“ഓഹ്…” മെഹർ ചിരിച്ചു. “കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്താ ചെയ്യാൻ? പെണ്ണുങ്ങളുടെ ലൈഫ് ആയിപ്പോയില്ലേ.
” മെഹർ പറഞ്ഞു “ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ” “നിന്റെ മുഖം പറഞ്ഞു. ” “മുഖം കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല. ” “ലക്ഷ്മിയെ വിളിക്കായിരുന്നില്ലേ?
” മെഹർ കളിയോടെ ചോദിച്ചു. “പോ ഒന്ന്…” മനു ദേഷ്യം കാണിക്കുന്ന പോലെ മുഖം തിരിച്ചു. മെഹർ ചിരിച്ചു. “കണ്ടോ… അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ പൊള്ളും.
” “നീ ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ
എനിക്ക് ഉടനെ ഫീൽ ആകും. ” “അറിയാം. ” അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ വിരലുകൾ തഴുകി. “ഞാൻ ചുമ്മാ ടീസ് ചെയ്തതാണ്.
” “എനിക്ക് നിന്നെയാണ് വേണ്ടത് . ” “അത് അറിയാടാ. ” അവളുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് മൃദുവായി. “പീരിഡ്സ് ആണെന്ന് വച്ച് നിന്നോട് ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഒന്നും ഇല്ലാലോ” മനു പറഞ്ഞു അതിന് പ്രശ്നമില്ല….
“അത് മതി. ” “ശരിക്കും? ” “നീ അടുത്തുണ്ടായാൽ മതി. ” മനു പറഞ്ഞു മെഹർ അവനെ നോക്കി.
“ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ നീ വളരെ ലവബിൾ ആകും. ” “മറ്റുസമയത്ത്? ” മനു ചോദിച്ചു “എല്ലാ സമയത്തും ഇങ്ങനെ തന്നെ … അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇത്രയും കാലം കുടുങ്ങി കിടക്കുന്നത്. ” രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് ഉച്ചക്ക് ശേഷവും ക്ലാസ് ഉണ്ടോ? ” മനു ചോദിച്ചു. “ഉണ്ട്. രണ്ട് മണിക്കൂർ വേണം.
ആ ചാപ്റ്റർ തീർക്കണം. ” “ഞാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം. ” “വേണ്ടടാ. നീ പൊയ്ക്കോ.
” “എന്തിന്? ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കാം. ” “നീ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നന്നായി ക്ലാസ് എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകും . ” എനിക്ക് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാ,..
ഞാൻ ചുമ്മാ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം……. “നീ അങ്ങിനെ ചുമ്മാ ഇരിക്കുന്നവനാണോ? ” മെഹർ ചോദിച്ചു “ട്രൈ ചെയ്യാം. ” “വേണ്ട.
നീ പൊയ്ക്കോ. രാത്രി വിളിക്കാം. പിന്നെ നമുക്ക് മുഴുവൻ സംസാരിക്കാം. ” “നിന്നെ മിസ് ചെയ്യും .
” “എനിക്കും. ” മെഹർ പറഞ്ഞു “എന്നിട്ടും പോകാൻ പറയുന്നു? ” “അങ്ങനെ പോയാൽ രാത്രി സംസാരിക്കുമ്പോൾ കുറച്ച് കൊതിയുണ്ടാകും. ” “അത് പോയിന്റ് ആണ്.
” “അപ്പോൾ കേൾക്കൂ, മാഷേ. ഇപ്പോൾ പോകൂ. രാത്രി ഞാൻ വിളിക്കാം. ” അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ ചിരിച്ചു…..
“ലേറ്റ് ആക്കരുത്. ” “ആക്കില്ല. ” മെഹർ പറഞ്ഞു മനു എഴുന്നേറ്റു. അവൻ വാതിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു.
പോകുന്നതിന് മുമ്പ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മെഹർ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “ഇനിയും നോക്കിയാൽ പോകാൻ പറ്റില്ല. ” “പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല.
” മനു പറഞ്ഞു “എനിക്ക് നിന്നെ വിടാനും തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ പോകൂ. ” മെഹർ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു “രാത്രി വിളിക്കണം. ” “വിളിക്കാം .
” മനു ചിരിച്ചു. “ശരി. ” അവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മെഹർ കുറച്ച് നേരം അവൻ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
———————————————————- അതേ സമയം റെക്കോർഡ് ബുക്കിലെ റീഡിങ് ശരിയാക്കി എഴുതുകയായിരുന്നു ദേവശ്രീ ഒന്നുകൂടെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ പോയി മനു സാറിനെ കാണാനുള്ള പ്ലാനിങ്ങിൽ, അവൾ റീഡിങ്സ് ഒക്കെ ശരിയാക്കി എഴുതി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു അവിടെ ആ സമയം മനു സാർ ഉണ്ടായില്ല, പകരം മെഹർ മിസ്സ് ദേവശ്രീയെ കണ്ടതോടെ മെഹർ അവളെ വിളിച്ചു ദേവശ്രീ,,… തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അവൾ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് കയറി എന്താ ? മെഹർ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു മനു സാറിനെ നോക്കി വന്നതാണ് മിസ്, റെക്കോർഡ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാൻ… സാർ വീട്ടിലേക്ക് പോയല്ലോ… അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ ദേവശ്രീയെ ഒന്ന് നോക്കി അവളുടെ ആ ഭംഗി അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു… നല്ല വെളുത്ത നിറം, നല്ല ഷേപ്പ് ഒത്ത ശരീരം, പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ
വലുപ്പമുള്ള മുലകൾ, ഏതൊരു ആണിനേയും അത് ആകർഷിക്കും, മനുവും അത് ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കണം, സുന്ദരിയാണ് ഇവൾ മെഹർ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ശരി മിസ്, അത്യാവശ്യം എന്തെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ സാർ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകും, ദേവശ്രീയുടെ വീട് അവിടെ അടുത്തല്ലേ,….. മെഹർ പറഞ്ഞു അങ്ങിനെ ഒന്നുമില്ല മിസ്സ്… ശരി… അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ദേവശ്രീ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വിചാരിച്ച കാര്യം നടക്കാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിലാണ് ദേവശ്രീ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്. മനുവിനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന് അവൾ രാവിലെ മുതൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ പോയപ്പോൾ അതിന് ഒരു അവസരം കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും എത്തിയതോടെ അവൾ പറയാൻ വന്നതെല്ലാം മനസ്സിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിപ്പോയി. റെക്കോർഡ് ബുക്ക് കയ്യിൽ പിടിച്ച് നടന്നു പോകുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന് സാറിനോട് സംസാരിക്കാതെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. കയ്യിലെ റെക്കോർഡ് ബുക്കിലേക്ക് അവൾ വീണ്ടും നോക്കി. മെഹർ മിസ് പറഞ്ഞ വാക്ക് അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു. “സാർ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകും…” അവൾ ഒരു നിമിഷം നടപ്പ് നിർത്തി. ഇതുമായി സാറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയാലോ? “റീഡിങ്ങ് ശരിയാണോ എന്ന് നോക്കിയാൽ എനിക്ക് റെക്കോർഡ് പൂർത്തിയാക്കാമായിരുന്നു” എന്ന് പറയാം. മനസ്സിന്റെ പകുതി അതിനെ പിന്തുണച്ചു. പകുതി മനസ്സ് അതിനെ തടഞ്ഞു. പോകുന്നത് ശരിയാണോ? സാർ എന്ത് വിചാരിക്കും? ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ? പക്ഷേ അവളിലെ സ്ത്രീഹൃദയം ആ ചോദ്യങ്ങളെയെല്ലാം പതുക്കെ മറികടന്നു. അവൾക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് വെറും റെക്കോർഡ് ശരിയാക്കൽ അല്ലായിരുന്നു. സാറിന്റെ നോട്ടം. സാർ പറയുന്ന ആശ്വാസ വാക്കുകൾ. തന്റെ മുഖത്തെ നോക്കി “ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് നീ നന്നായി തോന്നുന്നത്” എന്ന് പറഞ്ഞ ആ ശബ്ദം. തന്നെ സുന്ദരിയെന്ന് വിളിച്ച ആ നിമിഷം. അവൾ വീണ്ടും നടന്നു. ഒടുവിൽ മനു സാറിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തി. ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ അവൾ കുറച്ച് നേരം നിന്നു. കയറണോ? അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. വേണം. അവൾ ഗേറ്റ് പതുക്കെ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ആ നടത്തത്തിനുതന്നെ ഒരു നാണമുണ്ടായിരുന്നു. ആരും കാണരുത് എന്ന പേടിയും, സാറിനെ കാണണം എന്ന ആഗ്രഹവും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും. വാതിലിനരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. പിന്നെ കാളിങ് ബെൽ അമർത്തി. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കകം വാതിൽ തുറന്നു. മനു. അവളെ കണ്ടതോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അതിശയവും, അതിനൊപ്പം ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയും തെളിഞ്ഞു. “ദേവശ്രീ…” അവൾ വല്ലാത്ത ജാള്യതയോടെ ചിരിച്ചു. “സാർ…” “എന്താ ദേവശ്രീ?” അവൾ കൈയിലെ റെക്കോർഡ് ബുക്ക് അല്പം ഉയർത്തി കാണിച്ചു. “റെക്കോർഡുമായി സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വന്നപ്പോൾ സാർ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് കറക്റ്റ് ആണോ എന്ന് നോക്കിയാൽ എനിക്ക് ഇത് പൂർത്തിയാക്കാമായിരുന്നു…” അവൾ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. മനുവിന് അവളുടെ കള്ളത്തരം മുഴുവൻ മനസ്സിലായി. റെക്കോർഡ് ബുക്ക് ഒരു കാരണം മാത്രമാണ്. അവൾക്ക് സംസാരിക്കണം. അവനെ കാണണം. അവൻ റെക്കോർഡ് ബുക്കിനായി കൈ നീട്ടി. “അകത്തേക്ക് വരുന്നോ …” അവൻ അല്പം