പ്രസാദിന്റെ ജോലി അന്വേഷണം തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒന്നും അങ്ങ് ശെരിയായില്ല. അശ്വതി ദേഷ്യപ്പെടുമോ എന്ന് കരുതി മാധവനോട് ജോലി ആവിശ്യപ്പെടാനും അവൻ നിന്നില്ല. അയാളാണെങ്കിൽ സഹായിച്ചുമില്ല.
ദിവസവും കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു പോകുന്ന ശബ്ദം അശ്വതി ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. മാധവൻ പോയി എന്നുറപ്പു വരുത്താൻ. തന്നെയിവിടെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടിയിട്ടും മോശമായൊരു പ്രവർത്തിയും കാട്ടാൻ അയാൾ മുതിരുന്നില്ല എന്നത് അവൾക്ക് അശ്ചര്യമായിരുന്നു. കാരണം ബസ്സിൽ വച്ച് ചെയ്ത കാര്യം അവളെ നന്നായി ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള അയാളുടെ അസാമീപ്യം മൂന്ന് നാല് ദിവസങ്ങളോളം പേടിച്ച് കഴിഞ്ഞതിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു മോചനം പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഒരു പക്ഷെ താൻ ചിന്തിക്കുന്നത്ര മോശക്കാരനായിരിക്കില്ലേ അയാൾ…? പക്ഷെ ബസ്സിൽ വച്ച് ചെയ്തത്..? ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നമാണ്..! മാധവനന്റെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.
ഉച്ച സമയം, കൊച്ചുങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്ത് അവളും കഴിച്ചു.
പ്രസാദിനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കി. കോൾ എടുത്തെങ്കിലും സംസാരിക്കുന്നത് ക്ലിയർ അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കട്ട് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. വീണ്ടും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല. പണിയെല്ലാം തീർന്നത് കൊണ്ട് ഒന്ന് മയങ്ങി.
കോളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉറക്കം ഞെട്ടുന്നത്. ഭാഗ്യത്തിന് മക്കളുടെ ഉറക്കം ഞെട്ടിയില്ല.
ഏട്ടനാവും..!
അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് മുടി വാരി കെട്ടി ഡോർ തുറക്കാൻ നടന്നു. വീണ്ടും കോളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി.
“ദാ വരുന്നു ഏട്ടാ….”
തത്തി തുള്ളിക്കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു. നോക്കുമ്പോൾ മാധവൻ…! അടി വയറ്റിൽ നിന്നൊരു ആന്തൽ പടർന്ന അവസ്ഥ. അയാളുടെ തുറിച്ച കണ്ണുകൾ..! അവൾ വേഗം മുല ഭാഗങ്ങളെ സാരി വച്ച് മറച്ചു.
“ഉറങ്ങുവാണോ..നി..?”
അയാളുടെ പൗരുഷമായ ശബ്ദത്തിന് മറുപടി കൊടുക്കാൻ തന്നെ അവൾക്ക് പേടി തോന്നി. അയാളും അത് മനസിലാക്കി.
“വാ പിള്ളേരെ..”
പുതിയ എസി യും താങ്ങി പിടിച്ച് സ്റ്റെയറിൽ നിൽക്കുന്ന പയ്യന്മാരോട് അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾക്കത് മനസിലായില്ല. മാധവൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ പേടിയോടെ അവൾ പുറകിലേക്ക് മാറി. പെണ്ണിന്റെ മണം അയാളുടെ നാസാരന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ഓർമ വന്നത് ബസ്സിൽ വെച്ച് അവളുടെ പൊക്കിളിച്ചുഴിയുടെ ആഴമളന്നപ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ മേനി ഗന്ധമാണ്.
എസിയും താങ്ങി പിടിച്ചു നടന്ന പയ്യന്മാരും അവളുടെ മുന്നിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
അത് കണ്ട് അശ്വതി വാ പൊളിച്ചു പോയി. എസി യൊക്കെ എന്തിനാണ്.. ആര് ആവിശ്യപ്പെട്ടിട്ടാണെന്നാണ് അവളുടെ ഭാവം.
“അശ്വതി ഈ മുറിയിലല്ലേ കിടത്തം.?”
മാധവൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചപ്പോൾ മക്കൾ അവിടെ കിടക്കുന്നതും കണ്ടു.
“ആ ഇത് തന്നെ.. ഇവിടെ ഫിറ്റ് ചെയ്തോ.”
മാധവൻ പയ്യന്മാർക്ക് ആഗ്ജ്ഞ നൽകി. അവർ ഏസിയും എടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് കടന്നു.
“എന്താ അശ്വതി പന്തം കണ്ടത് പോലെ നിൽക്കുന്നത്.. നല്ല ചൂടല്ലേ.. അതാ എസി വാങ്ങിയത്.. താമസക്കാർ വരുമ്പോ ചെയ്യാമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ.. ഇപ്പോ നിങ്ങൾ വന്നില്ലേ..”
അയാൾ പറഞ്ഞു തീർത്തു. അശ്വതിക്ക് എന്തു പറയണമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.
“നി ചായ വെക്ക്.. എനിക്ക് കോഫീ മതി കേട്ടോ..”
അയാളുടെ അധികാരത്തോടെയുള്ള സംസാരം അവൾക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. പക്ഷെ പണിയെടുക്കാൻ വന്ന പിള്ളേർ എന്ത് കരുതുമെന്ന് വിചാരിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. കുറച്ച് നേരമെങ്കിലും അയാളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കാമല്ലോ എന്നും ചിന്തിച്ചു.
പിന്നേ… കോഫി മതി പോലും.. ഞാൻ അയാളുടെ ഭാര്യയല്ലേ പറയുന്നത് ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാൻ..
സാരി വച്ച് പരമാവധി എങ്ങനെ ശരീരത്തെ മറക്കാം അതു പോലെ അവൾ മറച്ചു വച്ചു. തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളത്തിലേക്ക് കോഫീ പൊടി വീണതിന്റെ മാസ്മരിക ഗന്ധം അടുക്കളയിൽ നിറഞ്ഞു.
രണ്ടു കപ്പിൽ ചായയും ഒന്നിൽ കോഫിയുമായി ട്രെയിൽ വച്ച് അവൾ തിരികെയെത്തി.

ഏകലവ്യാ തുടർച്ച ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇതിൽ പരം നല്ല കമ്പികഥ ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. നല്ല ശൈലി. തുടർച്ച ഉടനെ തന്നേ വേണം കേട്ടോ.