“എന്താ വേണി? എന്തുപറ്റി?”
ഞാൻ അല്പം നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ശരിയാക്കി.
“ഏട്ടാ… ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ വേണ്ട. എനിക്ക്… എനിക്ക് ചില നിർബന്ധങ്ങളുണ്ട്. ഏട്ടന്റെ കൈകൊണ്ട് ഈ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി ചാർത്തുന്ന അന്ന്, ആ അവകാശത്തോടെ മാത്രം എനിക്ക് എന്റെ ശരീരം ഏട്ടന് പങ്കുവെച്ചാൽ മതി. അതുവരെ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാം.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ കലർപ്പില്ലാത്ത ഒരു വിശുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളോട് തോന്നിയ ബഹുമാനം ഇരട്ടിയായി. ഞാൻ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ശരി മോളെ… നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ തന്നെ നടക്കും. പക്ഷേ… ഇന്ന് ഒരു രാത്രി നീ എന്റെ കൂടെ കിടക്കുമോ? പ്ലീസ്… നീ കൂടെ ഉള്ളപ്പോ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം….”
വേണി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“… മ്മ്… ശരി….”
അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് പതുക്കെ ചാഞ്ഞു. ഞാൻ അവൾക്ക് അരികിലായി കിടന്നു. അവൾ തന്റെ തല എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി തലോടി. പുറത്ത് മഴ കനത്തു പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ ആ ഇരുണ്ട മുറികളിൽ കണ്ട ഭീകരമായ കാഴ്ചകൾ വേണിയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേട്ടുകൊണ്ട്, അവളുടെ ആ നാടൻ ഗന്ധം ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
ഒരു വലിയ പോരാട്ടം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, ആ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങി.
തലേദിവസത്തെ കനത്ത മഴയ്ക്ക് ശേഷം പ്രകൃതി ഒന്ന് ശാന്തമായിരിക്കുന്നു. ജനാലയ്ക്കൽ മുട്ടിവിളിച്ച സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ ഏറ്റാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. കൈകൾ വെറുതെ ബെഡിൽ പരതിയപ്പോൾ ശൂന്യതയായിരുന്നു ഫലം. രാത്രി എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങിയ വേണി അവിടെയില്ല.
അവൾ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. രാത്രിയിലെ ആ സംസാരവും ചുംബനവുമെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്ന് ഞാൻ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.
പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് അമ്മായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവരുടെ മുഖത്ത് സ്നേഹവും അതിലേറെ അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു.
“ഹരി… നീ എന്താ കുട്ട്യേ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ വന്നത്? വന്ന കാര്യം ആരോടും പറഞ്ഞതുമില്ലല്ലോ.”
അമ്മായി വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അത്… അമ്മായി, ചില അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചതാ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ.”
ഞാൻ പതറാതെ മറുപടി നൽകി.
“രാവിലെ വേണി പറഞ്ഞിട്ടാ നീ വന്ന വിവരം ഞാനും അമ്മാവനും അറിഞ്ഞത്. മോൻ പോയി പല്ലൊക്കെ തേച്ച് വാ, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം.”
അമ്മായി അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും ബ്രഷും പേസ്റ്റും എടുത്ത് കുളിമുറിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പറമ്പിലെ മരങ്ങളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന ശബ്ദം മാത്രം അവിടെയുണ്ട്. ഞാൻ കുളിമുറിയുടെ വാതിലിനടുത്ത് എത്തിയതും, കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയുമായി വേണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ആകാശം പോലെ തെളിഞ്ഞ ഒരു നീല ചുരിദാറായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ തോളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു. ആ നാടൻ സൗന്ദര്യം രാവിലെ തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും അനുരാഗം മൊട്ടിട്ടു.
എന്നെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് നിന്നു, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു.
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. ആരും അവിടെയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു വലിച്ചു വാതിലിനോട് ചേർത്തു നിർത്തി.
“ഏട്ടാ… വിട്… ആരെങ്കിലും കാണും.”
അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.