“പക്ഷേ എനിക്ക് സാർ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ മതി. ” “അത് കേട്ടാൽ ആരെങ്കിലും തെറ്റായി വിചാരിക്കും. ” “സാർ എന്ത് വിചാരിക്കും? ” “എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.
” “എന്ത്? ” “ലക്ഷ്മിക്ക് ടൂറിനേക്കാൾ ആരോ പ്രധാനമാണെന്ന്. ” ലക്ഷ്മി നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ടൂറിന് വരുമ്പോളും ഞാൻ വടി എടുക്കേണ്ടി വരുമോ ?
” അത് എന്തിനാ ? നിനക്ക് എന്ത്, എവിടെ, എപ്പോൾ, എന്നൊന്നും അറിയില്ല, അത് പഠിപ്പിക്കാൻ സാർ ഇപ്പോളും ലാബിലെ കാര്യം ആണോ പറയുന്നത് ? അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു അതേ, ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്നുപോലും നീ നോക്കിയില്ല……. ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലോ ?
അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു നീ എന്തിനും തയ്യാറായാണോ ? സാറിന് എല്ലാം അറിയാം എന്നാലും ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കും….. നിന്റെ അടുത്ത എന്ത് പറഞ്ഞാലും നീ അതിനെല്ലാം അർത്ഥം ഉണ്ടാക്കും ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ കുസൃതി അല്പം മൃദുവായി.
“അതെ സാർ. സാർ പറയുന്ന ചില വാക്കുകൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഓർക്കും. ” മനുവിന്റെ മുഖം ശാന്തമായി. “അറിയാം.
” “അതിനാലാണ് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്. ” “എന്ത്? ” “എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ എന്ന്. ” മനു അവളെ നേരെ നോക്കി.
അവൾ ആദ്യമായി കുസൃതിയില്ലാതെ ചോദിച്ച ചോദ്യമായിരുന്നു അത്. “ലക്ഷ്മി…” മനു എന്തോ പറയാൻ ആരംഭിച്ചതും ലക്ഷ്മി വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി “മറുപടി പറയണ്ട. എനിക്ക് ഇന്ന് കിട്ടിയതൊക്കെ മതി. ” “എന്നാൽ കിട്ടിയതും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ പോകാൻ നോക്ക്, എയ്ഞ്ചൽ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും….
മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ മൃദുവായൊരു പുഞ്ചിരി വന്നു. “ശരി സാർ. ” അവൾ പതുക്കെ വാതിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്നതിന് മുമ്പ് വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“സാർ…” “ഇനി എന്താ? ” “ടൂറിന് വരണം. ” “വരും എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. ” അവൻ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു “മെഹർ മിസ് ഇല്ലെങ്കിലും.
” മനു തലകുനിച്ചു. “കാണാം, ലക്ഷ്മി. ” “ഞാൻ അത് ‘വരും’ എന്നായിട്ടാണ് എടുക്കുന്നത്. ” “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ എടുക്കൂ.
” അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ശരി സാർ. ” അവൾ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മനു കുറച്ച് നിമിഷം അവൾ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ ചിരി, അവളുടെ നാണം, അവളുടെ വാശിയുള്ള വാക്കുകൾ എല്ലാം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കുറച്ച് നേരം കൂടി നിലനിന്നതുപോലെ
അവന് തോന്നി. ലക്ഷ്മി പോയതിനു ശേഷവും മനു സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കുറച്ച് നേരം കൂടി ഇരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഒരു ചിരിയുടെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് മെഹർ അകത്തേക്ക് വന്നത്.
“എന്താടാ… ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന് ചിരിക്കുകയാണല്ലോ? ” അവൾ ചോദിച്ചു. മനു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “ഹേയ് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.
” “പിന്നെയെന്താ,,, എന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ട് ? ” “എയ്ഞ്ചലും ലക്ഷ്മിയും വന്നിരുന്നു . ” “ഓഹോ… അപ്പോൾ സ്റ്റാഫ് റൂം നിറഞ്ഞല്ലോ. ” “അതെ..
” “എന്താണ് പുതിയ വാർത്ത” മെഹർ ചോദിച്ചു “ടൂർ” മനു പറഞ്ഞു “ടൂറൊ ? ” ഹാ,.. സ്റ്റാഫ് ആയി നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയും ആണ് അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ” എന്നിട്ട് ഇത്രയും നേരം അവരുടെ ക്ലാസ്സിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലാലോ…..
മെഹർ പറഞ്ഞു അതെനിക്ക് അറിയില്ല…… മെഹറിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി വന്നു. “മനു സാർ ആണ് അപ്പോൾ അവരുടെ ടാർഗറ്റ്, അതാണ് കാര്യം ” “ടൂർ പോകണം. ഞാൻ കൂടെ വേണം. നീയും കൂടെ വേണം… എന്നൊക്കെയാണ് പുറത്ത് പറയുന്നത്.
” അകത്ത് പറയുന്നത് വേറെയും… അല്ലേ… മെഹർ പറഞ്ഞു “പാവം ലക്ഷ്മി…” “എന്താ പാവം? ” “അവൾക്ക് നിന്നെ ശരിക്കും വേണം മനു. നീ അവളെ ഇങ്ങനെ കുറച്ച് കുറച്ച് ഹോപ് കൊടുത്ത് നടക്കല്ലേ. ” “പേടിക്കണ്ട.
അവൾക്ക് കുറച്ച് ക്ഷമ പഠിക്കണം. ” “മനു, ഇനിയും അവളെ ഇങ്ങനെ പുറകേ നടത്തല്ലേ. ” “സമയമാകട്ടെ. ” “അവൾക്ക് ഒട്ടും ക്ഷമ ഇല്ല.
” “അതുകൊണ്ടല്ലേ ആദ്യം അത് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ” മനു പറഞ്ഞു മെഹർ ചിരിച്ചു. “മനു സാർ ഫിസിക്സ് മാത്രമാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് വിചാരിച്ചു. ” “അല്ലല്ലോ… ബയോളജി കൂടെ ഉണ്ട്.
Waiting for the rest of this story