“പ്ലീസ് സ്സ്…”
അശ്വതിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വല്ലാത്ത വിറയൽ. മുടിയിഴകളിൽ നിന്നുയരുന്ന മണം അയാളെ വല്ലാതെ ആസക്തനാക്കി. മുലകളിൽ മൂടി വച്ച അവളുടെ കൈ അയാൾ ബലമായി പിടിച്ചു താഴ്ത്തി. സാരി നീങ്ങി വലത്തേ മുല അതിന്റെ മുഴുത്ത വണ്ണത്തിൽ വെളിയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.
ഏത് നിമിഷവും തന്റെ മാറിടത്തിൽ ഒരന്യ പുരുഷന്റെ കൈത്തലം പതിയുമെന്നവൾ മനസിലാക്കി. കൈകൾ ബന്ധനമാക്കിയ രീതിയിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനാവാതെ വിങ്ങുകയാണ് അശ്വതി. ഒന്നലറി വിളിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ…
മാധവന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ തകിടം മറച്ചു കൊണ്ടാണ് ബസ്സിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞത്. നല്ല തിരക്കായത് കൊണ്ട് അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് എത്താറായത് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല. അവളുടെ കൈകൾ സ്വതന്ത്രമായി. മേല് നിന്നും അയാളുടെ സ്പർശനം അയഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവൾ ചുറ്റിലും കണ്ണോടിച്ചു. തെന്നി നീങ്ങിയ സാരി മുലക്ക് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു മറച്ചു.
“മൈര്…”
അയാൾ പിറു പിറുത്തു.
ആൾക്കാരുടെ ഞരുക്കത്തിനിടയിൽ അവൾ വേഗം തന്നെ കുറച്ച് മുന്നോട്ട് കയറി നിന്നു. ബസ് നിർത്തി. കുറച്ചധികം ആൾക്കാർ ഇറങ്ങിയത് അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. ഇരയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ക്രൂര്യമായിരുന്നു മാധവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആളിയത്.
സാരിതലപ്പു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അവളൊന്ന് പുറകിലേക്ക് നോക്കി. അയാളെ അവിടെ കാണാനില്ല. അശ്വതിക്ക് സങ്കടം വന്ന് കനത്തു. ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം ഇതാദ്യം..!!
“അച്ചു.. ഇറങ്ങ്..”
പ്രസാദിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, മാധവന്റെ വീടിനു മുന്നിലേക്ക് കാർ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് നന്നായി മടിച്ചു. പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാൻ.. മക്കളെയും കൂട്ടി അവൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. കറുത്ത ബ്ലൗസ് പൊതിഞ്ഞ വലത്തേ മുല സാരിക്ക് പുറത്തേക്ക് മുനമ്പ് കൂർത്തു നിന്നിരുന്നു. അശ്വതിയുടെ അനിഷ്ട ഭാവം കണ്ട് അരികിലേക്ക് വന്ന പ്രസാദ് അവളുടെ സാരി നീക്കി കൊടുത്തു. അവളവന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. മാധവനും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.
“പ്രസാദേ പഴയത് പോലെ തന്നെയാണോ..? വേണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് താഴെ തന്നെ താമസിക്കാം..”
“ഏയ്.. വേണ്ട..മുകളിൽ തന്നെ മതി. മാധവേട്ടൻ ഈ ചെയ്ത് തന്നത് തന്നെ വലിയ ഉപകാരം..”
“നന്ദി വാക്കൊന്നും വേണ്ടെടാ.. എങ്കി സാധനങ്ങളൊക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റാൻ പറയട്ടെ..?”
“ആ.. ഞാനും സഹായിക്കാം..”
അപ്പോൾ തന്നെ അശ്വതി അവന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി. വേണ്ടെന്ന തരത്തിൽ തല കുലുക്കി. അതയാൾക്കും മനസിലായി.
“ഏയ്.. വേണ്ടെ.. ഇവർ തന്നെ ചെയ്തോളും.. ഞാൻ കീ എടുത്തു തരാം..”
അതും പറഞ്ഞ് മാധവൻ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അശ്വതിയും പ്രസാദും പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
“ദേ ഏട്ടാ.. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടു.. കേട്ടല്ലോ..”
“കേട്ടു.. നി കരുതുന്ന പോലെ അയാൾ അത്ര മോശക്കാരനൊന്നുമല്ല..”
“ഇത്ര പാവമാവല്ലേ ഏട്ടാ..”
കയ്യിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ടാണവൾ പറഞ്ഞത്.
“താക്കോലും വാങ്ങി വാ.. എനിക്ക് കാണേണ്ട അയാളുടെ താക്കോൽ ദാന ചടങ്ങ്..”
അതും പറഞ്ഞവൾ ചിന്നുവിനേം കൂട്ടി ഒക്കത്തെ കുഞ്ഞുമായി വശത്തേക്ക് മാറി നിന്നു. സൈഡിലൂടെയുള്ള സ്റ്റെയർ വഴിയാണ് മുകളിലത്തെ നിലയിൽ പോകേണ്ടത്. അവളാ വഴിക്ക് മാറി നിന്നു.
വീണ്ടും മാധവന്റെ വീട്ടുമുന്നിൽ എത്തിക്കിട്ടിയ പ്രസാദിന്റെ ചിന്ത എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവിടെ തന്നെ ജീവിക്കാമെന്നായിരുന്നു. ഇനി എന്ത്ജോലി ചെയ്താലും വലുതായി ഒന്നും നേടാനാവില്ല. ഒരു വീട് വെക്കണമെങ്കിൽ തന്നെയുണ്ട് പെരുത്ത് പണി. അതിന് മുൻപ് മക്കളുടെ പഠിപ്പ്, ഭാവി..
ഇപ്പോഴൊരു ജോലി മാത്രമേ എത്രയും പെട്ടെന്ന് നോക്കേണ്ടതുള്ളു. അശ്വതിയെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാം എന്നവൻ കണക്കു കൂട്ടി. വന്നു ചേർന്ന ഭാഗ്യത്തെ ഒരു സൗഭാഗ്യമായി കണ്ടു.
മാധവൻ താക്കോലുമായി പുറത്ത് വന്നു.
ഏകലവ്യാ തുടർച്ച ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇതിൽ പരം നല്ല കമ്പികഥ ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. നല്ല ശൈലി. തുടർച്ച ഉടനെ തന്നേ വേണം കേട്ടോ.