഞ്ഞു. എയ്ഞ്ചൽ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. “വാ സാർ…” എയ്ഞ്ചൽ ഇടയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവർക്കും ശരിക്കും സന്തോഷമാകും.” എയ്ഞ്ചലിന്റെ ആ മൃദുവായ അഭ്യർത്ഥന കേട്ടപ്പോൾ, മനുവിന്റെ കുസൃതി ഒരു നിമിഷം കുറഞ്ഞു. അവൻ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി, രണ്ടാളിലേയും സൗന്ദര്യം തമ്മിൽ ഒരു മത്സരമുണ്ടോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു, ഇറുകിയ ടോപ് ആണ് രണ്ടാളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്, അതിൽ അവരുടെ ആ കുഞ്ഞു മുലകളുടെ ഷേപ്പ് വ്യക്തമായി കാണാം, ഒരു പൊടിക്ക് ലക്ഷ്മിയാണ് ഇന്ന് മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്നത്, അവളുടെ ആ ഷേപ്പ് അതിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലെ