“സാർ…” “ഹാ…” “ഈ ദേവശ്രീ എന്ന് വിളിക്കാതെ… ദേവു എന്ന് വിളിക്കാമോ? ” അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു മനു അവളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. “അതെന്താ? ” “എനിക്ക് അതാ ഇഷ്ടം.
” “വീട്ടിൽ അങ്ങനെയാണോ വിളിക്കുന്നത്? ” “ഹ്മ്മ്…” മനു ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മുഖം നോക്കി. പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ദേവു…” ആ ഒറ്റ വിളിയിൽ ദേവശ്രീയുടെ മുഖം മുഴുവൻ വിരിഞ്ഞു.
അവൾക്ക് തോന്നി — ആ പേര് ഇത്രയും മനോഹരമായി ഇതുവരെ ആരും വിളിച്ചിട്ടില്ല. “ക്യൂട്ട് ആണല്ലോ,” മനു പറഞ്ഞു. “പേര് ആണോ? ” അവൾ ചോദിച്ചു.
“പേരും… വിളിക്കുമ്പോൾ മുഖത്ത് വരുന്ന ഈ ചിരിയും. ” അത് കേട്ട് അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു’ “ദേവു ന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്? ” മനു ചോദിച്ചു. “വീട്ടിൽ അമ്മയും ഞാനും മാത്രം.
അച്ഛൻ ഡൽഹിയിൽ ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ” “ഒറ്റ മോളാണോ? ” “ഹ്മ്മ്…” “അമ്മ? ” “അമ്മ നഴ്സ് ആണ്.
” “അപ്പോൾ ദേവുവും പകലൊക്കെ എന്നെപോലെ തനിച്ചായിരിക്കും അല്ലേ? ” “പകൽ മാത്രമല്ല… അമ്മയ്ക്ക് നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി ഉള്ളപ്പോൾ രാത്രിയും തനിച്ചായിരിക്കും. ” മനു അല്പം ഗൗരവമായി. “നിന്നെ രാത്രി ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കി പോകുമോ?
” “ഹാ… മുൻപൊക്കെ ഒരു അമ്മാമ കൂട്ടിന് വരുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അമ്മാമയ്ക്ക് വയ്യാതെ ആയപ്പോൾ വരാറില്ല. ” “നിനക്ക് പേടി ഒന്നും
തോന്നില്ലേ? ” “ഹേയ്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അത് ശീലമായി. ” “ഇത്രയും ധൈര്യമുള്ള ആളാണോ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഷൈ ആയി ഇരിക്കുന്നത്? ” ദേവശ്രീ അവനെ നോക്കി.
“രാത്രി ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുന്നത് പോലെയാണോ ഇതൊക്കെ…” “ഇതൊക്കെ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ? ” “സാറിനോട് ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത്…” മനു ചിരിച്ചു. “അത് പേടിക്കേണ്ട കാര്യമാണോ? ” “പേടിയല്ല…” അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
“നാണം. ” “അത് എനിക്ക് കാണുന്നുണ്ട്. ” “കാണിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ” “കാണിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
” അവൾ ചിരിച്ചു. കുറച്ച് നേരം രണ്ടുപേരും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. പിന്നെ മനു ചോദിച്ചു. “ദേവുവിന് ബോയ്ഫ്രണ്ട് ഇല്ലേ?
” അവൾ പെട്ടെന്ന് നാണത്തോടെ തലകുനിച്ചു. “ഇല്ല…” “ബെസ്റ്റി ? ” “ഇല്ല…” “ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ തകർക്കാമായിരുന്നല്ലോ. ” “അയ്യേ… ഈ സാറ്…” “കാര്യം പറഞ്ഞതാ,” മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ദേവശ്രീ കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “എന്നാൽ സാർ ആയിക്കോ എന്റെ ബെസ്റ്റി…” മനു ചിരിച്ചു. “അതിനെന്താ, ഞാൻ ആകാമല്ലോ… ഇങ്ങനെ ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണിന്റെ ബെസ്റ്റി ആകാൻ ആർക്കാ ഇഷ്ടമില്ലാതിരിക്കുക?
” അത് കേട്ട് അവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ നാണം മാത്രമല്ല, ഒരു മൃദുവായ സ്നേഹവുമുണ്ടായിരുന്നു. “സാർ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു…” “എങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ? ” “എന്നെ ഇങ്ങനെ സുന്ദരി, ക്യൂട്ട് എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ…” “കാര്യമല്ലേ പറഞ്ഞത്.
” “അത്രയ്ക്ക് ഭംഗിയുണ്ടോ എനിക്ക്? ” “ഇല്ലേ? ” “എനിക്ക് അറിയില്ല…” “ഞാൻ തന്നെ പറയണോ? ” അവൾ നാണത്തോടെ തലകുനിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…” “ബെസ്റ്റി ആയിട്ട് പറയണോ, മാഷ് ആയിട്ട് പറയണോ? ” ദേവശ്രീ ഉടനെ അവനെ നോക്കി. “ബെസ്റ്റി ആയിട്ട്…” മനു ചിരിച്ചു. “ബെസ്റ്റി ആയിട്ട് ഉള്ളത് പറഞ്ഞാൽ വളരെ മോശമാകും.
” “ബെസ്റ്റികൾ തമ്മിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറയാമെന്നാണ്,” ദേവശ്രീ പറഞ്ഞു. “എന്ന് വച്ചാൽ? ” “അവർ തമ്മിൽ ലിമിറ്റ് ഒന്നും പാടില്ലെന്ന്… എന്തും പറയാമെന്ന്…” അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “എന്തും പറയാമെന്നും… എന്തും ചെയ്യാമെന്നും ആണോ?
” ദേവശ്രീ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. “അങ്ങനെ ഉള്ള ബെസ്റ്റികളും ഉണ്ടാകും…” “ആഹാ… ദേവൂന് അതൊക്കെ അറിയാമോ? ” “അറിയാത്തതുപോലെ ഇരിക്കണോ? ” മനുവിന് ചിരി വന്നു.
ആ സംഭാഷണം അവളെ വല്ലാതെ വാചാലയാക്കി. ഇതുവരെ പേടിയോടെ, തല താഴ്ത്തി സംസാരിച്ചിരുന്ന ദേവശ്രീയല്ല ഇപ്പോൾ. അവൾക്ക് നാണമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ നാണത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ധൈര്യം പിറന്നിരുന്നു.