നിനക്ക് തന്റെയീ മുഖം കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന ദിവസം വരുമെന്റെ മോളെ…
മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ പോക്കെറ്റിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ചോക്ലേറ്റ് എടുത്ത് ചിന്നുവിന് നേരെ നീട്ടി. ചിന്നുമോൾ അത് വാങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അശ്വതി ആക്രോഷമായി ഇടപെട്ടു.
“ചിന്നു.. മതി ചോക്ലേറ്റ് തിന്നത്..”
“ഹ.. കൊച്ചല്ലേ അശ്വതി..”
തന്റെ പേര് വിളിച്ച മാധവനെ അവൾ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“പ്രസാദേട്ടാ കൊച്ചിനെ ഇങ്ങ് താ.. വേണ്ടാത്ത ഓരോ ശീലങ്ങൾ തുടങ്ങി വെക്കേണ്ട..”
ചിന്നുമോൾ വീണ്ടും ചിണുങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി.
“വീട്ടിൽ കുറേ ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ട്.. അതൊക്കെ ഇവർക്കല്ലാതെ വേറെ ആർക്ക് കൊടുക്കാനാണ് എന്റെ പ്രസാദേ..”
അയാൾ പ്രസാദിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ.. കൊച്ചിനെ താ..”
അയാളുടെ സംസാരം വകവെക്കാതെ അവൾ വീണ്ടും ആക്രോഷിച്ചു. പ്രസാദ് കൊച്ചിനെ പുറകിലേക്ക് കൈമാറി മാധവനെ നോക്കി ദയനീയമായി ചിരിച്ചു.
“അശ്വതിക്ക് എന്തോ കാര്യമായി എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ട്.. കാര്യമറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു..”
അയ്യോ പാവത്തിനെ പോലെയുള്ള മാധവന്റെ സംസാരം കേട്ട് നെറ്റിച്ചുളിച്ച് അവൾ അയാളെ മിററിലൂടെ നോക്കി. മാധവൻ ചിരിക്കുകയാണ്. ഒരു തമാശ പറഞ്ഞ ലാഘവത്തിൽ. ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും വിടാതെ ബസ്സിൽ വച്ച് അയാളോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നിന്ന സമയം ചിരിച്ച അതേ ചിരി. അവൾക്കാകെ ദേഷ്യം വന്ന് മുഖം ചുവന്നു…!!
വൈകുന്നേരം തിരക്കുള്ള ബസ്സിൽ, സ്വാഭാവികമായും ഉണ്ടാവുന്ന ശരീര സ്പർശനം അശ്വതി വകവെച്ചില്ല. സൈഡിൽ ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചിയുടെ പക്കൽ മക്കളെ കൊടുത്ത് ആയാസത്തോടെ അവൾ നിന്നു. പക്ഷെ അവളെ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ചു ഉണ്ടായ സ്പർശങ്ങൾ കൂടിയപ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സ്വർണം കെട്ടിയ ഇടപ്പല്ലുമായി ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാധവൻ…! പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ മുന്നിലേക്ക് മാറി നിൽക്കാൻ നേരം അവളുടെ അടിവയറിൽ പിടിച്ച് അയാൾ ദേഹത്തേക്ക് ചാർത്തി നിർത്തി. അയാളുടെ ധൈര്യത്തോടെയുള്ള നീക്കം അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
“നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.. നിന്റെ മാനം തന്നെ പോകും..”
ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ അവളുടെ അരയിലെ സാരിച്ചുറ്റ് പൊക്കിളിനു താഴേക്ക് ബലമായി താഴ്ത്തി. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകക്കുകയാണ് അശ്വതി. ഒന്ന് ശ്വാസം വിടാൻ പോലും പറ്റാത്ത തിരക്കിൽ തന്റെ മാനം പോകുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു. പൊക്കിളിനു ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന അയാളുടെ തടിപ്പൻ വിരലുകളെ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ അവൾ ആവോളം പരിശ്രമിച്ചു. സങ്കടവും നിസ്സഹായതയും കാരണം നിന്ന് വെരുകുകയാണ് അവൾ. പൊക്കിളിനാഴത്തിലേക്ക് അയാളുടെ വിരൽ ചൂഴ്ന്നു കയറിയതും നിന്ന നിൽപ്പിൽ അവൾ തരിച്ചു പോയി. പെണ്ണിന്റെ വിടർന്ന് മുറ്റിയ ചന്തിയിൽ അരയമർത്തി അയാൾ അവളോട് ചേർന്നു നിന്നു.
“പ്ലീസ് എന്നെ വിട്.. ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം..”
“അതൊന്നും വേണ്ട.. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ മതി. നിന്നെയെനിക്ക് വേണം.. ഒരു കഷ്ടപ്പാടും അറിയിക്കാതെ ഞാൻ പോറ്റിക്കോളാം..”
“ശ്ച്ചേ…”
നീരസത്തോടെ അവൾ തല കുമ്പിട്ടു. പൊക്കിളിലിറങ്ങിയ വിരൽ അവിടെ വൃത്തം വരയാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ച് അവൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.
“നോക്ക്..ഇതൊന്നും ആരും കാണുന്നില്ല.. കണ്ടാൽ തന്നെ എന്നോടാരും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. നി എന്റേതാണെങ്കിൽ നിന്നോടും ആരും ചോദിക്കില്ല..”
“പ്ലീസ്.. എന്നെ വിട്..”
മാധവന്റെ കൈ അവളുടെ വയറിനു മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. മുല പിടിക്കലായിരുന്നു അയാളുടെ ലക്ഷ്യം. അത് മനസിലാക്കി അവളൊന്ന് കൂതറാൻ ശ്രമം നടത്തി. ആൾക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ കിട്ടിയാൽ ഇയാൾക്ക് മാറിയല്ലേ പറ്റു. പക്ഷെ അധിക ബലത്തോടെ അയാളവളെ പിടിച്ചു നിർത്തി. കണ്ണുകൾ കലങ്ങി തുടങ്ങിയ അശ്വതിക്ക് ബലം നഷ്ട്പ്പെട്ടത് പോലെ.. പക്ഷെ അയാളുടെ നീക്കം തടയാൻ മുലകൾക്ക് മുകളിൽ വലം കൈ അമർത്തി കൈത്തുട കൊണ്ട് പരമാവധി മൂടി. മുലകളുടെ അടിവശത്ത് അയാളുടെ തടിപ്പൻ വിരലുകളമർന്നു. സാരി പൊതിഞ്ഞ കുണ്ടിയുടെ മാർദ്ദവം ഉളവാക്കുന്ന ചാലിൽ അയാളുടെ മൂത്ത മുഴപ്പ് കയറി നിന്നു.
ഏകലവ്യാ തുടർച്ച ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇതിൽ പരം നല്ല കമ്പികഥ ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. നല്ല ശൈലി. തുടർച്ച ഉടനെ തന്നേ വേണം കേട്ടോ.