“നി കഴിക്കാൻ എടുത്ത് വെക്ക്..”
അവളുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് വലിയലായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം.
“എന്ത്..?”
“ഒന്നും ആക്കിയില്ലേ..?”
“ഉണ്ടാക്കാൻ നിങ്ങൾ ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും വേടിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടോ..?”
“എടി മാധവേട്ടൻ തന്നതൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ.?”
“ആഹ.. നാണമാകുന്നില്ലേ ഏട്ടന് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ..?”
“എന്തിന്..?”
“ഏട്ടന് കിട്ടിയ പൈസയൊക്കെ കുടിച്ചും ദൂർത്തടിച്ചും തീർത്ത് അന്യനായ ഒരാൾ വേണോ ഇവിടെ ചിലവ് നടത്താൻ..?
എന്റേത് പോട്ടെ.. മക്കളെ എങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് ആലോചിച്ചൂടെ..?”
“അതിന് എനിക്കാരും പൈസ തന്നിട്ടൊന്നുമില്ല..”
എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞൊപ്പിച് വലിയാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഷർട്ടിന്റെ ഓരോ കുടുക്കുകൾ വിടുവിച്ചു കൊണ്ട്.
“കള്ളം പറയല്ലേ ഏട്ടാ.. പിന്നെയീ കുടിച്ചതിന്റെയൊക്കെ പൈസ എവിടുന്നാ..?”
അവൾ പുറകെ കൂടി. കിച്ചണിലെ ഓരോ പത്രങ്ങളും പരിശോധിക്കുകയാണവൻ.
“അതൊക്കെ നിന്റെ….”
വായിൽ വന്ന തെറി വിഴുങ്ങി അവനവളെ നോക്കി.
“എന്നോട് ചൂടായിട്ട് കാര്യമില്ല. കാര്യവിചാരം വേണം..”
“ഇപ്പോ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ എന്താചെയ്യണ്ടേ..?”
“ഒന്നുമില്ല..”
അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന നാല് കവറുകൾ അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. അവനത്തെടുത്തു തുറക്കാൻ തുടങ്ങി.
അശ്വതിയുടെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. പക്ഷെ കാണട്ടെ എന്നാണ് അവളും വിചാരിച്ചത്. കുടുംബത്തെ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഭാര്യയെ മുതലെടുക്കാൻ എവിടെയായാലും ആൾക്കാർ ഉണ്ടാകും എന്ന് നന്നായി മനസിലാക്കട്ടെ..
“എടി എന്താ ഇത്..?”
അവനോരോ കവറുകൾ പൊട്ടിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മൂന്ന് സാരിയും രണ്ട് കുഞ്ഞുടുപ്പും.
“കണ്ടിട്ട് മനസിലാവുന്നില്ലേ..?”
“ഇതെവിടെ നിന്നാണെന്ന്..?”
“നിങ്ങടെ ഏട്ടൻ ന്ന് പറയുന്നയായാളോട് ചോദിക്ക്..”
“ഐവ.. ഇതാണോ നിനക്കവിടെ സൗകര്യക്കുറവ്..?”
“ഏട്ടാ…”
അവളലല്പം ഞെട്ടലോടെ വിളിച്ചു.
“വേറൊരുത്തൻ കൊണ്ടുത്തരുന്ന തുണികളാണോ ഞാൻ ഉടുക്കേണ്ടത്..?”
ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അതിനെന്താ..? നിന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണ പോലെ അയാൾ നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ..? ഇല്ലല്ലോ..ഇത്ര നാളുകളും ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലാതെ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞില്ലേ..”
അവൻ വസ്ത്രങ്ങൾ മേശയിലിട്ട്. ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി.
“അന്യന്റെ ചിലവിൽ ജീവിക്കാനാണേൽ എന്നെയെന്തിനാ നിങ്ങടെ ഭാര്യയാക്കിയത്..?”
സങ്കടവും ദേഷ്യവും വന്ന ഭാവത്തിൽ അവളവന് നേരെ ചീറി.
“പണ്ണാൻ…!”
എടുത്ത വായിൽ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവൾക്കാ നിമിഷങ്ങളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
അവൻ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുകയാണ്.
“നിങ്ങളെവിടെക്കാ..?”
“ഏട്ടാ…”
അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്ന അശ്വതിയെ വകവെക്കാതെ അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. പുറകെ അവളും. കുടിക്കാനോ മറ്റോ പോവുകയാണെന്ന് പേടിച്ചിരുന്നു അശ്വതി.
അവൻ താഴെയിറങ്ങി നേരെ മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക്. പക്ഷെ അയാളവിടെ എത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് തിരിച്ചു വന്നു.
നന്നായിപ്പോയി എന്ന ഭാവമായിരുന്നു അശ്വതിയുടെ മുഖത്ത്.
“നിന്നെ എപ്പോ കെട്ടി കൊണ്ടു വന്നോ അന്ന് തുടങ്ങിയതാ എന്റെ ഗതികേട്..”
വാതിൽ പടിമ്മൽ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞ് അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
കണ്ണ്നീർ തളം കെട്ടിയ മിഴികളുമായി അവൾക്കാ വാക്കുകൾ സഹിക്കാനായില്ല. വാതിലടച്ച് ഡിനിംഗ് ടേബിളിന്റെ മുൻപിൽ കുറച്ചു നേരമിരുന്നു. മണം മാറാത്ത പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളെയും നോക്കി.
അവളവന്ന് താഴെ പായ വിരിച്ചാണ് കിടന്നത്.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ പ്രസാദ് പണിക്കിറങ്ങി. മില്ലിൽ നിന്നാണ് അവന് വിവരം കിട്ടുന്നത് മാധവൻ സ്ഥലത്തില്ലാ എന്നത്.
ഉച്ചയായിരുന്നു അശ്വതി അതറിയാൻ വേണ്ടി. പതിനൊന്നര മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും കാറിന്റെ ശബ്ദവും കേട്ടില്ല. ആൾടെ ഒരനക്കവുമില്ല. എന്തു പറ്റിയെന്നറിയാൻ ഒരു വേള അവൾ താഴേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. പതിവായി യാത്ര ചെയ്യുന്ന കാറവിടെയില്ല . ഷെഡിൽ ഒരു ആഡംബര കാർ മാത്രം. വീടും പൂട്ടിയിട്ട്. മാധവൻ എവിടെ പോയതെന്നറിയാൻ അവൾക്കൊരു ആകാംഷ തോന്നിയിരുന്നു. കാരണം കഴിഞ്ഞ ദിവസം അയാളുടെ മുൻപിൽ അത്ര നല്ലതല്ലായിരുന്നല്ലോ..
ഏകലവ്യാ തുടർച്ച ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇതിൽ പരം നല്ല കമ്പികഥ ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. നല്ല ശൈലി. തുടർച്ച ഉടനെ തന്നേ വേണം കേട്ടോ.