കാറിന്റെ വിൻഡോയിലൂടെ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് എഞ്ചിൻ സൗണ്ട് കേൾപ്പിച്ച ശേഷം ഓഫ് ചെയ്തു. മുകളിലെ വിൻഡോയിലേക്ക് ആകാംഷയോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അയാൾ. ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ അശ്വതി ജനലരികിൽ വന്നു.
മാധവന്റെ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ പെട്ട അശ്വതി വേഗം പുറകിലേക്ക് വലിഞ്ഞു.
അയാൾക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. ചുവന്ന സാരിയുടുത്തു കുളിച്ചൊരുങ്ങിയ അവളെ ഒരു നോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ മനസ്സ് ഭ്രമിച്ചു.
സൗന്ദര്യം വിളിച്ചോതുന്ന മുഖശ്രീ യുള്ള പെണ്ണിനെ തന്റെ ഭാര്യയാക്കി ഇവിടെ വാതിൽ പടിമ്മൽ വന്ന് തനിക്ക് കൈവീശി യാത്രയയ്ക്കുന്ന രംഗം അയാളുടെ മനസ്സിൽ തിരശീലയിൽ തെളിയുന്നത് പോലെ തെളിഞ്ഞു. ഉള്ളൊന്ന് തുടിച്ചു.
വേഗത്തിൽ സ്റ്റെയർ കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അടുത്ത പടിയിലേക്ക് കാലെടുത്ത വച്ച മാധവൻ നിന്നു.
അശ്വതി പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. ഇരുവരുടെയും നോട്ടങ്ങൾ ഉടക്കി, തീവ്രതയിലേക്ക് കടക്കുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ നോട്ടം മാറ്റി. ചിരിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന തരത്തിൽ മുഖത്ത് എന്തെന്നറിയാത്ത ഭാവം.
“അശ്വതി…”
അവളെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് കയറി. അടുത്തേക്ക് വരുന്ന മാധവനെ കണ്ട് തെല്ലൊന്ന് ഭയന്നിരുന്നു പെണ്ണ്. മനസ്സ് വായിച്ചത് പോലെ അയാൾ അധികം നീങ്ങാതെ മൂന്ന് പടിയുടെ അകലത്തിൽ നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അശ്വതി വല്ലാതെ നേർവസ് ആയിരുന്നു.
“താങ്ക്സ് അശ്വതി..”
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“പുതിയ സാരിയാണല്ലേ..?”
“ഉം..” കനം കുറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മൂളി.
“പുറത്തേക്ക് പോകാനുണ്ടോ..?”
“ഇല്ലാ..”
“അപ്പോ എനിക്ക് വേണ്ടിയാണോ..?”
ആ ചോദ്യം അവളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി. അതിനുത്തരം ഉണ്ടായില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്ത് പറയണമെന്ന് കിട്ടിയില്ല.
അവളുടെ മൗനം അയാളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം ജനിപ്പിച്ചു.
“താങ്ക്സ് അശ്വതി.. ഞാനിന്ന് വളരെ സന്തോഷവാനാണ്..
എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ..?”
“ഒന്നുമില്ല..” അവൾ ചുണ്ടുകളനക്കി.
അത്യധികം പ്രസരിച്ച മുഖവുമായി മാധവൻ തിരികെയിറങ്ങി. മറയുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടവും. അപ്പോഴും അയാളവിടെ അശ്വതിയെ കണ്ടു.
ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ചമ്മലായിരുന്നു അശ്വതിക്ക് തോന്നിയത്. ചെന്ന് ഡിനിംഗ് ടേബിളിനു മുന്നിലിരുന്നു.
പുതിയ സാരി ഉടുത്ത നിമിഷം, പഴയ നരച്ച സാരിയുടുത്തു അയാളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കണ്ടേ എന്നൊരു ജാള്യത മാത്രമേ അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
കാരണം ഒരു ഭാഗ്യം പോലെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരു മെന വേണ്ടേ.. പക്ഷെ അതിപ്പോൾ അയാൾക്ക് വേണ്ടി പുതിയ സാരി ഉടുത്ത് നിന്നു എന്നാണ് വ്യാഖ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവൾക്കതിൽ ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി. നിമിഷങ്ങൾ തന്നെയൊരു ചതിക്കുഴിയിൽ പെടുത്തിയത് പോലെ..
ആ സമയം ചിന്നുമോൾ പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.
“അമ്മേ.. എവിടെ പോകുവാ..?”
“അമ്മ എവിടേം പോന്നില്ല മോളെ..”
“പിന്നെ പുതിയ സാരിയൊക്കെ ഇട്ടിട്ട്..”
അവൾ കൊച്ചിനെ എടുത്ത് മടിയിലിരുത്തി.
“അതോ.. അമ്മ ചുമ്മാ ഒന്ന് ഇട്ടുനോക്കിയതാ. ബാക്കി സാരിയൊക്കെ പഴയതായില്ലേ..”
“നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് കാണാൻ..”
വാത്സല്യത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് അവൾ ചിന്നുമോളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.
“അമ്മ ഇനി എപ്പോഴും പുതിയ സാരി ഉടുത്താൽ മതി..”
“അച്ചോട.. അതിന് അമ്മക്ക് ഒരുപാട് സാരികളൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..”
“അച്ഛനോട് പറഞ്ഞാൽ മതില്ലേ..?”
“ഉം..”
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ മൂളി മോൾടെ തലയിൽ കവിളമർത്തി.
പ്രസാദ് അവിടെ തടിമില്ലിൽ പണിയെടുക്കുകയാണ്. സ്വയമുള്ള ജീവിത രീതി മാറ്റി നിർത്തിയാൽ തന്റെ കുടുംബ ജീവിതം എങ്ങനെയാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് അവനൊരു പേടിയുണ്ട്. അശ്വതിയോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങിയതിൽ അവന് നല്ല വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ സ്വകാര്യ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് കുടുംബ ജീവിതം ഒരു വിലങ്ങു തടിയാണെന്ന് അവനോർത്തു..
“ശെഹ്.. പെണ്ണിന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ..”
ഏകലവ്യാ തുടർച്ച ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇതിൽ പരം നല്ല കമ്പികഥ ഞാൻ അടുത്ത കാലത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. നല്ല ശൈലി. തുടർച്ച ഉടനെ തന്നേ വേണം കേട്ടോ.